| Anotheca spinosa IUCN-status: Gevoelig (2019) | ||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Taxonomische indeling | ||||||||||||||
| ||||||||||||||
| Soort | ||||||||||||||
| Anotheca spinosa (Steindachner, 1864) | ||||||||||||||
| ||||||||||||||
Anotheca spinosa is een kikker uit de familie boomkikkers (Hylidae). Er is nog geen Nederlandse naam voor deze monotypische soort, de enige uit het geslacht Anotheca. De soort werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Franz Steindachner in 1864. Oorspronkelijk werd de wetenschappelijke naam Hyla spinosa gebruikt.
De soort is eenvoudig te herkennen aan de krans van stekelige bultjes op de bovenzijde van de kop, die aan een kroon doet denken. De kleur is lichbruin met donkere flanken en onregelmatige afstekende donkere vlekken op de rug en poten. De buikzijde is donker met lichtere vlekken. Mannetjes worden ongeveer 7 centimeter, vrouwtjes worden iets groter tot 8 cm.
Anotheca spinosa leeft in nevelwouden in Costa Rica, Honduras, Mexico en Panama. Het is een boombewonende soort die het gehele jaar actief is maar moeilijk is te vinden.
Anotheca spinosa was al meer tien jaar niet in Panama waargenomen, totdat de soort bij veldonderzoek in 2022 en 2024 weer werd waargenomen in Nationaal park Altos de Campana. Op de populatie te versterken werden in 2025 door het Smithsonian Tropical Research Institute exemplaren uit het fokprogramma van het Gamboa Amphibian Rescue Center uitgezet. Er werden kunstmatige nestholtes gecreëerd om hun overlevingskans te vergroten, zoals een houten vogelnestkast, bamboestokken en bloempotten met water. Hoewel de kikkers weinig gebruikt maakten van deze nestholtes, was er een goede overleving van de uitgezette dieren.
Mannetjes zoeken een met water gevulde holte in een stam of stengel en kwaken om een vrouwtje te lokken. De eitjes worden in de holte afgezet, net boven het wateroppervlak. De kikkervisjes hebben een donkerbruine kleur met een grijsblauwe buikzijde, als ze uit het ei komen kunnen ze direct zuurstof uit de lucht opnemen. Het vrouwtje blijft terugkomen naar de holte om onbevruchte eitjes af te zetten, deze worden gegeten door de larven en dienen als voedseleitjes. Ook bevruchte eitjes worden weleens afgezet, maar de larven verdwijnen na enkele dagen en worden kennelijk ook gegeten.
De kikker behoorde vroeger tot het geslacht Gastrotheca en wordt tegenwoordig ook wel tot de familie Amphignathodontidae gerekend op basis van uiterlijke kenmerken. Er zijn ook verschillen; zo is de broedzorg minder goed ontwikkeld dan bij Amphignathodontidae- soorten, die buidelkikkers worden genoemd vanwege het feit dat de larven in een buidel worden meegedragen.