Biografie
Ehrlich is opgeleid aan de Kunstgewerbeschule te Wenen (1922-1925) waar zij les had van onder meer Josef Hoffmann. In opdracht van Hoffman was Ehrlich verantwoordelijk voor een deel van de interieurs van het Oostenrijks paviljoen op de Exposition des Arts Décoratifs et Industriels te Parijs in 1925, een van de modernste paviljoens op deze wereldtentoonstelling.
In 1927 ontmoette ze Carel Begeer op de tentoonstelling Europäische Kunstgewerb in Leipzig. Hij nodigde haar uit om als ontwerper van tafelzilver te komen werken voor de Zilverfabriek Voorschoten, een dochterbedrijf van de Koninklijke Nederlandsche Edelmetaal Bedrijven. Zij ontwierp er onder meer geometrische theeserviezen met een strakke vormgeving. Ze maakte daarbij gebruik van een modulair ontwerpsysteem van vormen in verschillende maten, die konden worden gecombineerd tot verschillende objecten. Het bedrijf ging in 1960 op in het bedrijf Van Kempen en Begeer.
Na haar komst naar Nederland werd haar werk vlot opgemerkt en gepubliceerd en in datzelfde jaar (1927) ontwierp zij een omslag voor het tijdschrift Wendingen, dat was gewijd aan de Wiener Werkstätte. Ook heeft Ehrlich keramiek ontworpen voor het Maastrichtse bedrijf Regout. Zij onderhield contacten met Hendrik Petrus Berlage, Hendrik Wijdeveld en Jan Eisenloeffel. Haar vormgeving is geënt op industriële productie.
Tot haar pensionering bleef zij werkzaam voor de Zilverfabriek Voorschoten. Tussen 1928 en 1960 richtte Ehrlich alle tentoonstellingen in waaraan de Zilverfabriek deelnam. Daarnaast ontwierp ze tevens de catalogi, folders, verpakkingsmateriaal en monogrammen voor de fabriek. Na de oorlog maakte zij geen nieuwe ontwerpen voor zilveren objecten meer voor de fabriek.
Ehrlich overleed in 1995 te Den Haag.
