Claude Saumaise

Claude Saumaise
Claude Saumaise
Algemene informatie
Geboortenaam Claude de Saumaise
Geboortedatum 15 april 1588Bewerken op Wikidata
Geboorteplaats Semur-en-AuxoisBewerken op Wikidata
Overlijdensdatum 3 september 1653Bewerken op Wikidata
Overlijdensplaats SpaBewerken op Wikidata
Werk
Beroep theoloog, klassiek filoloog, professor, classicus, academisch docent, oriëntalist, filoloog, humanist, lector, jurist, schrijverBewerken op Wikidata
Werkveld renaissance-humanisme
Werkgever(s) Universiteit Leiden
Werkplaats Dijon, Grigny, Leiden, Stockholm, Leiden
Bekende werken De Hellenistica Commentarius
Leerlingen Isaac Vossius
Studie
School/universiteit Ruprecht-Karls-universiteit
Kunst
Stroming humanisme
Religie
Religie hugenotenBewerken op Wikidata
Familie
Echtgenoot Anne Mercier
Vader Benigne Saumaise
Persoonlijk
Talen Latijn
Claude Saumaise

Claude Saumaise, gelatiniseerd als Claudius Salmasius, (Semur-en-Auxois, 15 april 1588 – Spa, 3 september 1653) was een vooraanstaand Frans hugenoot, humanist en filoloog.

Leven en werk

De protestants opgevoede Salmasius weigerde zich in Parijs te vestigen, waar hij aan de Sorbonne gestudeerd had. Hij studeerde vanaf 1606 aan de universiteit van Heidelberg, waar hij correspondeerde met Scaliger en Isaac Casaubon, de handschriften van de Bibliotheca Palatina bestudeerde en zijn eerste werken het licht liet zien. In Heidelberg bekeerde hij zich tot het protestantisme.

In 1610 ging hij terug naar Frankrijk en trouwde in 1623 met Anne Mercier. Salmasius schreef en vertaalde (o.a. Plinius). In 1631 ging Salmasius naar Leiden, waar hij de opvolger werd van de beroemde Scaliger. In Leiden vocht Salmasius diverse wetenschappelijke disputen uit, onder meer met Daniel Heinsius en John Milton. De ruzie met Heinsius ging over het Grieks in het Nieuwe Testament; die met Milton over de moord op Karel I van Engeland.

In 1650 ging Salmasius op verzoek van koningin Christina van Zweden naar Stockholm, maar in 1651 reisde hij weer naar Leiden. Vanwege gezondheidsproblemen (jicht) verbleef hij in 1653 in het kuuroord Spa, waar hij in hetzelfde jaar stierf. Hij werd begraven in de Waalse kerk te Maastricht.

Salmasius briefwisseling met grote geleerden als Hugo de Groot is voor een deel bewaard gebleven. In Nederland zijn grote delen van zijn briefwisseling te vinden in (vooral) de Universiteitsbibliotheek Leiden, in de Universiteitsbibliotheek Amsterdam en in de Koninklijke Bibliotheek. Een deel van de brieven is beschikbaar op Gallica

Bibliografie

De usuris, 1638.

Salmasius publiceerde 80 boeken en liet 60 onuitgegeven manuscripten na. Hij heeft de manuscripten die hij in zijn bezit had op de dag voor zijn dood verbrand.

Polemieken

Postume uitgaven

Over Salmasius (selectie Nederlandstalige uitgaven)