Een boycot is, in de oorspronkelijke zin, het verbreken van (handels)relaties met een land, een bedrijf of een individu. In de brede zin is het ook een verzaking om iets te doen, bijvoorbeeld een verkiezing boycotten om een statement te maken.
De redenen van een boycot kunnen van politieke aard zijn of dienen om een vorm van wraak uit te oefenen of iemand te isoleren.
Het woord ontstond in Ierland, waar de hardvochtige Engelse rentmeester Charles Cunningham Boycott (1832–1897) zo door zijn pachters werd gehaat, dat zij hem in 1879 volledig isoleerden.
Bekende (oproepen tot) boycots in de geschiedenis zijn onder andere
- de oproep van de Indiase leider Mahatma Gandhi om geen Engelse producten te kopen
- de Arabische boycot van Israël en het zionisme sinds 1922
- de Montgomery-busboycot die begon in 1955 en leidde tot het einde van de rassenscheiding in bussen in de VS
- de boycot van de S-Bahn in West-Berlijn die duurde van 1961 tot 1983
- de olieboycot van OPEC-landen tegen westerse landen die Israël hadden bijgestaan in de Jom Kipoeroorlog, wat in 1973 leidde tot de oliecrisis
- de boycot van Zuid-Afrikaanse producten ten tijde van de apartheidspolitiek
- de boycot van joodse winkels in Duitsland en Oostenrijk, tijdens en in de jaren voor de Tweede Wereldoorlog
- Olympische Spelen 1956 in Melbourne vanwege de rol van de Sovjet-Unie in de Hongaarse opstand
- de boycot van de Olympische Spelen in 1980 in Moskou
- de oproep voor het boycotten van de mini-wereldkampioenschappen voetbal in 1980 in Uruguay
- de BDS-beweging, gericht tegen Israël, inzake de rechten van de Palestijnen.
- Boycots van Spanje, Nederland, Slovenië, Ierland en IJsland bij het Eurovisiesongfestival 2026 vanwege het feit dat Israël hieraan blijft deelnemen ondanks de oorlog in Gaza terwijl Rusland wel uitgesloten werd van deelname vanwege de oorlog met Oekraïne. Deze landen willen pas weer deelnemen als ook Israël wordt uitgesloten van deelname en zeker is dat het neutrale karakter van het festival weer wordt hersteld.
- Boycots van diverse landen waaronder ook Nederland bij de Openingsceremonie van de Paralympische Winterspelen van 2026 in Verona vanwege het feit dat de IPC de schorsing van de Russische atleten bij deze Spelen in september 2025 ondanks de grootschalige dopingfraude tijdens de Olympische Winterspelen van 2014 en de Oorlog met Oekraïne onverwachts beëindigde met als gevolg dat deze atleten voor het eerst 2014 weer onder hun eigen vlag aan de Spelen mochten deelnemen. Veel landen waaronder Oekraïne vonden deze beslissing onacceptabel.
- Voorlopige boycot van de UEFA van WK's voetbal vanwege plannen van FIFA-baas Gianni Infantino om de commerciële rechten voor het WK te verkopen aan private inversteerders om zo heel veel geld op te kunnen halen voor de FIFA. Hiervoor wilde hij een nieuw bedrijf, FIFA Forward Enterprise, oprichten. De UEFA vindt deze plannen onacceptabel, een WK is niet zomaar te koop. De plannen werden echter ingetrokken, maar desondanks bleef de UEFA de WK's boycotten tot er voldoende garantie is dat geen nieuwe plannen worden gemaakt om het WK te commercialiseren. Pas dan wil de UEFA de boycot weer intrekken. Ginani Infantino bood alleen excuses aan en dat vonden ze niet genoeg. Pas eind augustus werd deze boycot weer ingetrokken nadat de UEFA toezegging had gekregen van de FIFA dat ze geen nieuwe plannen zouden maken om het WK te verkopen.
- In september bant President Trump CNN, Politico en MS NOW uit het Witte Huis. Uit solidariteit schorten grote zenders hun verslaggeving over het Witte Huis.
Het grote verschil met een embargo of economische sanctie, is dat een boycot geschiedt op basis van vrijwilligheid. Uiteraard kan er wel sprake zijn van (indirecte) sociale of economische druk om aan de boycot deel te nemen. Een boycot kan verder ook worden gezien als een vorm van passief verzet.