Geschiedenis
De plaats is ontstaan in de elfde eeuw rond de kerk die werd gesticht in 1014. In 1060 werd de Notre-Damekerk een kapittelkerk. Barjols won aan belang in de veertiende eeuw toen het kasteel van Barjols een residentie werd van de graven van de Provence. Robert van Anjou, graaf van Provence, maakte Barjols in 1322 de zetel van een baljuw. Aan het einde van de veertiende eeuw kreeg Barjols een stadsmuur.
In 1562 verschool de katholieke legerleider Durand de Pontevès zich met zijn troepen in Barjols. Na een beleg van vier dagen wisten de protestantse legerleiders Gaspard Pape, heer van Saint-Auban, en François de Beaumont, baron van Les Adrets, de stad in te nemen. De plaats werd geplunderd en honderden katholieken zouden zijn vermoord. Pontevès kon echter ontsnappen naar Carcès. Koning Hendrik IV droeg het kasteel van Barjols over aan de gemeente en liet een deel ervan afbreken, om zo te voorkomen dat het opnieuw zou gebruikt worden als schuiloord voor opstandelingen.
Bij de oprichting van het departement Var in 1790 werd Barjols de hoofdplaats van een van de negen districten van het departement. Toen de districten in 1800 werden vervangen door arrondissementen verloor Barjols deze rol. Barjols bloeide economisch in de negentiende eeuw door de productie van leer. Nog in de jaren 1950 waren er drie leerproducenten in de gemeente, waarvan de laatste sloot in 1983.
.svg)
