Capbreton is een badstad met een jachthaven en ook een vissershaven. Capbreton heeft een meer populair imago dan het meer elitaire Hossegor ten noorden.
Geschiedenis
Capbreton was vanaf het einde van de dertiende eeuw een vissershaven aan de monding van de Adour, die haar hoogtepunt bereikte in de vijftiende en zestiende eeuw. De plaats had twee- tot drieduizend inwoners en was een centrum van walvis- en later kabeljauwvangst. De vissers van Capbreton voeren tot Newfoundland en Afrika. Ook werd er per schip handel gedreven. In 1598 werd door werken onder leiding van ingenieur Louis de Foix de monding van de Adour afgeleid naar Bayonne. Hierdoor stopte geleidelijk aan de havenactiviteit.
Pas in de tweede helft van de negentiende eeuw werd de vissershaven nieuw leven ingeblazen. De stad ontwikkelde zich in die periode ook als badstad. Het Préventorium Sainte-Eugénie werd geopend in 1888. De vissersactiviteit verminderde vanaf de jaren 1950 en de haven werd meer en meer omgevormd tot jachthaven.
Geografie
De oppervlakte van Capbreton bedroeg op 1 januari 202321,75 vierkante kilometer; de bevolkingsdichtheid was toen 422,3 inwoners per km².
De gemeente heeft een kustlijn van zes kilometer. Landinwaarts liggen 1300 hectare bossen waarvan 500 hectare in gemeentelijk bezit zijn. De Boudigau stroomt van zuid naar noord door de gemeente.
Voor de kust van Capbreton ligt de Gouf de Capbreton, een diepzeekloof tot 4000 meter diepte.
De onderstaande kaart toont de ligging van Capbreton met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.
Demografie
Onderstaande figuur toont het verloop van het inwonertal (bron: INSEE-tellingen).
Grafiek inwonertal gemeente
Bezienswaardigheden
De Saint-Nicolaskerk is grotendeels negentiende-eeuws, maar bezit nog een gotisch portaal en een polychrome piëta uit de vijftiende eeuw. De Estacade is een houten pier van 189 meter lang aan de ingang van de haven, gebouwd in 1858.
Overleden
Mathias Morhardt (1863-1939), Zwitsers-Frans journalist, schrijver, kunstcriticus en redacteur
