Behafarid

Behafarid
Illustratie uit een Perzisch manuscript van Al-Biruni's Āthar al-Baqiya ʿan al-qurun al-khaliya, waarop Behafarid een boer overtuigt hem te volgen (Seltsjoeks - Il-kanidische school)
Illustratie uit een Perzisch manuscript van Al-Biruni's Āthar al-Baqiya ʿan al-qurun al-khaliya, waarop Behafarid een boer overtuigt hem te volgen (Seltsjoeks - Il-kanidische school)
Algemene informatie
Geboorteplaats KhvafBewerken op Wikidata
Werk
Beroep religieus leider, heresiarchBewerken op Wikidata
Religie
Religie zoroastrismeBewerken op Wikidata

Behafarid Farvardin (Perzisch: به‌آفرید فروﺭدین) was een Iraanse religieuze hervormer geboren in Zozan (Khorasan) die, na zeven jaar in Tang-China te hebben doorgebracht, tegen het einde van het Omajjadische kalifaat tussen 746 en 749 in opstand kwam tegen de Arabisch-islamitische macht in Groot-Khorasan. Hij riep zichzelf uit tot de nieuwe profeet in Khvaf, in het district (rostaq) Nishapur, en verzamelde een groot aantal aanhangers, bijna allemaal boeren.

Hij werd in 749 verslagen in het bergachtige gebied van Badghis en vervolgens samen met het grootste deel van zijn volgelingen gedood in opdracht van Abu Muslim, die door de mobads (zoroastrische priesters) van Nishapur was aangespoord om Behafarid uit de weg te ruimen.

De doctrines ervan waren vergelijkbaar met die van het zoroastrisme, hoewel sommige regels uit de islam waren overgenomen, waaronder het verbieden van het drinken van wijn en het consumeren van vlees van dieren die op een niet-rituele manier zijn geofferd, huwelijken tussen bloedverwanten, de verplichting voor de gelovigen om zeven gebeden per dag te verrichten in de richting van de zon, het betalen van een wettelijke aalmoes, en het beperken van het bedrag van de bruidsschat die aan de toekomstige vrouw moet worden betaald tot 400 dirhams. Al deze elementen vormden een syncretische poging om het zoroastrisme en de islam naast elkaar te laten bestaan.