Filosofie
Vrije wil
Volgens veel neurowetenschappers zou vrije wil feitelijk een illusie zijn, omdat de menselijke hersenen al actief zijn vóór een bewuste keuze. Kastrup gelooft daarentegen niet dat materie (zoals het fysieke brein) ten grondslag ligt aan bewustzijn, maar dat de relatie juist andersom is: bewustzijn zou de basis van alles vormen.
Werkelijkheid
Volgens Kastrups filosofie bestaat de werkelijkheid dus niet uit materie, maar uit bewustzijn. Alles wat rechtstreeks waarneembaar is, zou een verschijningsvorm zijn van één groot, universeel bewustzijn. De materiële wereld, zoals wij die waarnemen, zou daarin slechts een afbeelding zijn van een diepere geestelijke werkelijkheid. Het bewustzijn van de mens zou geen product van het menselijk brein zijn, maar dat brein zou juist uit het bewustzijn voortkomen. Hieruit volgt dat als basisbestanddelen van de materie zoals moleculen en atomen, evenals objecten zoals sterren, stenen en bomen, niet zouden worden waargenomen en gemeten, deze volgens Kastrups visie niet bestaan.
Bewustzijn
Als individuen zouden mensen tijdelijke afsplitsingen (dissociaties) zijn van het ene universele bewustzijn. Kastrup suggereert dat er een opvallende overeenkomst bestaat tussen de manier waarop onze psyche zich verhoudt tot het bewustzijn, en de toestand van mensen met een dissociatieve identiteitsstoornis. Bij deze stoornis heeft een persoon verschillende persoonlijkheden of 'alters', waarvan sommige zich bewust zijn van elkaar en andere niet. Elk van deze alters heeft zijn eigen herinneringen en karaktereigenschappen. Kastrup stelt de gedachte voor dat dit fenomeen, dat normaal gesproken op individueel niveau voorkomt, misschien wel op een kosmisch niveau zou kunnen plaatsvinden. Dit zou betekenen dat mensen mogelijk verschillende alters zijn van één groter, universeel bewustzijn. Elk van ons zou dan een unieke blik op de wereld en een ander lichaam hebben, maar samen maken we deel uit van hetzelfde bewustzijn.
De dood
Na de dood zouden mensen terugkeren naar dat geheel. Alle herinneringen, gedachten en ervaringen zouden dan deel worden van dat universele bewustzijn. Volgens Kastrup maakt de dood dus geen einde aan het bewustzijn, maar vormt het een overgang naar een bredere, meer verbonden vorm van bewustzijn – het einde van de dissociatie.
.jpg)
Nederland