| Bagous | ||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 | ||||||||||||||||||||||
| Taxonomische indeling | ||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||
| Geslacht | ||||||||||||||||||||||
| Bagous Germar, 1817 | ||||||||||||||||||||||
 Afbeeldingen op Wikimedia Commons | ||||||||||||||||||||||
 Bagous op Wikispecies | ||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||
Bagous is een geslacht van kevers uit de familie van de snuitkevers (Curculionidae). De wetenschappelijke naam van dit geslacht is voor het eerst voorgesteld door Ernst Friedrich Germar in een publicatie uit 1817.
Dit geslacht bestaat wereldwijd uit meer dan 250 soorten waarvan er ongeveer 130 zijn vastgesteld in het Palearctisch gebied. De volwassen dieren van dit geslacht zijn overwegend kleine, zelden middelgrote kevers (1,2-8,9 millimeter lang). Vaak hebben ze waterdichte dekschilden met dichte, korrelige of gegroefde schubben. Ze leven op planten in natte habitats, zoals meren, vijvers, rivierbeddingen, natte weilanden en broekbossen. De meeste Bagous-soorten zijn monofaag of oligofaag en voeden zich met waterplanten of helofyten. Deze kevers worden over het algemeen beschouwd als zeldzame, stenotopische soorten, die vaak met uitsterven worden bedreigd.