De Gaiffier

Wapen van de familie de Gaiffier
Het Hôtel Gaiffier d'Hestroy in Namen

De Gaiffier is een Zuid-Nederlands adellijk huis, gekend onder de namen De Gaiffier d'Emeville, De Gaiffier de Maharenne en De Gaiffier d'Hestroy.

Geschiedenis

In 1635 werd door keizer Ferdinand II ten gunste van Guillaume de Gaiffier, echtgenoot van Anne de Tiribu, vrouwe van Emeville, de status van erfelijke adel bevestigd en voor zoveel als nodig er in opgenomen.

Pierre Adrien de Gaiffier

Pierre Joseph Adrien de Gaiffier (°Boninne, 28 september 1757) trouwde met Marie-Catherine Mathys (1752-1812). Ze kregen drie dochters en deze familietak was weldra uitgestorven.

In 1822, onder het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden, richtte hij een verzoek tot de Hoge Raad van Adel om erkend te worden in de erfelijke adel. Ook al werd hierover geen document van bevestiging gevonden, moet hij gunstig antwoord hebben ontvangen, aangezien hij vermeld werd op de eerste officiële lijst van edellieden.

Pierre-Joseph de Gaiffier

Pierre Joseph Baudouin de Gaiffier (Namen, 23 oktober 1757 - Namen, 13 juli 1823) werd in 1793 opgenomen in de Tweede stand van de graafschap Namen. Hij was onder het ancien régime de laatste heer van Maharenne, Bouges, Houx, Boninne en Marche-les-Dames. Hij werd in 1816, onder het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden, erkend in de erfelijke adel en benoemd in de Ridderschap van de provincie Namen. In 1820 werd hem de titel baron toegekend, overdraagbaar bij eerstgeboorte.

Hij trouwde in 1784 met Marie-François de la Hamayde (1753-1792). Ze kregen twee zoons die zeer jong stierven en een dochter.

Jean-Jacques de Gaiffier

Jean-Jacques de Gaiffier (Namen, 1 oktober 1759 - Evere, 1 juni 1837), ook de Gaiffier de Maharenne genoemd, doorliep een grote ambtenarenloopbaan. In 1816, onder het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden, werd hij erkend in de erfelijke adel, in 1820 kreeg hij de titel baron en in 1828 de titel burggraaf, overdraagbaar bij eerstgeboorte. Hij trouwde in 1795 in Mechelen met Marie-Joséphine van Velde de Melroy (1775-1828). Ze kregen twaalf kinderen.

Literatuur