Dancing with strangers
| Dancing with strangers | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Studioalbum van Chris Rea | |||||||
| (Albumhoes op de Engelstalige Wikipedia) | |||||||
| Uitgebracht | september 1987 | ||||||
| Opgenomen | februari-juni 1987 | ||||||
| Genre | softrock | ||||||
| Duur | 59 minuten | ||||||
| Label(s) | Magnet Records | ||||||
| Producent(en) | Chris Rea, | ||||||
| Chronologie | |||||||
| |||||||
| (en) AllMusic-pagina (en) Discogs-pagina (en) MusicBrainz-pagina | |||||||
| |||||||
Dancing with strangers is het negende studioalbum van Chris Rea.
Inleiding
Rea vertelde later dat de basis voor het album bij hem thuis lag. Met zijn eigen geluidsstudio met drie microfoons legde hij de basis voor het later werken in professionele studio’s Mountain Studios, Montreux, Zwitserland, Marival Studios in Le Val, Frankrijk en Hartman Digital Neurenberg, Duitsland
Musici
- Chris Rea – zang, alle muziekinstrumenten behalve
- Martin Dithcam – drumstel (track 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 9, 10)
- Eoghan O’Neill – basgitaar (track 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 9, 10)
- Kevin Leach – toetsinstrumenten (track 2, 3,, 5, 6, 7, 9, 10)
- David Spillane – Uillean pipes, fluitjes (track 3, 5, 8, 10)
- Jerry Dunahue – gitaar (track 3, 4, 5, 7, 10)
Muziek
| Nr. | Titel | Duur |
|---|---|---|
| 1. | Joys of christmas (Rea) | 5:11 |
| 2. | I can’t dance to that (Rea) | 4:18 |
| 3. | WIndy town (Rea) | 4:24 |
| 4. | Gonna buy a hat (Rea) | 4:22 |
| 5. | Curse of the traveller (Rea) | 6:26 |
| 6. | Let’s dance (Rea) | 4:05 |
| 7. | Que sera (Rea) | 6:26 |
| 8. | Josie’s tune (Rea) | 2:21 |
| 9. | Loving you again (Rea) | 5:37 |
| 10. | That girl of mine (Rea) | 3:36 |
| 11. | September blue (Rea) | 3:05 |
| 12. | I don’t care any more (Rea) | 2:10 |
| 13. | Donahue’s broken wheel (Rea) | 3:00 |
| 14. | Danielle’s breakfast (Rea) | 4:35 |
Nasleep
Van het album werden drie singles gehaald: Let's dance, Loving you again en Joys of christmas. Van Que sera werd in 1988 een nieuwe opname op single uitgebracht.
In de Nederlandse pers kwamen maar mondjesmaat recensies, waarbij zijn gitaarspel vergelen werd met dat van Mark Knopfler (in goede en slechte tijden) van Dire Straits. Anderen hoorden gelijkenis met het spel van Joe Walsh, in het begin de inspirator van Rea en bovengemiddeld muzikaal.
Op 10 november 1987 stond Rea in het kader van een wereldtoer in Rotterdam Ahoy.
Voor wat betreft de albumlijsten waren er de usual suspects: Zwitserland (9 wekenj, piek 7), Duitsland (35 weken, piek 5), Oostenrijk (10 weken, piek 13, Nederland (22 weken, piek 7), Zweden (6 weken, piek 7), Noorwegen (8 weken, piek 6) en Nieuw-Zeeland (17 weken , piek 1) Ook in Australië en het Verenigd Koninkrijk verkocht het album goed; in het Vk bijzonder goed met 46 weken notering en een piek op plaats 2; Rea werd gestuit door Michael Jacksons Bad.
- exemplaar albumversie Magnet (UK, Ariola, CDMAG 5071, 1987: musici en muziek).
- ↑ Kunstredactie, "Chris Rea", Nieuwsblad van het Noorden, 16 september 1987. Geraadpleegd op 12 oktober 2026. – via Delpher.
- ↑ Peter Hamans, "Chris Rea", Limburgsch Dagblad, 2 oktober 1987. Geraadpleegd op 12 oktober 2026. – via Delpher.
- ↑ Louis du Moulin, "Chris Rea, Flitsend en ruig", Het Vrije Volk, 11 november 1987. Geraadpleegd op 12 oktober 2026. – via Delpher.
- ↑ Albumnoteringen (geraadpleegd 12 oktober 2026)
- ↑ Official Charts UK (geraadpleegd 12 oktober 2026)