| Breedstaartzanger IUCN-status: Gevoelig (2024) | ||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 | ||||||||||||
| Taxonomische indeling | ||||||||||||
| ||||||||||||
| Soort | ||||||||||||
| Schoenicola platyurus (Jerdon, 1841) | ||||||||||||
 Afbeeldingen op Wikimedia Commons | ||||||||||||
 Breedstaartzanger op Wikispecies | ||||||||||||
| ||||||||||||
De breedstaartzanger (Schoenicola platyurus) is een zangvogel uit de familie Locustellidae. Het is een gevoelige vogelsoort die endemisch is in de Westelijke Ghats in India.
De vogel is 18 cm lang. Het is een vrij egaal gekleurde zangvogel met een brede, afgeronde staart. In de broedtijd is de vogel warmbruin van boven, later verkleurend tot meer dof grijsbruin. Van onder is de vogel wit en de onderkant van de staartveren hebben een onduidelijke horizontale bandering. Verder heeft de vogel een bleek gekleurde wenkbrauwstreep, die achter het oog ophoudt. Die wenkbrauwstreep ontbreekt bij de diksnavelrietzanger (Iduna aedon), waar de vogel verder sterk op lijkt.
Deze soort is endemisch in de West-Ghats in India. Het leefgebied bestaat uit moerassige hellingen en dalletjes op hoogten tussen 900 en 2000 m boven zeeniveau in terrein dat dichtbegroeid is met riet, gras of struiken. Het verspreidingsgebied beslaat ongeveer 120.000 km². De soort wordt beschouwd als hoogtetrekker; vermoedelijk verplaatst een deel van de populatie zich na het broedseizoen naar lagere hoogten, met waarnemingen tot op zeeniveau. Het broedseizoen loopt van april tot september; in die periode is de vogel het best te detecteren omdat de mannetjes opvallende zangvluchten uitvoeren vanaf prominente zitplaatsen.
De breedstaartzanger heeft een beperkt verspreidingsgebied en een kleine populatie. De grootte van de populatie werd in 2023 door BirdLife International voorzorgshalve geschat op 2.500 tot 9.999 volwassen individuen, hoewel deze schatting met grote onzekerheid omgeven is. De populatie-aantallen worden vermoed langzaam af te nemen door aanhoudend habitatverlies.
Het leefgebied wordt aangetast door slecht beheer van de natuurlijke sholagraslanden, waarbij grote oppervlakten zijn beplant met uitheemse boomsoorten. Daarnaast vormen begrazing en het afbranden van graslanden voor het stimuleren van verse grasgroei een bedreiging, evenals toerisme nabij beschermde gebieden. Graslanden zijn slecht vertegenwoordigd in het bestaande netwerk van beschermde gebieden binnen het verspreidingsgebied. In de beoordeling van 2024 werd de soort van kwetsbaar naar gevoelig herclassificeerd op de Rode Lijst van de IUCN.
