| DFS 230 | ||||
|---|---|---|---|---|
.jpg) | ||||
Een DFS 230 in Noord-Afrika | ||||
| Fabrikant | DFS | |||
| Lengte | 11,3 m | |||
| Spanwijdte | 21,1 m | |||
| Hoogte (vanaf de grond) | 2,8 m | |||
| Stoelen voor passagiers | 12 inzittenden + 270 kg, of 2 inzittenden + 1200 kg | |||
| Leeggewicht | 770 kg | |||
| Vleugeloppervlak | 38,1 m² | |||
| Max. startgewicht | 2.100 kg | |||
| Eerste vlucht | 1937 | |||
| Status | Niet meer in gebruik | |||
| ||||
De DFS 230 was een Duits zweefvliegtuig dat tijdens de Tweede Wereldoorlog werd gebruikt door de Luftwaffe. Het werd voornamelijk ingezet voor transport.
In 1932 had de Rhön-Rossitten Gesellschaft een zweefvliegtuig ontworpen voor meteorologisch onderzoek. Dit ontwerp werd overgenomen door de Deutsche Forschungsanstalt für Segelflug (DFS) en verder ontwikkeld door Hans Jacobs. Het zweefvliegtuig was gemaakt van zeildoek over een metalen frame. Voor de start waren er wielen bevestigd, maar eenmaal in de lucht vielen deze weg. Voor de landing was aan de onderzijde een slee aanwezig. In 1937 vloog testpilote Hanna Reitsch voor de eerste keer met een prototype dat werd getrokken door een Junkers 52. De productieversie had twee piloten en vervoerde tien soldaten of 1200 kilogram aan uitrusting of bommen.
Van de DFS 230 is een onbekend aantal exemplaren gemaakt in fabrieken in Duitsland en Tsjecho-Slowakije. De schattingen lopen uiteen van 1569 tot meer dan tweeduizend.
Het toestel werd onder andere gebruikt bij de inname van het Belgische Fort Eben-Emael in mei 1940 en de Landing op Kreta; verder in Noord-Afrika en bij de bevrijding van Benito Mussolini uit Campo Imperatore in september 1943.
De DFS 230 was de inspiratiebron voor de Britse General Aircraft Hotspur.
