| Crystal Waters | ||||
|---|---|---|---|---|
| Persoonsgegevens | ||||
| Geboortedatum | 19 november 1961 | |||
| Geboorteplaats | Philadelphia | |||
| Land | ||||
| Nationaliteit | Amerikaans | |||
| Opleiding en werk | ||||
| Beroep(en) | zanger, singer-songwriter, componist, studiomuzikant, muzikant | |||
| Genre(s) | popmuziek, housemuziek | |||
| Label(s) | Mercury Records | |||
| Tijdlijn en statistieken | ||||
| Jaren actief | 1989 – heden | |||
| Aantal YouTube-abonnees | 89.600 (21 november 2021) | |||
| Links | ||||
| Officiële website | ||||
| ||||
Crystal Waters (Deptford, 19 november 1961) is een Amerikaanse zangeres. In 1991 scoorde zij een internationale hit met haar debuutsingle Gypsy Woman (She's homeless).
Crystal Waters werd geboren en groeide op in Deptford, New Jersey, een plaats met een agrarisch en industrieel karakter. In 1982 verhuisde zij naar Washington D.C. om aan Howard University te studeren. Daar volgde zij een opleiding informatica. Tijdens haar studie begon zij achtergrondzang te verzorgen bij verschillende opnamesessies.
Haar muzikale achtergrond was sterk verbonden met haar familie. Haar vader, Jr. Waters, was jazzvocalist en pianist en trad regelmatig op met verschillende bands. Waters vergezelde hem als kind regelmatig tijdens zijn optredens. Ook haar broer was actief in verschillende muziekgroepen, terwijl haar zus zong in een meidengroep die muzikaal was geïnspireerd op The Supremes.
Als kind hield Waters zich bezig met zingen, dansen en het naspelen van platen. Ze maakte deel uit van een volledig vrouwelijke groep die zich onder meer liet inspireren door The Jackson 5.
Waters omschreef haar eigen zangstem aanvankelijk als vrij gewoon, maar anderen waardeerden juist haar natuurlijke en enigszins rauwe manier van zingen. Deze zangstijl werd later een herkenbaar onderdeel van haar muzikale identiteit.
Tot 1991 werkte Crystal als medewerkster van de FBI in Washington. Samen met producers van the Basement Boys nam ze in het begin van de jaren negentig enkele demo's op, waaronder Gypsy Woman (She's Homeless), dat dankzij het la la dee la da da-refrein een wereldhit werd. In Nederland stond de single drie weken op nummer 1.
Na het succes van Gypsy Woman verscheen Waters' debuutalbum Surprise bij Mercury Records. Het album stond gepland voor uitgave op 25 juni 1991 en bevatte een combinatie van R&B, jazz en dance-invloeden.
Terwijl de zangeres op tournee was in Europa, stelden haar producers haastig het debuut samen uit het beperkte aantal demo's dat de zangeres met hen had opgenomen.
Waters schreef of co-schreef vrijwel alle nummers op het album, met uitzondering van een nieuwe versie van het jazznummer Twisted uit de jaren vijftig. Op een van de nummers werkte saxofonist Kim Waters mee.
Naast de dansgerichte nummers bevat het album ook maatschappelijk en persoonlijk geïnspireerde composities. Zo behandelde Small Cry de problematiek rond aids. Het nummer Deepest of Hearts ging over een vrouw die lichamelijk en geestelijk door haar partner werd mishandeld, maar desondanks van hem bleef houden.
De tweede single Makin' Happy was een bescheiden internationale hit. In de Nationale Top 100 op Radio 3 bleef de plaat steken op een 27e positie. Na nog een megamix werd het stil rond de zangeres.
Waters omschreef het album als R&B, hoewel zij ook duidelijke jazzinvloeden in haar muziek herkende. De combinatie van verschillende stijlen maakte het album tot een muzikale voortzetting van de sound die zij met Gypsy Woman had geïntroduceerd.
Ondanks haar plotselinge bekendheid beschouwde Waters zichzelf niet als een artiest die van de ene op de andere dag succesvol was geworden. Ze had naar eigen zeggen jarenlang aan haar muzikale carrière gewerkt voordat Gypsy Woman uiteindelijk werd uitgebracht. Het nummer had geruime tijd op de plank gelegen voordat het een hit werd.
