| Carvo | ||||
|---|---|---|---|---|
Carvo(ne) middenboven op de Peutingerkaart (Tabula Peutingeriana) | ||||
| Situering | ||||
| Land | Nederland | |||
| Locatie | Germania Inferior, Neder-Betuwe | |||
| Coördinaten | 51° 56′ NB, 5° 34′ OL | |||
| ||||
Carvo of Carvone was een Romeinse nederzetting in de provincie Neder-Germanië (Germania Inferior), in het hedendaagse Nederland. Het was een grensfort (castellum) aan de Rijn, aan het noordelijke deel van de limes, de grens van het Romeinse Rijk. Carvo staat als Carvone vermeld op de Peutingerkaart (Tabula Peutingeriana) tussen Castra Herculis en Levefanum en in de Romeinse reisgids Itinerarium Antonini tussen Harenatium (bij Kleef) en Mannaricium (Maurik?).
In meerdere publicaties wordt Carvo geïdentificeerd met een vindplaats aan de noordwestzijde van het hedendaagse Kesteren, op een stroomrug aan de toenmalige zuidelijke oever van de Rijn. Uit archeologisch onderzoek van het in 1974 in de nabijheid ontdekte militair grafveld bleek dat de eerste overledenen rond het jaar 70 zijn bijgezet, dus rond die tijd moet het fort gebouwd zijn. Het fort werd dus meteen na de Bataafse Opstand gebouwd. Carvo, Mannaricium, Levefanum en Lugdunum Batavorum (Katwijk-Brittenburg) waren nieuwe versterkingen in de Rijngrens-verdedigingsgordel, de limes. Het grote aantal begraven paarden doet vermoeden dat in Romeins Kesteren een cavalerie-eenheid gestationeerd was. Van het bij het fort gelegen kampdorp (canabae legionis) zijn nog twee grafvelden bekend.