| Schoonvrucht | ||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Callicarpa bodinieri 'Profusion' (bessen) | ||||||||||||||||
| Taxonomische indeling | ||||||||||||||||
| ||||||||||||||||
| geslacht (biologie) | ||||||||||||||||
| Callicarpa L. (1753) | ||||||||||||||||
| Callicarpa lamii (bloem) | ||||||||||||||||
| Callicarpa pedunculata (bessen) | ||||||||||||||||
| Callicarpa americana (bessen) | ||||||||||||||||
| ||||||||||||||||
Callicarpa (schoonvrucht) is een geslacht van struiken en kleine bomen uit de familie Lamiaceae. Ze zijn inheems in Oost- en Zuidoost-Azië (waar de meeste soorten voorkomen), Australië, Madagaskar, Zuidoost-Noord-Amerika en Zuid-Amerika.

De soorten uit gematigde streken zijn bladverliezend, de tropische soorten groenblijvend. De bladeren zijn enkelvoudig, tegenoverstaand en 5–25 cm lang. De bloemen staan in trossen, wit tot roze. De vrucht is een bes, 2–5 mm in diameter en roze tot roodpaars met een zeer opvallende metaalachtige glans. Ze staan zeer opvallend in trossen op de kale takken nadat de bladeren zijn gevallen. De bessen blijven tot ver in de winter of het droge seizoen goed en vormen een belangrijk overlevingsvoedsel voor vogels en andere dieren, hoewel ze ze pas eten als andere bronnen uitgeput zijn. De bessen zijn zeer wrang, maar worden verwerkt tot wijn en gelei. Callicarpa-soorten worden gebruikt als voedselplanten door de rupsen van sommige vlinder-soorten in Azië, waaronder Endoclita malabaricus en Endoclita undulifer.
Er worden 165 soorten onderscheiden waaronder:.