Geschiedenis
De praatshow van Catherine Keijl ging in september 1995 van start als eerste Nederlandse talkshow die 's middags te zien was. Voor Catherine werd permanent een studio ingericht aan de Hilversumse Nieuwe Havenweg op een industrieterrein, voorzien van alle technische faciliteiten. Regie, montagesets, redactie en ontvangstruimte waren in een gebouw samengebracht, zodat de uitzendingen volgens een vast stramien opgenomen konden worden. Op een dag nam Keijl daar twee programma's op. Het programma werd live on tape gemaakt, dat wil zeggen dat alles wat werd opgenomen, ook werd uitgezonden. De studio was helemaal alleen voor dit programma ingericht zodat de belichting altijd van dezelfde constante kwaliteit was, de camera's altijd op de goede plaatsten stonden en ook Keyl precies wist waar zij aan toe was.
Catherine was gebaseerd op een in Nederland nooit uitgezonden Amerikaanse show, Sally, van Sally Jesse Raphael, van wie Keyl een show had bijgewoond in New York.
Voordat de show startte, ging Keyl een aantal dagen op stage bij Multimedia Enterprises (later overgenomen door Universal) in Amerika. Ook de redactie kreeg een training van Multimedia Enterprises. De inhoud van de shows zat volgens Keyl dichter aan tegen Oprah Winfrey dan tegen Ricki Lake. Bij haar show waren bijvoorbeeld geen verrassende confrontaties, zoals bij Lake het geval was.
Met de shows van bij voorbeeld Phil Donahue, Sally Jessy Rafael en nog vele anderen had Multimedia Enterprises al tientallen jaren ervaring en sinds een paar jaar was hun concept ook met succes geëxporteerd naar Engeland (Vanessa) en naar Duitsland (Fliege).
Na het eerste seizoen kon Keyl tevreden terugkijken. Het gemiddelde aantal kijkers liep tegen de 800.000, het marktaandeel lag op 48 procent. De talkshow was met ingang van 1 januari 1996 ook laat op de avond nog eens te zien. De avonduitzending - om 23.30 uur - was een herhaling van het programma dat 's middags werd uitgezonden.
Over gebrek aan onderwerpen had Keyl meteen al niet te klagen, iedere aflevering zaten er 150 personen op de tribune en daar zat altijd wel iemand bij die weer een nieuw onderwerp aandroeg. Het bijzondere aan het programma was volgens Keyl dat er mensen kwamen die gewoon waren en toch bijzonder, met bijzondere verhalen, vertelde ze jaren later aan tafel bij Humberto in RTL Late Night.
In het eerste seizoen kwamen onderwerpen voorbij als: werkverslaving, de boerenprotesten, tienermoeders, orgaandonatie, hyperactieve kinderen, de overgang en jonge boeren die geen vrouw kunnen vinden. Bij elk onderwerp waren gasten en deskundigen uitgenodigd.
In 1998 publiceerde Keyl het boek Over leven, waarin zij terugblikte op voormalige gasten uit haar talkshow Catherine. Voor het boek bezocht zij tussen juni en augustus van dat jaar verschillende oud-gasten verspreid over Nederland om te onderzoeken hoe het hen na hun televisieoptreden was vergaan.
In januari 1999 ruimde de talkshow tijdelijk het veld voor Keyls Amerikaanse collega Jenny Jones, omdat de talkshow van Catherine vernieuwd werd, met een nieuwe leader en een ander decor. Het logo van werd aangepast aan de vormgeving van RTL4 destijds. Bij zwaardere onderwerpen kon er muziek worden gebruikt zonder melodie of snare drums.
Keyl presenteerde vrijdag 29 december 2000 voor de laatste keer Catherine, na 1043 uitzendingen. Procter & Gamble, dat onder meer wasmiddelen, maandverband en cosmetica fabriceerde, bezat de rechten van de talkshow en kreeg daarvoor betaald in 'gratis' reclamezendtijd rond het programma. Voor het nieuwe contract, dat per 1 januari moest ingaan, eiste de multinational zo'n groot deel van de reclamezendtijd op dat HMG - moedermaatschappij van RTL 4 - besloot het programma stop te zetten. Zendtijd die naar Procter & Gamble ging, kon immers niet aan derden verkocht worden.
Nederland