Claude Pascal

Claude Pascal
	Pascal (2002)
Persoonsgegevens
Volledige naam	Claude René Georges Pascal
Geboortedatum	Parijs, 19 februari 1921
Geboorteplaats	14e arrondissement van Parijs
Overlijdensdatum	Parijs, 28 februari 2017
Overlijdensplaats	10e arrondissement van Parijs
Land	Frankrijk
Opleiding en werk
Opleiding gevolgd aan	Conservatoire national supérieur de musique et de danse de Paris
Beroep(en)	componist
Genre(s)	opera
Links
	Officiële website;
Portaal	Muziek

Claude René Georges Pascal (Parijs, 19 februari 1921 - aldaar, 28 februari 2017) was een Franse componist.

Leven en werk

Claude Pascal kreeg zijn eerste pianolessen op vijfjarige leeftijd. Op zijn tiende werd hij toegelaten tot het Conservatoire de Paris. Hij was vooreerst jongenssopraan. Op aanbeveling van conservatoriumdirecteur Henri Rabaud engageerde de dirigent Walther Straram hem in 1933 voor de rol van Yniold in Debussy's opera Pelléas et Mélisande in het Théâtre des Champs-Elysées. Aansluitend maakte hij voor Columbia een aantal plaatopnamen op 78 toeren. Daarbij was een opname van Schuberts Erlkönig waarop Claude Pascal de rol van het kind zong.

Pascal was student bij onder anderen Henri Busser voor compositie, Yves Nat voor piano en Charles Münch en Roger Désormière voor orkestdirectie. In 1945 zond hij zijn cantate La Farce du contrebandier in voor de Prix de Rome en won. Daardoor verbleef hij van 1946 tot 1949 in de Villa Medici in Rome. Daar componeerde hij zijn versie van de Sonate de Vinteuil zoals Marcel Proust die beschreef in À la recherche du temps perdu. Na zijn terugkeer werkte hij enige tijd als koordirigent aan de Opéra-Comique. Vervolgens was hij van 1952 tot zijn emeritaat in 1987 professor aan het Conservatoire de Paris. Hij combineerde die functie met ander werk: hij was in de jaren 1965-1967 productieleider van het platenlabel Club Français du Disque, schreef van 1969 tot 1979 muziekkritieken voor Le Figaro en was van 1983 tot 1991 als adviseur voor auteursrechtkwesties verbonden aan het Hof van Beroep in Parijs. Daarnaast was hij als componist zeer actief.

Claude Pascal overleed op 96-jarige leeftijd in een ziekenhuis in Parijs.

Werkenlijst

Zijn compositorisch oeuvre is omvangrijk en bestaat uit veel kamermuziek, maar omvat vrijwel alle genres van de klassieke muziek.

Quatuor à cordes, 1943
Octuor voor blazers, 1944
Sonatine voor altsaxofoon en piano, 1947
1ère Sonate voor viool en piano, 1947
Air varié voor contrabas en piano, 1950
Pop-corn voor viool en piano, 1951
Toccata voor piano, 1952
Pastorale héroïque voor trombone en piano, 1952
Pièce voor hobo en piano, 1952
Sonatine voor viool en piano, 1952
Impromptu voor altsaxofoon en piano, 1953
Improvisation en forme de canon voor trombone en piano, 1958
Concerto voor piano en kamerorkest, 1958
Concerto voor cello en orkest, 1959
Musique pour harpe, 1960
Quatuor de saxophones, 1961
Ouverture pour un conte de fées voor orkest, 1961
2ème Sonate voor viool en piano, 1963
Ut ou do, 5 stukken voor kinderkoor, 1963
Sonate voor hoorn en piano, 1963
Trois Légendes voor klarinet en piano, 1963
Six Pièces variées voor fluit en piano, 1965
Six Pièces variées voor klarinet en piano, 1965
Six Pièces variées voor trompet en piano, 1965
Grave et Presto voor cello en piano, 1966
Sonate en 6 minutes 30 voor tuba, bastrombone en piano, 1966
Concerto voor harp en orkest, 1967
Orkestratie van Die Kunst der Fuge van Johann Sebastian Bach (samen met Marcel Bitch), 1967
Suite voor piano, 1970
Sonate voor cello en piano, 1971
Quatre Etudes voor piano, 1980
Triptyque ferroviaire, 3 stukken voor tweestemmig kinderkoor, 1980
L'Invitation aux voyages, 5 stukken voor driestemmig koor, 1981
Portrait de l'oiseau-qui-n'existe-pas, lied voor sopraan en piano, 1981
Sonatine voor piano, 1982
Suite française voor cello solo, 1982
J'ai voulu te rejoindre, lied voor sopraan en piano, 1982
Elégie voor orgel, 1986
Danse des Lutins voor fluit en piano, 1986
Offertoire voor orgel, 1986
Carnet de notes, 74 progressieve stukken voor piano, 1987
Sonate voor viool solo, 1990
60 Petites Etudes voor piano, 1991
Trois Inventions voor fluitkwartet, 1991
Framboise et Amandine, les jumelles de l'espace, "kosmische" opera voor kinderen, 1992
Piano-rétro, 8 stukken voor piano, 1992
Farfelettes, 10 stukken voor kinderkoor en een of twee instrumenten, 1993
Paraphrase sur "The Entertainer" van Scott Joplin voor klarinet of altsaxofoon en piano, 1994
Quatre Farfelettes voor stem en piano, 1998
Sonate voor hoorn solo, 1997
Trio voor sopraan- of tenorfluit, 1997
Concerto voor fluit en strijkorkest, 1996
Trois Etudes-Caprices voor piano 4-handig, 1998
Partita voor altsaxofoon en piano, 1999
Scherzetto voor saxofoonkwartet, 2002
Sonate voor 2 fluiten, 2002
Suite chorégraphique, 5 stukken voor saxofoonkwartet, 2003
Top-Model et Cie, 3 liederen voor sopraan en piano, 2003
Eléments de solfège, 4 liederen voor zang en piano, 2003
Allegro, Choral et Fugato voor hoornkwartet, 2004
Equinoxe voor hoorn en piano, 2004
Notturno voor viool en piano, 2005
Rituel tibétain voor hoornkwartet, 2005
Sérénade voor gitaar, 2005
Concerto voor altsaxofoon en orkest, 2006
Déjà 1 an !, lied voor zang en piano, 2006
Atout Chœur, 5 stukken voor gemengd koor en orgel of piano, 2007
Entrée pour un mariage, parafrase van de Bruiloftsmars van Mendelssohn voor fluit en orgel, 2007

Literatuur

"Claude Pascal", in Sax, Mule & Co, Jean-Pierre Thiollet, H & D, 2004, pag. 159-160, ISBN 2-914-266-03-0

Externe link

Claude Pascal 1921-2017

Bronnen, noten en/of referenties

1 2 matchID; geraadpleegd op: 24 augustus 2022; Fichier des personnes décédées-identificatiecode: uNVogIBw4kuS.
↑ (fr) Mort du compositeur Claude Pascal. Gearchiveerd op 13 april 2021.

[wikidata-9f9c53717758a06ad69e3968efa9797eae2c8387-v3-1] 1 2 matchID; geraadpleegd op: 24 augustus 2022; Fichier des personnes décédées-identificatiecode: uNVogIBw4kuS.

[2] (fr) Mort du compositeur Claude Pascal. Gearchiveerd op 13 april 2021.