| Brenda Milner | ||
|---|---|---|
| Algemene informatie | ||
| Geboortedatum | 15 juli 1918 | |
| Geboorteplaats | Manchester | |
| Werk | ||
| Beroep | neurowetenschapper, psycholoog, academisch docent | |
| Werkveld | neuropsychologie | |
| Werkgever(s) | McGill-universiteit | |
| Studie | ||
| School/ |
McGill-universiteit, Newnham College, Withington Girls' School | |
| Promotor | Donald Hebb | |
| Academische graad | PhD in Psychology | |
| Familie | ||
| Echtgenoot | Peter Milner | |
| Persoonlijk | ||
| Woonplaats | Montréal | |
| Talen | Engels | |
| Diversen | ||
| Lid van | Royal Society, Amerikaanse Nationale Wetenschapsacademie, American Academy of Arts and Sciences, Royal Society of Canada | |
| Prijzen en onderscheidingen | Fellow of the Royal Society, Kavli-prijs voor neurowetenschap (2014), Metgezel van de Orde van Canada, Officier in de Nationale Orde van Quebec (1985), Grand Officer of the National Order of Quebec (2009), Balzanprijs (2009), Gairdner Foundation International Award (2005), NAS Award in the Neurosciences (2004), Pearl Meister Greengard Prize (2011), Karl Spencer Lashley Award (1979), William James Fellow (1989), Canadian Medical Hall of Fame (1997), Neuronal Plasticity Prize (1995), Dan Davidprijs (2014), APA Award for Distinguished Scientific Contributions to Psychology (1973), honorary doctorate at the Laval University, Killam Prize (1983), Fellow of the Cognitive Science Society, lid van de Royal Society of Canada, lid van de American Academy of Arts and Sciences, Honorary doctor of the University of Ottawa, Ralph W. Gerard Prize (1987), CPA Donald O. Hebb Award for Distinguished Contributions to Psychology as a Science (1981), Wilder-Penfield Prize (1993), Prix Michel-Sarrazin (2002), Women of Distinction Awards (2001) | |
Brenda Milner, geboren als Brenda Langford (Manchester (Verenigd Koninkrijk), 15 juli 1918), is een Brits-Canadese onderzoekster die veel heeft bijgedragen aan de neuropsychologie, in het bijzonder op het gebied van geheugen en cognitie.
Brenda Langford studeerde en deed wetenschappelijk onderzoek aan Newnham College van de Universiteit van Cambridge. In 1944 trouwde ze met Peter Milner (1919-2018), ook neurowetenschapper, en vertrok met hem naar Canada. Zij werd in 1950 medewerker van Wilder Penfield en promoveerde in 1952 bij Donald O. Hebb aan de McGill-universiteit in Montréal, waar ze later zelf hoogleraar werd. Zij was een van de eersten die de effecten omschreven van schade aan de mediale temporale kwab op het geheugen. Haar bijdrage, als coauteur van William Beecher Scoville, aan het onderzoek naar de befaamde patiënt HM (Henry Molaison) maakt hiervan een belangrijk onderdeel uit.

In een aantal beroemde studies naar het functioneren van de mediotemporale cortex toonden Scoville en Milner aan dat amnesie als gevolg van schade aan dit hersengebied gekarakteriseerd wordt door het onvermogen om nieuwe herinneringen aan te maken, terwijl andere cognitieve eigenschappen intact zijn gebleven. Daarnaast toonden zij een dissociatie aan tussen motorisch en episodisch leren en geheugen, aangezien patiënten met schade aan de mediotemporale cortex wel in staat zijn om procedureel te leren.
Naast haar werk over de mediotemporale cortex hield zij zich ook bezig met lateralisatie van de hersenen en het functioneren van de frontale kwab. Aan haar zijn meer dan twintig eredoctoraten toegekend door universiteiten over de gehele wereld.
Op haar 100e verjaardag in 2018 was ze nog altijd actief in haar vakgebied en had ze nog de supervisie over onderzoekers. Ook in 2023 onderzocht de 105-jarige Milner aan de McGill University in Montreal nog steeds het menselijk brein.