Levensloop
Carleton Rea werd geboren in Worcester, in het Engelse graafschap Worcestershire. Hij volgde onderwijs aan The King's School in Worcester en studeerde vervolgens rechten aan Magdalen College van de Universiteit van Oxford. Hij werd toegelaten tot de Inner Temple en was werkzaam als barrister, een advocaat die bevoegd is om cliënten voor hogere rechtbanken te vertegenwoordigen. Zijn belangstelling ging echter vooral uit naar de natuurhistorie. In 1907 beëindigde hij zijn juridische werkzaamheden om zich verder op zijn natuurhistorische interesses te richten.
Rea was al op jonge leeftijd lid geworden van de Worcestershire Naturalists' Club, een vereniging die zich bezighield met de bestudering van de plaatselijke flora en fauna. Hij bleef zijn hele leven bij deze vereniging betrokken. In 1909 publiceerde hij samen met John Amphlett The Botany of Worcestershire, een uitgebreid overzicht van de flora van de regio, waaronder ook mossen, korstmossen, schimmels en zoetwateralgen.
In 1898 trouwde hij met Amy Emma Rose (1864–1927), die eveneens actief was als natuuronderzoeker en mycoloog. Zij vervaardigde talrijke aquarellen van paddenstoelen die zij samen met haar echtgenoot onderzocht. Ook hun dochter Violet Rea was een begaafd illustratrice. De tekeningen van moeder en dochter worden bewaard in de collecties van de Royal Botanic Gardens, Kew.
Mycologisch onderzoek
British Mycological Society
Rea was in 1896 een van de oprichters van de British Mycological Society, samen met onder anderen George Edward Massee en Charles Crossland. Bij de oprichting werd hij aangesteld als secretaris en redacteur van het wetenschappelijke tijdschrift Transactions of the British Mycological Society.
Hij speelde een belangrijke rol bij de organisatie en verdere ontwikkeling van de vereniging. Gedurende ongeveer 34 jaar vervulde hij verschillende bestuursfuncties, waaronder die van secretaris, penningmeester en redacteur. Hij was tweemaal voorzitter van de vereniging, in 1908 en 1921, en werd later benoemd tot erelid.
Rea was een enthousiaste veldmycoloog en nam regelmatig deel aan excursies waarbij paddenstoelen werden verzameld en gedetermineerd. Hij stond bekend om zijn nauwgezette determinaties en zijn karakteristieke kleding, waaronder een panamahoed, kniebroek en monocle. In de herfst ontving hij regelmatig gedroogde of verse paddenstoelen ter identificatie, die hij zorgvuldig onderzocht.
Hij onderhield contacten met buitenlandse mycologen, bezocht bijeenkomsten in Frankrijk en reisde in 1926 naar de Verenigde Staten, waar hij onder anderen de Amerikaanse mycoloog William Murrill ontmoette. In 1934 werd hij benoemd tot erelid van de Société mycologique de France.
British Basidiomycetae
Rea's belangrijkste publicatie was British Basidiomycetae: A Handbook to the Larger British Fungi, dat in 1922 verscheen bij Cambridge University Press, onder auspiciën van de British Mycological Society. Het omvangrijke werk telde 799 pagina's en behandelde de grotere Britse basidiomyceten, waaronder veel plaatjeszwammen, boleten en andere groepen paddenstoelen.
Het boek bevatte uitgebreide beschrijvingen van macroscopische en microscopische kenmerken, zoals de vorm van de vruchtlichamen, de bouw van de hymenofoor en de afmetingen en vorm van de sporen. Het werk werd gedurende verschillende decennia gebruikt als een belangrijke determinatie- en referentiebron voor Britse mycologen. Opvallend is dat het boek geen afbeeldingen bevatte.
Taxonomische bijdragen
Rea beschreef verschillende nieuwe schimmelsoorten en leverde bijdragen aan de taxonomische indeling van paddenstoelen. Zijn officiële auteursafkorting is Rea.
Een voorbeeld van een door hem beschreven soort is de verblekende knotszwam (Clavulinopsis luteoalba), die hij in 1904 oorspronkelijk publiceerde als Clavaria luteoalba. In 1950 werd deze soort door Edred John Henry Corner overgebracht naar het geslacht Clavulinopsis, waarbij Rea als oorspronkelijke auteur in de wetenschappelijke naam behouden bleef.
In 1912 beschreef hij het geslacht Phaeotremella, met Phaeotremella pseudofoliacea als typesoort. Dit geslacht werd later lange tijd als synoniem van Tremella beschouwd, maar werd op basis van moleculair onderzoek opnieuw erkend.
Zijn werk droeg bij aan de systematische beschrijving en naamgeving van de Britse schimmelflora, vooral van de grotere basidiomyceten.
Nalatenschap
Rea wordt beschouwd als een belangrijke vertegenwoordiger van de Britse mycologie aan het einde van de negentiende en het begin van de twintigste eeuw. Zijn betekenis ligt zowel in zijn taxonomische onderzoek als in zijn organisatorische werk voor de British Mycological Society.
Zijn boek British Basidiomycetae bleef tientallen jaren een belangrijk naslagwerk. Daarnaast hebben de wetenschappelijke beschrijvingen, publicaties en determinaties van Rea bijgedragen aan de kennis van de Britse schimmelflora. In de taxonomische literatuur is zijn naam nog steeds terug te vinden als auteursnaam van verschillende schimmeltaxa.
.jpg)