Waters gaf aan dat haar belangstelling vooral uitging naar songwriting en minder naar de roem die met een zangcarrière gepaard ging. Ze wilde op termijn ook muziek voor andere artiesten schrijven en noemde onder anderen Nancy Wilson als een artiest met wie zij graag zou samenwerken. Als muzikale inspiratiebronnen noemde zij Prince, Sting, U2, Gil Scott-Heron, Al Jarreau en Chaka Khan. Waters had een bijzondere belangstelling voor songteksten en beschouwde zichzelf in de eerste plaats als songwriter.
Hoewel Crystal Waters vooral bekend werd als dancezangeres, liet zij met haar tweede studioalbum Storyteller, uitgebracht in 1994, een bredere muzikale en tekstuele ontwikkeling zien. De albumtitel verwees naar haar rol als songwriter en onderstreepte dat zij zich niet uitsluitend als danceartiest wilde profileren.
In 1994 volgde de hit 100% Pure Love van Storyteller. De single bereikte in de Nederlandse Top 40 op Radio 538 de 11e positie, in de destijds nieuwe publieke hitlijst op Radio 3FM, de Mega Top 50, werd de 15e positie bereikt.
In thuisland de Verenigde Staten was 100% Pure Love een van de langst genoteerde singles; de plaat stond 42 weken in de Billboard Hot 100 genoteerd.
De single groeide uit tot een grote internationale dancehit en werd een van de kenmerkende nummers uit Waters' carrière. Het succes was vergelijkbaar met dat van haar eerdere hit Gypsy Woman (She's Homeless). Het nummer combineerde een energieke danceproductie met een herkenbaar refrein, waarin de tekstuele frase ‘from the back to the middle and around again’ centraal stond.
De tekst ontstond tijdens het schrijfproces op basis van een aanvankelijk heel andere melodische en tekstuele invalshoek. Waters vertelde later dat de oorspronkelijke versie van het refrein de woorden ‘The beat goes boom’ bevatte. Producerstrio The Basement Boys vond deze tekst echter onvoldoende sterk en stuurde haar terug om verder aan het nummer te werken.
Tijdens het kijken naar televisie hoorde Waters in een reclame voor sinaasappelsap de uitdrukking ‘100 percent pure’. Deze woorden vormden de inspiratie voor de nieuwe tekst en uiteindelijk voor de titel 100% Pure Love. Vanuit deze formulering ontwikkelde zij het refrein verder, waarbij de beweging ‘from the back to the middle and around again’ een belangrijke plaats kreeg.
Met 100% Pure Love bevestigde Waters haar positie binnen de internationale dancewereld en onderstreepte zij tegelijkertijd haar kwaliteiten als songwriter.
In 1997 scoorde Crystal een top 40 hit in de Verenigde Staten met Say... If You Feel Alright. Het album Crystal Waters flopte echter en de zangeres verloor haar platencontract bij Mercury. Na nog een verzamelaar (een plaat met een uiteenlopende verzameling nummers) richtte de zangeres zich voornamelijk op cluboptredens.
Hoewel ze slechts een handjevol reguliere hitnoteringen behaalde, scoorde de zangeres de ene na de andere clubhit. In 2003 bereikte de single My Time de Britse Top 40. In 2007 scoorde ze met Alex Gaudino ook nog een hit met Destination Calabria.
| Album met eventuele hitnotering(en) in de Nederlandse Album Top 100 | Datum van verschijnen | Datum van binnenkomst | Hoogste positie | Aantal weken | Opmerkingen |
|---|---|---|---|---|---|
| Surprise | 01-07-1991 | 13-07-1991 | 81 | 5 |
| Single met eventuele hitnotering(en) in de Nederlandse Top 40 | Datum van verschijnen | Datum van binnenkomst | Hoogste positie | Aantal weken | Opmerkingen |
|---|---|---|---|---|---|
| Gypsy Woman (She's Homeless) | 1991 | 08-06-1991 | 1(3wk) | 10 | |
| Makin' Happy | 1991 | 21-09-1991 | tip2 | - | |
| 100% Pure Love | 1994 | 14-05-1994 | 11 | 9 | Alarmschijf |
| Destination Calabria | 09-03-2007 | 07-04-2007 | 16 | 16 | met Alex Gaudino |
| Single met hitnotering(en) in de Vlaamse Ultratop 50 | Datum van verschijnen | Datum van binnenkomst | Hoogste positie | Aantal weken | Opmerkingen |
|---|---|---|---|---|---|
| Gypsy Woman (She's Homeless) | 1991 | 15-06-1991 | 1 | 13 | |
| Makin' Happy | 1991 | 12-10-1991 | 21 | 6 | |
| Destination Calabria | 2007 | 07-04-2007 | 2 | 23 | met Alex Gaudino |