Een dagvaart was een vergadering waarvoor personen uit verschillende plaatsen werden opgeroepen. Het ging hierbij voornamelijk om vergaderingen met een juridisch of bestuurlijk karakter. De in de 17e en 18e eeuw gebruikte term gedeputeerde ter dagvaart betekende een vertegenwoordiger bij een vergadering.
De oorspronkelijke betekenis van dagvaart in de middeleeuwen was een dagreis, oftewel een reis die een dag duurt. Omdat het woord dag tevens zittingsdag of vergadering betekende, kreeg het woord dagvaart een bredere betekenis: het ging ook staan voor het reizen naar de bewuste vergadering of rechtszitting. Later werd het woord ook gebruikt om de vergadering zelf aan te duiden.
Van het woord dagvaart zijn de woorden dagvaarden en dagvaarding afgeleid.
In de context van binnenvaart betekende dagvaart (in tegenstelling tot continuvaart) de exploitatiewijze waarbij de dagelijkse vaartijd van een schip beperkt werd ten behoeve van rusttijd. De term wordt niet meer gebruikt.
- Dagvaart Historische woordenboeken Nederlands en Fries. Instituut voor de Nederlandse taal
- Herkomst dagvaarding. Onze Taal. DBNL (2010).
- Dagvaarden, Etymologiebank
- ↑ Besluit vaartijden en bemanningssterkte binnenvaart. Overheid.nl, wettenbank
