Arnold Arkinson Cooke (Gomersal, 4 november 1906 – Five Oak Green, 13 augustus 2005) was een Brits componist.
Cooke kwam uit een familie van tapijtmakers. Hij kreeg onderwijs aan de Respton School en het Conville & Caius College te Cambridge. Eerst ging zijn aandacht uit naar geschiedenis, maar al snel verruilde hij dat voor muziek. Van 1929 tot 193 mocht hij bij Paul Hindemith studeren aan de Universiteit van de Kunsten in Berlijn. Hij was destijds een van de weinige componisten in opkomst, die tijdens het interbellum in het buitenland studeerde. Cooke had al in zijn hoofd waar hij heen wilde, maar zocht juist Hindemith uit om hem daarin te begeleiden. Later keerde hij terug naar Engeland en werd leider van het Festival Theater in Cambridge. In 1933 werd hij benoemd als professor aan het Royal Manchester College of Music, dat nu bekend is onder de naam Royal Northern College of Music. In 1938 vestigde hij zich in Londen.
Gedurende dejaren dertig steeg zijn bekendheid. Diverse werken van hem werden door bekende musici geïnterpreteerd. In 1941 volgde de première van zijn pianoconcert, vlak voor dat hij werd opgeroepen, de première werd gegeven door het BBC Symphony Orchestra onder leiding van Louis Kentner.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog was hij ingedeeld bij de Royal Navy, eerst aan boord van het vliegdekschip HMS Victorious R38, later werd hij een verbindingsofficier aan boord van een Noors escortschip en een Nederlands sleepvaartuig, dat mee deed bij de landing op D-Day. Na de demobilisatie vertrok hij naar Londen en richtte mede het Composers Guild of Great Britain op. Van 1947 tot aan zijn pensioen in 1978 was hij professor harmonie en compositie aan het Trinity College of Music in Londen. In 1948 kreeg hij het doctoraat van de Universiteit van Cambridge. Zijn composities stokte na een hartaanval in 1993.
Cooke bewoog zich binnen de traditionele genres en componeerde veel. Hij schreef twee opera’s: