Bosch Honig & Co.

Bosch Honig & Co.
Industrie en producten
Industrie(ën) galanteriehandel (tot 1960), beleggingen
Status en tijdlijn
Oprichting eind 18e eeuw (firma Honig)
1864 (Bosch Honig & Compagnie)
Bedrijfsstructuur
Oprichter(s) Johann Christoph Honig en Sophia Labée
Links
Website boschhonig.com
Portaal  Portaalicoon   Economie

Bosch Honig & Co. (statutair Bosch Honig en Co. B.V.) is een Nederlands familiebedrijf uit Utrecht. Het bedrijf komt voort uit een handel in galanterieën (luxe- en sierartikelen) die eind 18e eeuw door Johann Christoph Honig en Sophia Labée in Utrecht werd opgezet. Onder de naam Bosch Honig & Co. dreef de familie Honig vanaf 1864 een winkel in luxe- en kunstartikelen in de Utrechtse binnenstad. De firma mocht vanaf 1870 het wapen van koning Willem III voeren en vanaf 1886 ook dat van koningin Emma. Rond 1960 kwam een einde aan de winkel. De vennootschap bestaat nog en houdt zich bezig met beleggingen.

Geschiedenis

Firma Honig

Johann Christoph Honig werd op 31 maart 1755 geboren in Holzappel (Duitsland). Op 5 augustus 1788 werd hij ingeschreven als burger van Utrecht. Het jaar daarop trouwde hij in Nijmegen met Sophia Labée, dochter van een Nijmeegse koopman. Samen legden zij de basis voor een galanteriehandel. De eerste zaak lag aan de noordzijde van de Viestraat, in het tweede huis vanaf de Oudegracht.

Hun zoon Johannes Honig (1796–1862) was eigenaar van de fa. Honig in galanterieën. Rond het midden van de 19e eeuw hadden twee van zijn zoons een eigen filiaal: Johannes Marinus Honig in de Choorstraat en Cornelis Christoffel Honig op de Lijnmarkt. Een derde zoon, Anthonie Gerrit Honig, bleef in het pand aan de Viestraat.

Bosch Honig & Co.

Bij akte van 24 augustus 1864 gingen de broers Anthonie Gerrit en Johannes Marinus Honig met Pieter Anthonie Roeper Bosch junior een vennootschap onder firma aan onder de naam Bosch Honig en Compagnie, met ingang van 1 juli 1864, tot het drijven van Handel in Galanterieën. De familie Roeper Bosch was aan de Honigs verwant door het huwelijk van Pieter Anthonie Roeper Bosch (1816–1897) met Sophia Gijsberta Honig, een dochter van Johannes Honig, in 1841. Roeper Bosch trad later uit de firma, maar de naam bleef bestaan.

De zaak was gevestigd in een groot pand aan de Choorstraat, met een uitloper aan de Steenweg. Volgens De Amsterdammer was de firma in die tijd een der bekendste uit het land, waar de haute chique haar kunstmeubelen en andere kunstartikelen kocht en waar soms lange files rijtuigen met eigen koetsiers en palfreniers stonden te wachten.

Leverancier van het hof

In augustus 1869 kocht koning Willem III bij zijn bezoek aan Utrecht ter gelegenheid van de tweede nationale scherpschutterswedstrijd uit een collectie pendules, beelden en lampen die de firma hem had laten zien. De firma vroeg daarop om benoeming tot hofleverancier en om het recht het koninklijk wapen te voeren. Dat recht werd in december 1870 verleend. Bij een bezoek aan Utrecht in oktober 1880 deed prinses Marie van Pruisen inkopen in het magazijn van de firma. Zij was de weduwe van prins Hendrik, een broer van koning Willem III. Begin 1886 meldde de firma aan de Hofcommissie dat zij kort daarvoor een leverantie aan koningin Emma had gedaan die naar genoegen was uitgevallen, en vroeg zij ook haar wapen te mogen voeren. De burgemeester van Utrecht adviseerde gunstig: de zaak onderscheidde zich volgens hem door omvang en soliditeit en door den stand en het uiterlijk boven anderen. In december 1886 kreeg de firma het recht om het wapen van koningin Emma te voeren.

Twintigste eeuw

Johannes Hendrik Honig (1860–1932), een zoon van Johannes Marinus Honig, was lid van de firma en directeur van de zaak. Volgens het Utrechtsch Nieuwsblad moest het pand in de Choorstraat worden verlaten omdat de zaak steeds groter werd. Begin 1921 verkocht de firma het oude pand, Choorstraat 11 en Steenweg 3, aan Kettners pianohandel. In 1921 werd de firma omgezet in een naamloze vennootschap, de N.V. Bosch Honig & Co.'s Handel in Weelde- en Gebruiksartikelen. Oprichters waren Johannes Hendrik Honig, zijn zoon Johannes Marinus Honig en zijn schoonzoon Abe van Vliet. In 1923 verhuisde de zaak naar door architect Petrus Johannes Houtzagers gebouwde panden aan de Korte Jansstraat. Op de Jaarbeurs in 1925 toonde de firma onder meer speelgoed, zoals de Mobaco-bouwdoos, en aardewerk van St. Lukas. In 1926 had de N.V. de alleenverkoop voor Nederland van de Mobaco-bouwspeeldozen, met als adres Domstraat 6.

Na de dood van Johannes Hendrik Honig in 1932 lag de dagelijkse leiding bij zijn dochter Sybilla Honig (geboren 1892) en haar man, mr. dr. Willem Adolf Vrolijk. Haar broer Johannes Marinus Honig, eveneens lid van de firma, was tijdens de Tweede Wereldoorlog onder meer commandant van de Ordedienst op de Zuid-Veluwe.

Volgens Buitenrust Hettema kwam in 1960 een einde aan de galanteriehandel.

Na de winkel

De vennootschap bleef na de sluiting van de winkel bestaan. Sinds 1973 is zij een besloten vennootschap. Zij staat in het handelsregister ingeschreven als Bosch Honig en Co. B.V., met statutaire zetel in Utrecht. Volgens de statuten houdt zij zich onder meer bezig met beleggingen, vastgoed en deelnemingen in andere ondernemingen.