Dit conclaaf was uniek in de kerkgeschiedenis, aangezien alle deelnemende kardinalen waren benoemd door Urbanus VI zelf. Geen van de overgebleven kardinalen, benoemd door eerdere pausen, werden door Urbanus VI als legitiem erkend, wat een gevolg was van het Westers Schisma. Bovendien had Urbanus VI vier van zijn eigen benoemingen afgezet, en drie kardinalen waren afwezig, waardoor slechts zestien kardinaal-electoren overbleven. Van de zestien kardinalen die door Urbanus VI waren benoemd, namen er dus dertien deel aan het conclaaf:
Francesco Moricotti Prignani, kardinaal-bisschop van Palestrina en decaan van het College van Kardinalen
Andrea Bontempi Martini, kardinaal-priester van Ss. Marcellino e Pietro
Poncello Orsini, kardinaal-priester van S. Clemente
Pietro Tomacelli, kardinaal-priester van S. Anastasia, die uiteindelijk werd gekozen tot paus Bonifatius IX
Angelo Acciaioli, kardinaal-priester van S. Lorenzo in Damaso
Francesco Carbone Tomacelli, O.Cist., kardinaal-priester van S. Susanna
Stefano Palosio, kardinaal-priester van S. Marcello
Tommaso Orsini dei Conti di Manupello, kardinaal-diaken van S. Maria in Domnica
Francesco Renzio, kardinaal-diaken van S. Eustachio
Marino Bulcani, kardinaal-diaken van S. Maria Nuova
Rinaldo Brancaccio, kardinaal-diaken van Ss. Vito e Modesto
Ludovico Fieschi, kardinaal-diaken van S. Adriano
Angelo d'Anna de Sommariva, kardinaal-diaken van S. Lucia in Septisolio
Drie kardinalen waren afwezig:
Philippe van Alençon, kardinaal-bisschop van Ostia e Velletri
Adam Easton, O.S.B., kardinaal-priester van S. Cecilia
Valentin d'Alsan, kardinaal-priester van Ss. IV Coronati (of S. Sabina)
Verloop en nasleep
Het conclaaf begon op 25 oktober 1389 met twaalf aanwezige kardinalen; op 27 oktober arriveerde kardinaal Bontempi, waarmee het totaal op dertien kwam. Aanvankelijk waren Angelo Acciaioli en Tommaso Orsini dei Conti de belangrijkste kandidaten, elk met zes stemmen. Echter, geruchten over simonie (het kopen of verkopen van kerkelijke ambten) leidden tot bezorgdheid onder de kardinalen en de Romeinse bevolking. De autoriteiten dreigden zelfs met de doodstraf voor kardinalen die zich aan simonie schuldig zouden maken.
Uiteindelijk erkenden zowel Acciaioli als Orsini dat zij niet de vereiste meerderheid konden behalen. Op 2 november werd Pietro Tomacelli unaniem gekozen als compromis-kandidaat. Hij was destijds nog geen bisschop en ontving op 9 november de bisschopswijding van Francesco Moricotti Prignani. Op dezelfde dag werd hij door kardinaal Tommaso Orsini gekroond tot paus Bonifatius IX.
Bronnen, noten en/of referenties
(en) J.N.D. Kelly - The Oxford Dictionary of Popes, Oxford, 1986
(en) F.J. Baumgartner - Behind Locked Doors: A History of the Papal Elections. Palgrave Macmillan, 2003, ISBN 0-312-29463-8.
Italië
