Anni Albers

Anni Albers
Persoonsgegevens
Pseudoniem	Albers, Annie
Geboren	Berlin-Charlottenburg, 12 juni 1899
Overleden	Orange, 9 mei 1994
Opleiding en beroep
Opleiding gevolgd aan	Bauhaus (1922 – 1930)
Leermeester	Johannes Itten, Georg Muche, Wassily Kandinsky
Beroep	ontwerper, academisch docent, textielkunstenaar, lithograaf, textielontwerper, sieraadontwerper, kunstschilder, auteur, leerkracht, prentkunstenaar, wever
Werkveld	textielkunst
Oriënterende gegevens
Leerling(en)	Sheila Hicks
Werkgever	Black Mountain College, Bauhaus
Erkenning en lidmaatschap
Archieflocatie	The Josef and Anni Albers Foundation, Amerikaans kunstarchief
Kunstenaars­map­locatie	Smithsonian American Art and Portrait Gallery-bibliotheek, Frick-kunstreferentiebibliotheek, National Gallery of Art-bibliotheek
Prijzen en erkenningen	Connecticut-eregalerij voor vrouwen (1994), Oeuvreprijs van de Vrouwenbelangengroep voor de Kunst (1980), Gold Medal for Consummate Craftsmanship (1981)
Links
RKD-profiel
Website
Portaal    Kunst & Cultuur

Anni Albers (Berlijn, 12 juni 1899 – Orange (Connecticut), 9 mei 1994) was een Duitse textielkunstenaar. Haar naam wordt vaak in een adem genoemd met die van haar latere echtgenoot, de kunstschilder Josef Albers. Zij ontmoetten elkaar tijdens hun gemeenschappelijke opleiding aan het Bauhaus, waar Anni zich ontwikkelde als authentieke kunstenaar, die vooral bekend zou worden om haar textiele werken.

Opleiding en ontwikkeling

Albers werd geboren als Annelise Fleischmann in een welgesteld Joods gezin in Berlijn. De eerste stappen in het kunstenaarschap zet Anni na adviezen en met steun van Oskar Kokoschka en Martin Brandenburg. Zij begint haar opleiding op de kunstnijverheidsschool in Hamburg en vervolgt deze in 1922 aan het Bauhaus in Weimar. Mede door genderongelijkheid komt zij terecht in het weefatelier van het Bauhaus - er wordt wel gesproken over de Bauhausmädels - en vindt zo haar metier in textielkunst. Deze min of meer gedwongen keuze zal uiteindelijk omslaan in een levenslange passie, waarover zij opmerkteː "de omstandigheden leidden me naar draden, en deze wisten mij voor zich te winnen".

Josef en Anni Albers gedijen goed in het revolutionaire karakter van het Bauhaus en zij leren ieder op hun gebied de daar onderwezen abstracte beeldtaal te laten spreken in lijnen, vlakken en kleuren en te verwerken in een optisch ritme. Na hun huwelijk in 1925 blijven hun carrières zich gescheiden ontwikkelen. Josef specialiseert zich in glasː strak en glad van uitstraling. Anni's weefkunst toont souplesse en textuur. Ondanks haar fascinatie voor de reflectie van licht op het materiaal is haar kleurenpalet vaak gedempt.

Met de opkomst van het naziregime besluit het echtpaar in 1933 om Duitsland te ontvluchten en hun leven als kunstenaars voort te zetten in de Verenigde Staten. Daar waren zij beiden ook actief als docenten, in eerste aanleg aan het Black Mountain College.

Textielkunst

Anni Albers is een van de grondleggers van de moderne textielkunst. Zij combineert oudere (Zuid-Amerikaanse) met moderne weeftechnieken en wil de communicatieve functie die textiel had, als schilderij voor zichzelf laten spreken. Het weefsel wordt een schilderij en Albers gebruikt hiervoor de term pictorial weavings. Soms lijkt haar werk een functioneel gebruiksvoorwerp, dan weer een autonoom kunstvoorwerp. Zij experimenteert tevens door traditionele stoffen als jute en katoen te combineren met synthetische materialen.

De erkenning voor Anni Albers komt later dan die voor haar echtgenoot. Als textielkunstenaar krijgt zij in 1949 een solotentoonstelling in het Museum of Modern Art in New York. Mede door de fysieke belasting van de weeftechniek gaat zij geleidelijk over naar het vervaardigen van tekeningen en grafiek. Zij ervaart dat het als grafisch kunstenaar gemakkelijker is om loftuitingen te ontvangen. In 1985 zegt ze daarover in een interviewː "ik bemerk dat, wanneer een werk met draden is gemaakt, het als een ambacht wordt beschouwd; wanneer het een werk op papier is, dan beschouwt men het als kunst".

Haar laatste grote weefwerk, Epitaph, maakte Anni Albers in 1968, uitgevoerd in goudkleurig lurex. In een overzichtstentoonstelling in 2022 in het kunstmuseum te Den Haag prijkten de werken van Anni naast die van haar echtgenoot Josef Albers.

Literatuur

• Josef & Anni Albert Foundation
• Biografie Anni Albers, MoMa, New York