De opmaak van dit artikel is nog niet in overeenstemming met de conventies van Wikipedia. Mogelijk is ook de spelling of het taalgebruik niet in orde. Men wordt uitgenodigd deze pagina aan te passen. Opgegeven reden: Ongewijzigde computervertaling
De Australia Square is een wolkenkrabber met kantoren en winkels in het centrale zakendistrict van Sydney, Australië. Het hoofdadres is George Street 264. Het plein waarop het gebouwencomplex staat wordt aan de noordkant begrensd door Bond Street, aan de oostkant door Pitt Street en aan de zuidkant door Curtin Place.
Het stadsblok Australia Square is ongeveer 5.500 vierkante meter groot en bestond vroeger uit ongeveer 30 panden en gebouwen. Australia Square werd gebouwd door Civil & Civic. De bouw begon in 1961 met de sloop van de oude gebouwen. De voltooide toren van de wolkenkrabber telt 50 verdiepingen, waarvan de meeste beschikbaar zijn voor commerciële huurders. In totaal is het gebouw 40.900 vierkante meter groot.
Het gebouw werd in 1961 voor het eerst bedacht, en het uiteindelijke ontwerp werd in 1964 gemaakt door Harry Seidler & Associates, in samenwerking met constructeur Pier Luigi Nervi. De toren ervan wordt vaak gezien als iconisch voor de Australische architectuur.
Oorspronkelijk was het eigendom van Lendlease, maar in 1981 werd het verkocht aan GPT. Het is nu gezamenlijk eigendom van GPT en Dexus. Halverwege de jaren negentig werd het gebouw volledig gerenoveerd. In 2003 werd nog eens een renovatieprogramma van 11 miljoen dollar uitgevoerd, waarbij onder meer alle bestrating in de openbare ruimte werd vervangen door Italiaanse porfierstenen, nieuwe verlichting en tafels buiten.
Met een hoogte van 170 meter is Australia Square ook de eerste moderne wolkenkrabber van Australië (een gebouw dat hoger is dan 150 meter), zoals aangewezen door de Council on Tall Buildings and Urban Habitat.
De toren
Toren met Calder-sculptuur
Ontwerp
Australia Square Tower werd gebouwd kort nadat de hoogtebeperkingen in de stad Sydney waren opgeheven. Toen waren er ook vaak kleine terreinen, waaronder blokken die waren ontstaan door steegjes, die werden samengevoegd tot grotere blokken om ruimte te bieden aan hoge kantoortorens.
Het was destijds het hoogste gebouw van lichtgewicht beton ter wereld. Het torengebouw is ongeveer 170 meter hoog en beslaat een kwart van het blok. Het cirkelvormige ontwerp van de hoofdtoren maakte het Seidler mogelijk om het ‘donkere canyon-effect’ te minimaliseren, een aanpak die nog verder werd geholpen omdat de toren wat verder van de straat werd geplaatst.
Het oorspronkelijke voorstel voorzag in 58 verdiepingen; dit aantal werd echter teruggebracht tot 50. Op de 47e verdieping bevindt zich een ronddraaiend restaurant genaamd The Summit en op de 48e verdieping bevindt zich een observatiedek. Het gebouw beschikt over een van de grootste ondergrondse parkeergarages van Sydney, met ruimte voor 400 voertuigen. De belangrijkste huurders van de toren zijn Origin Energy en HWL Ebsworth. De belangrijkste huurder was tot maart 2004 Lendlease.
Origineel plafond, niveau 11
Het project werd geïnitieerd door Dick Dusseldorp, de oprichter van Lendlease.
Bouw
De toren is gebouwd van lichtgewicht beton, met twintig uitstekende verticale kolommen die taps toelopen naar de top en een combinatie van in elkaar grijpende ribstructuurwapening en radiale steunbalken ondersteunen. De toren heeft een diameter van 42 meter, met een centrale kern van 20 meter. De kern bevat liftschachten, noodtrappenhuizen en serviceleidingen. Elke verdieping heeft de vorm van een donut, met een vrije overspanning van 11 meter tot aan de ramen aan de buitenzijde en een totale oppervlakte van 1032 vierkante meter. De bouwtijd voor elke verdieping bedroeg vijf werkdagen – een nieuwe standaard in de bouw van kantoortorens.
Andere kenmerken dichtbij
Aan Pitt Street staat het dertien verdiepingen tellende Plaza Building, een relatief eenvoudig rechthoekig kantoorpand (ontworpen in 1961, start van de bouw in 1962, voltooid in 1964). Het Plaza Building werd ontworpen om te worden voltooid en huurinkomsten te genereren terwijl de ronde toren werd gebouwd.
Naast het Tower Building staat een groot abstract stalen beeldhouwwerk van Alexander Calder. Er is ook een beeldhouwwerk van Seward Johnson Jr, Waiting. In de lobby op de begane grond van de toren waren wandtapijten van Le Corbusier en Victor Vasarely te zien; vanwege verkleuring werden deze stukken echter in 2003 verwijderd en vervangen door een muurschildering van Sol LeWitt. De voormalige Lendlease-directieverdieping in de toren had ook veel kunstwerken gespecificeerd door Harry Seidler: in de receptieruimte werd een beeldhouwwerk van Norman Carlberg tentoongesteld en wandtapijten van John Olsen en Le Corbusier, de suites op de directieverdieping hadden ook een wandtapijt van Miro en kunstwerken van Alexander Calder.
De uitgebreide openbare ruimte, inclusief fonteinen, is een kenmerk van het plein. Dit ontwerpelement is een vroeg voorbeeld van het opnemen van een openbare ruimte op particulier terrein. Er zijn talrijke ingangen naar de winkelgebieden in de kelder van de toren, waaronder een postkantoor en eetgelegenheden. De doelgroep van de detailhandel bestaat uit de kantoormedewerkers tijdens hun lunchpauze, en het open ontwerp en de gemakkelijke toegang zijn dienovereenkomstig vormgegeven.
Overtreffen van hoogte
De Australia Square Tower was negen jaar lang het hoogste gebouw van Sydney. In 1976 werd het zuidelijke gebouw van het AMP Centre geopend op 188 meter hoogte, hoewel het slechts 45 verdiepingen telt en geen openbaar observatiedek heeft.
Architectuurprijzen
Het gebouw won in 1967 de Sir John Sulman Medal voor zijn "innovatieve en aantrekkelijke" ontwerp. Australia Square werd in 2012 onderscheiden met de New South Wales Enduring Architecture Award, later dat jaar gevolgd door de National Award for Enduring Architecture van het Australian Institute of Architects.
Referenties
↑(November 1968).Australia Square. Architecture in Australia: RAIA Year Book 1968-69(Royal Australian Institute of Architects).
↑Sun Herald 19 January 1964. Reproduced in Volume 3: Harry Seidler scrapbook of press cuttings, 1963–1968. State Library of NSW. Scan online at Image Viewer.Gearchiveerd op 4 March 2016.Geraadpleegd op 6 september 2015.
Australië
