Capenhurst

Capenhurst
Civil parish in Engeland Vlag van Engeland
Capenhurst (Cheshire)
Capenhurst
Situering
Regio North West England
Graafschap Cheshire
District Cheshire West and Chester
Coördinaten 53° 15' NB, 2° 57' WL
Algemeen
Oppervlakte 8,4724 km²
Inwoners
(2011)
380
(45 inw./km²)
Overig
Postcode(s) CH1
Netnummer(s) 0151
Grid code SJ366739
Post town CHESTER
ONS-code E04011059
Foto('s)
Holy Trinity Church in Capenhurst
Holy Trinity Church in Capenhurst
Portaal  Portaalicoon   Verenigd Koninkrijk
Urenco

Capenhurst is een civil parish in het bestuurlijke gebied Cheshire West and Chester, in het Engelse graafschap Cheshire met 380 inwoners.

Capenhurst stond in de tijd van het Domesday Book van 1086 bekend als 'Capeles'.

Capenhurst was een gemeente in de parochie Shotwick van het district Wirral en omvatte delen van de gehuchten Dunkirk en Two Mills. De bevolking bedroeg 147 in 1801, 148 in 1851, 159 in 1901, 253 in 1951, 237 in 2001 en 380 in 2011.

Nucleaire activiteiten

In Capenhurst stond een munitiefabriek, maar na de Tweede Wereldoorlog werd deze locatie door het ministerie van Defensie gekozen voor een gasdiffusie-verrijkingsinstallatie voor het Britse kernwapenprogramma. De installatie produceerde in 1953 voor het eerst laagverrijkt uranium voor twee grafietreactoren voor de kerncentrale Windscale Piles. De productie van uranium voor kernwapens begon in 1954. De fabriek werd in 1959 uitgebreid en produceerde op haar hoogtepunt zo'n 2000 ton wapenwaardig uranium per jaar. Het gebruik van de gasdiffusie-installatie voor militaire doeleinden eindigde in 1961. Het Verenigd Koninkrijk kreeg toegang tot goedkoper Amerikaans hoogverrijkt uranium na de ondertekening van een wederzijds defensieverdrag. In 1962 werd 90% van de gasdiffusie-installatie gesloten, waarbij het resterende deel laagverrijkt uranium (Low Enriched Uranium-LEU) produceerde voor gebruik in civiele kernreactoren.

Na de oprichting in 1971 koos de Brits-Nederlandse en West-Duitse joint venture URENCO Capenhurst als locatie voor haar ontwikkelingsprogramma voor gascentrifuge-verrijkingstechnologie. De eerste proefinstallatie, E21, werd in 1976 in gebruik genomen. In 1982 kwam de grotere E22 in gebruik. De E21 werd in 2000 gesloten.

Eind jaren zeventig, na een besluit van de regering-Carter om een einde te maken aan de ruilhandel in Brits plutonium voor Amerikaans hoogverrijkt uranium (HEU), besloot de Britse regering de militaire verrijking op de locatie te hervatten. Een nieuwe centrifuge-installatie, A3, werd gebouwd om HEU voor militair gebruik te produceren. In 1982 werd het A3 project herzien om intermediair verrijkt uranium (IEU) te produceren, dat vervolgens naar de VS werd gestuurd voor de uiteindelijke verrijking tot HEU. A3 kwam in 1985 in productie en produceerde acht jaar lang IEU voor militair gebruik. Het Britse ministerie van Defensie staakte de productie in 1993. De A3 installaties werden vervolgens overgenomen door Urenco en omgebouwd voor de productie van laagverrijkt uranium (LEU) voor civiel gebruik.

Urenco begon in 1997 met de bouw van zijn nieuwste centrifuge-verrijkingsinstallatie, E23. De capaciteit werd stapsgewijs uitgebreid en bereikte uiteindelijk een capaciteit van 3.500.000 SWU per jaar. SWU staat voor Separative Work Unit en is een indicatie van het werk wat moet worden verricht om Uranium-235 en Uranium-238 van elkaar te scheiden. De E23 is verreweg de grootste van de drie operationele installaties en is goed voor 80% van de LEU-productie in Capenhurst.

In 2025 kreeg Costain Group de opdracht om de installaties te moderniseren, waardoor de eerste verrijkingsinstallatie voor hooggezuiverd laagverrijkt uranium (High Assay Low Enriched Uranium-HALEU) in Europa kan worden gebouwd. HALEU, verrijkt uranium met 5-20% uranium-235, is de brandstof voor de volgende generatie reactorontwerpen en alleen Rusland en de Volksrepubliek China hebben de fabrieken om HALEU op grote schaal te produceren.