Zijn vader was Pierre-Joseph Gobert, geboren in 1753, die chirurg was in de Napoleontische legers. Gobert werd eveneens arts en startte zijn praktijk in Bergen in 1811, toen Henegouwen onder Frans bestuur viel.
Gobert huwde met Rosalie Thiriar; zij behoorde tot een grote familie van eigenaars van steenkoolmijnen. Het echtpaar vestigde zich in Haine-Saint-Paul waar ze een kasteel bouwden.
Op basis van zijn observaties publiceerde Gobert in 1827 een medisch artikel over het optreden van mijnwerkerslong. Na Engelse artsen was Gobert de eerste Belgische arts die deze ziekte beschreef. In zijn onderzoek had hij geobserveerd hoe gitzwart de expectoraties waren van een mijnwerker. Hij bewees dat het steenkool was door de zakdoek met bloed en slijm te drogen. Eenmaal droog wierp hij het zwarte poeder in de vlammen, wat een typisch steenkoolvuur gaf.
Goberts bevinding werd genegeerd, omdat Belgische artsen zich niet in mijnwerkersziekten interesseerden of dachten dat het een vorm van tuberculose was. Pas in de jaren 1860, na het overlijden van Gobert, werd zijn observatie medisch nieuws in België.
Bronnen, noten en/of referenties
↑(fr) Darquenne, Roger;Académie royale des sciences, des lettres et des beaux-arts de Belgique,Gobert, Charles-Louis-Joseph.Biographie Nationale - Tome 44ème - Dernier Supplémentpp 552-554.Emile Bruylant, Brussel(1985).
.svg){kind=small}
België