| Arnold Halfhide | ||||
|---|---|---|---|---|
| Volledige naam | Arnold Theodoor Halfhide | |||
| Geboren | 30 december 1939 Paramaribo | |||
| Overleden | 16 augustus 2026 | |||
| Land | Suriname | |||
| Beroep | diplomaat (ambassadeur) | |||
| ||||
Arnold Halfhide (Paramaribo, 30 december 1939 – 16 augustus 2026) was een Surinaams diplomaat. Hij was ambassadeur in Nicaragua en tweemaal in de Verenigde Staten.
Arnold Halfhide volgde een commerciële opleiding in Nederland.
Hij trad op 1 april 1968 aan bij de Bruynzeel Suriname Houtmaatschappij. Hij begon als verkoper voor de lokale markt en werd daarna bevorderd tot areamanager bij de exportafdeling. In 1974 werd hij opgenomen in de directie, in de functie van general-manager voor de verkopen. In die hoedanigheid reisde hij ook voor zaken naar het buitenland.
Van 1979 tot 1981 was hij directeur-generaal voor Varossieau Suriname Paint Industry.
Tijdens de militaire jaren werkte hij vanaf 1981 als consul-generaal in New York.
Van 1984 tot 1986 was hij ambassadeur in Venezuela en daarbij niet-residerend ambassadeur voor Nicaragua en Canada.
Halfhide werkte in Venezuela, toen in oktober 1985 zijn voordracht voor de functie van ambassadeur in de Verenigde Staten werd ingediend bij de regering-Reagan. Toen hij rond februari 1986 zijn geloofsbrieven overhandigde, zou hij volgens journalist Willem Oltmans een preek van Reagan hebben gekregen dat Bouterse het volk moest betrekken bij het opstellen van de nieuwe Grondwet. Halfhide werd ook niet-residerend ambassadeur van Canada.
In 1987 nodigde Halfhide de Amerikaanse regering uit om waarnemers te sturen tijdens het referendum van 30 september en de verkiezingen van 25 november. De Amerikaanse regering volgde dit verzoek op. Halfhide bleef ambassadeur tot 1989.
In 1997 trad hij opnieuw aan als ambassadeur in de Verenigde Staten. Hij overhandigde zijn geloofsbrieven op 8 september aan de Amerikaanse president Bill Clinton. In deze periode bracht hij de wens van twee vertegenwoordigingen in Washington D.C. over, zowel een ambassadeur voor de Amerikaanse regering als een permanente vertegenwoordiger voor de Organisatie van Amerikaanse Staten (OAS). Hij kreeg na besprekingen met het Amerikaanse ministerie voor Buitenlandse Zaken, CIA en FBI toestemming, mits er een strikte scheiding tussen beide kanselarijen zou bestaan. Een extra gevolg voor Suriname was dat er voor veel geld extra kantoorruimte gehuurd moest worden. Halfhide bleef ambassadeur tot 2001.
Bij het aantreden van het kabinet-Bouterse I (2010) werkte Halfhide op het Kabinet van de President als ambassadeur algemene dienst. Halfhide stond inmiddels bekend als een talenwonder. Hij beheerst acht talen, waaronder het Spaans, Portugees en Noors. Hij werd in die tijd een van de belangrijkste adviseurs van president Bouterse, met de bevoegdheid om de buitenlandse contacten van de president in goede banen te leiden.
Op 22 november 2018 beëdigde president Bouterse Halfhide als moving ambassadeur voor Nicaragua, waarbij moving ernaar verwijst dat hij daar enkele keren per jaar naartoe reisde. Net als in de jaren 1980 wilde Halfhide de nadruk leggen op landbouw. Hieraan gaf hij gevolg met een bezoek van 10 tot 18 mei 2019, waarin hij Surinaamse landbouwproducten onder de aandacht bracht. Uiteindelijk moest hij sinds zijn aantreden elf maanden wachten op zijn accreditering door president Daniel Ortega. Zijn termijn eindigde rond de verkiezingen van 2020.
Hij werd op 24 november 2010 onderscheiden als grootofficier in de Ereorde van de Palm.
| ambassadeur van Suriname in Nicaragua jaren 1980 |
||
| ambassadeur van Suriname in Venezuela 1984-1986 |
Opvolger: Ewald Leeflang | |
| Voorganger: Donald McLeod |
ambassadeur van Suriname in de Verenigde Staten 1986-1989 |
Opvolger: Wim Udenhout |
| Voorganger: Wim Udenhout |
ambassadeur van Suriname in de Verenigde Staten 1997-2001 |
Opvolger: Henk Illes |
| Niet-residerend ambassadeur van Suriname in Nicaragua 2018-2020 |
