Aral (Kazachstan)

Vroege nederzetting

In 1817 lag er een dorp, Alty-Kuduk, vlakbij de huidige stad Aralsk. Dit is tegenwoordig een spoorlijn in het zuidelijke deel van de stad. Sinds de jaren 1870 staat dit bekend als de nederzetting Aralsk. De ontwikkeling van Aralsk begon met de aanleg van de spoorlijn Orenburg-Tasjkent (1899-1905). In 1905 werd het station gebouwd, dat nog steeds in gebruik is. De officiële geschiedenis van Aralsk begon in datzelfde jaar.

In 1905 richtten Russische handelaren grote visbedrijven op en vormden een naamloze vennootschap in Aralsk. Dit was het begin van de visserij in het Aralmeer en al snel volgden er scheepswerven in Aralsk.

Na de revolutie kreeg het station met de aangrenzende nederzetting de naam Aralsk. In 1938 werden Aralsk en het district Aralsky onderdeel van de nieuw gevormde oblast Kzyl-Orda van de Kazachse SSR en kregen ze de status van stad.

Verval

Sinds de terugtrekking van het Aralmeer in 1960, als gevolg van de omleiding van de rivieren die erin uitmondden voor irrigatie, voornamelijk voor de katoenteelt, tijdens het Sovjettijdperk, is het Aralmeer nu volledig omsloten door land op 12 km van het noordelijke overblijfsel van het meer, hoewel dit minder is dan de 100 km afstand die werd waargenomen vóór de voltooiing van de dam in 2005. Aral heeft een sterk afgenomen in bevolking en sociaaleconomische betekenis, wat resulteert in een hoge werkloosheid. De afgelopen 25 jaar is het vanuit de stad niet meer mogelijk om de zee te zien. Er zijn ook ernstige gezondheidsproblemen voor de lokale bevolking als gevolg van giftige chemicaliën in de lucht, blootgesteld aan de wind door het terugtrekkende water en mogelijk aan chemische en biologische agentia die onveilig zijn opgeslagen op het eiland Vozrozhdeniya.