Zie Archipel (doorverwijspagina) voor andere betekenissen van Archipel.
Een archipel of eilandengroep is een landvorm die bestaat uit een zwerm of een snoer van eilanden. Archipels bevinden zich langs kusten, in baaien of in open zee. Er zijn ook archipels die in een meer of een rivier liggen. Archipels in een meer zijn bijvoorbeeld de Solentiname Eilanden in het Cocibolcameer in Nicaragua en de kunstmatige Marker Wadden in het Markermeer. Archipels in een rivier zijn onder meer de Thousand Islands in de Saint Lawrencerivier in Canada en de Rivierarchipel Si Phan Don, bekend als de Vierduizend Eilanden, in de rivier de Mekong in Laos. Grote archipels betaan vaak uit verschillende, soms vele, kleine te onderscheiden archipels. De kleine eilanden van een archipel zijn veelal onbewoond. Geheel onbewoonde archipels vindt men vooral in de arctische en antarctische zeeën.
Archipels bestaan vaak uit vulkanische eilanden, die ontstaan langs oceanische ruggen of boven vulkanische hotspots. Een voorbeeld van een archipel ontstaan door een hotspot is Hawaï, een langgerekte archipel bestaande uit honderden eilanden en eilandjes.
De vijf grootste landen die uit een archipel bestaan, zijn Indonesië, Japan, de Filipijnen, Nieuw-Zeeland en het Verenigd Koninkrijk. Het grootste land gelegen in een archipel is Indonesië. De archipel met het grootste aantal eilanden is de Finse archipel.
