Levensloop
Andrea Gibson werd geboren in Calais, Maine, op 13 augustus 1975. Diens ouders waren postkantoormedewerker Mark Gibson en secretaresse Shirley Doliber. De landelijk gelegen arbeidersstad waar Gibson opgroeide was zeer religieus en sociaal conservatief. Diens ouders waren praktiserende baptisten.
Gibson had een talent voor basketbal en kreeg een basketbalbeurs om naar de universiteit te gaan. Tijdens diens studie aan het rooms-katholieke St. Joseph's College ontdekte Gibson diens liefde voor schrijven en poëzie. Gibson schreef veel over moeilijke onderwerpen wat die hielp om de wereld beter te begrijpen. In deze periode begon Gibson tevens met het ontdekken van diens genderidentiteit en seksuele geaardheid. Gibson kwam uit de kast als biseksueel toen die twintig jaar was. Later identificeerde die zich als lesbisch, maar vond (gender)queer uiteindelijk het beste bij zichzelf passen. In 1997 studeerde die af in Engelse taal- en letterkunde. Gibson verhuisde naar New Orleans waar die een tijdje bij een hoveniersbedrijf werkte, en verhuisde eind jaren negentig naar Boulder, Colorado.
Na een moeilijke relatiebreuk zag Gibson een advertentie voor een spoken-wordavond in Denver en besloot erheen te gaan. Die was erg onder de indruk van de sfeer van de avond, en enkele dagen later trad die voor het eerst zelf op met een eigen gedicht. Gibson raakte al snel betrokken bij de spokenwordgemeenschap en werd onderdeel van het lokale competitieve slampoetry-team. Vanaf midden jaren 90 trad die regelmatig op. Gibson deed in 2004 mee aan het National Slam Poetry Championship waar die het gedicht Dive voordroeg; een gedicht dat thans beschouwd wordt als een van diens meest gerespecteerde vroege gedichten. In 2005 besloot die fulltime als dichter te gaan werken en diens baan op een montessorischool op te zeggen. In 2008 was Gibson de eerste winnaar van de Women of the World Poetry Slam.
Gibson schreef enkele boeken waarvoor die in 2019 en 2021 de Independent Publisher’s Award won en was daarnaast driemaal finalist bij de Goodreads Choice Awards.
In 2021 kreeg Gibson de diagnose eierstokkanker en onderging hiervoor chemotherapie. Diens poëzie ging over thema's als liefde, klimaatverandering, politiek, mentale gezondheid, gender, feminisme, religieuze onverdraagzaamheid en anti-transgeweld. Na diens diagnose schreef Gibson tevens over diens ervaringen met kanker. Hierover zei die: "Toen ik de diagnose kanker kreeg, dacht ik alleen maar: 'Kijk eens naar alles wat ik heb gemist. Er is hier zoveel moois.' Ik kon elke seconde van de dag echt voelen als een zeer genereus geschenk. En dat heeft mijn schrijven veranderd."
In 2023 werd die door gouverneur Jared Polis benoemd tot poet laureate ('staatsdichter') van Colorado. Gibson werd gekozen vanwege diens 'sterke overtuiging om anderen te inspireren om kunst na te streven en actie te ondernemen om sociale kwesties op te lossen.' Een jaar later, in augustus 2024, ontving die de Laureatenbeurs van de Academy of American Poets zodat die een bloemlezing van de dichter-laureaten van Colorado kon samenstellen.
Over diens leven, huwelijk met dichteres Megan Falley en strijd tegen kanker werd de documentaire Come See Me in the Good Light gemaakt die in januari 2025 voor het eerst werd vertoond tijdens het Sundance Film Festival. De documentaire won de Festival Favorite Award. Gibson overleed in Longmont, Colorado, op 14 juli 2025. Die werd 49 jaar oud.
