Bad English

Oprichting (1988)

Na de tijdelijke onderbreking van Journey in 1987 begonnen gitarist Neal Schon en toetsenist Jonathan Cain aan een nieuw muzikaal project. Zij gingen samenwerken met de Britse zanger John Waite en bassist Ricky Phillips, die eerder samen met Cain deel hadden uitgemaakt van The Babys. De bezetting werd gecompleteerd door drummer Deen Castronovo, die later eveneens lid van Journey zou worden.

De nieuwe groep kreeg de naam Bad English en tekende een platencontract bij Epic Records. Muzikaal sloot de band aan bij de melodieuze hardrock en arenarock die gedurende de jaren tachtig vooral in de Verenigde Staten populair waren. Naast gitaargeoriënteerde rocknummers vormden powerballads een belangrijk onderdeel van het repertoire.

Doorbraak met Bad English (1989–1990)

In juni 1989 verscheen het titelloze debuutalbum Bad English, geproduceerd door Richie Zito. Het album bereikte de 21e plaats in de Amerikaanse Billboard 200 en werd in de Verenigde Staten met platina bekroond.

De eerste single, Forget Me Not, bereikte de 45e plaats in de Amerikaanse Billboard Hot 100. De grote doorbraak volgde met When I See You Smile, een door Diane Warren geschreven powerballad. Het nummer bereikte op 11 november 1989 de eerste plaats in de Billboard Hot 100 en bleef daar twee weken staan. Ook in Canada werd het een nummer 1-hit. In Australië bereikte het de vierde plaats.

De daaropvolgende single Price of Love bereikte in maart 1990 de vijfde plaats in de Verenigde Staten. Ook Possession werd een Amerikaanse hit en bereikte de 21e plaats. Door deze successen ontwikkelde Bad English zich tot een commercieel succesvolle rockgroep, ondanks het feit dat de leden eerder vooral bekend waren geworden met Journey en The Babys.

In Nederland bleef het commerciële succes van het debuutalbum beperkt. Het album bereikte de 95e plaats in de Nederlandse Album Top 100 en stond vier weken genoteerd. De Amerikaanse nummer 1-hit When I See You Smile bereikte de Nederlandse Top 40 niet.

Backlash en uiteenvallen (1991)

In augustus 1991 verscheen het tweede studioalbum Backlash, geproduceerd door Ron Nevison. Het album bereikte de 72e plaats in de Amerikaanse Billboard 200, aanzienlijk lager dan het debuut. De single Straight to Your Heart bereikte de 42e plaats in de Amerikaanse Billboard Hot 100.

Tijdens de opnamen van het album ontstonden spanningen tussen de bandleden over de muzikale koers. Een deel van de groep wilde een harder rockgeluid, terwijl anderen zich meer op melodieuze en commercieel toegankelijke muziek richtten. Volgens John Waite bestonden er daarnaast persoonlijke meningsverschillen met Jonathan Cain en verliep het opnameproces moeizaam.

De samenwerking eindigde rond de verschijning van Backlash in 1991. Waite hervatte zijn solocarrière, terwijl Schon en Castronovo betrokken raakten bij de oprichting van Hardline. Schon en Cain keerden later terug bij Journey, waar Castronovo zich in 1998 eveneens bij aansloot.

Succes in Nederland en latere uitgaven

In tegenstelling tot de Verenigde Staten kende Bad English in Nederland zijn grootste commerciële successen met nummers van het tweede album Backlash. De single Straight to Your Heart bereikte in oktober 1991 de 31e plaats in de Nederlandse Top 40 en stond drie weken genoteerd.

Begin 1992 volgde Time Stood Still, dat werd uitgebracht onder de naam Bad English featuring John Waite. De powerballad bereikte op 8 februari 1992 de zevende plaats in de Nederlandse Top 40 en stond zeven weken genoteerd. Het nummer werd bovendien uitgeroepen tot Alarmschijf.

Het album Backlash bereikte in Nederland de 42e plaats van de Album Top 100 en stond elf weken genoteerd.

Na het uiteenvallen verschenen nog verschillende heruitgaven van het materiaal van Bad English. In 1995 bracht Epic Records het verzamelalbum Greatest Hits uit, met nummers van beide studioalbums.

Albums

Singles

NPO Radio 2 Top 2000