Geschiedenis en naam
In een bron uit 1352 is de straatnaam opgetekend als (Den) Vluwe. Een vlouw, ook vluwe, was een tussen bomen of staken uitgespannen net waarmee vogels, vooral snippen, werden gevangen. Omdat het gebied rond 1400 nog als buitendijks land werd omschreven, is geopperd dat langs een vroege laan op deze plaats zulke netten stonden.
Op het terrein tussen De Vlouw en de Voldersgracht werd in 1411 het Oude Mannenhuis gesticht. Het bleef er tot 1792 gevestigd en raakte beschadigd bij de stadsbrand van 1536. Archeologisch onderzoek in 2005 bracht bewoningssporen vanaf omstreeks 1225 aan het licht.
Bedrijvigheid en bebouwing
De Vlouw had vanouds een gemengd ambachtelijk karakter. Omstreeks 1600 woonden er onder anderen viskopers, schoenmakers, zwaardvegers, kuipers en een confitemaecker, die suikerwerk voor feestmaaltijden vervaardigde. Een trouwinschrijving uit 1690 vermeldt daarnaast een stoffenwerker in de straat.
Een begraafregister noemt in 1644 een platielbacker als bewoner van De Vlouw. In 1838 werd aan de zuidzijde van de straat bovendien een pand geveild dat als plateelbakkerij of aardewerkfabriek was ingericht, inclusief gereedschappen en materialen.
In de twintigste eeuw waren er eveneens kleinschalige productiebedrijven. In het huidige nummer 48 maakte een stoomwattenfabriek medicinale watten; vanaf 1918 verwerkte de firma Gebroeders Ammerlaan er boter, die onder meer naar Nederlands-Indië en Suriname werd uitgevoerd. Het keramische opschrift van de boterhandel is op de gevel bewaard gebleven. Op nummer 33 bevond zich in de jaren 1920 een tabak- en sigarenwerkplaats. In de gevel van nummer 14 zit een gevelsteen uit 1659 met een kookpot en het opschrift DE. RECHTE POT.
Nederland
