| Brachycrus Status: Uitgestorven, als fossiel bekend Fossiel voorkomen: Vroeg- tot Midden-Mioceen | ||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 | ||||||||||||||||
| Taxonomische indeling | ||||||||||||||||
| ||||||||||||||||
| Geslacht | ||||||||||||||||
| Brachycrus Palmer, 1904 | ||||||||||||||||
| ||||||||||||||||
 Afbeeldingen op Wikimedia Commons | ||||||||||||||||
| ||||||||||||||||
Brachycrus is een geslacht van uitgestorven zoogdieren, dat voorkwam van het Vroeg- tot het Midden-Mioceen. Het behoort tot de oreodonten, een groep van evenhoevigen.
In 1901 benoemde William Diller Matthew het ondergeslacht Merycochoerus (Brachycrus) rusticus. Theodore Sherman Palmer maakte er in 1904 een vol geslacht Brachycrus van. De naam betekent "kort onderbeen".
Dit een meter lange dier had een schedel met een korte kaak. De ver naar achteren geplaatste neusgaten bevonden zich boven op de schedel, terwijl de ogen meer naar voren stonden. Deze kenmerken duidden op de aanwezigheid van een kort slurfje, zoals de tapirs er een hebben. Het doel van dit slurfje had waarschijnlijk te maken met het verzamelen van voedsel, dat het dier op de bosbodem zocht.
Resten van dit dier werden gevonden in Noord-Amerika, in de Great Plains.
Literatuur
Noten
