Dear Esther is een avonturenspel uit 2012, ontwikkeld en uitgegeven door The Chinese Room. Het spel werd oorspronkelijk in 2008 uitgebracht als een gratis mod voor de Source-engine, maar werd voor de commerciële release in 2012 volledig herontwikkeld. De commerciële versie verscheen in februari 2012 voor Microsoft Windows en in mei 2012 voor OS X. In september 2016 bracht Curve Digital versies uit voor de PlayStation 4 en Xbox One.
Dear Esther is een narratief gericht spel met nagenoeg geen interactie tussen de speler en de spelwereld. Dit ontwerp was bij de release controversieel, maar bleek later invloedrijk. Het enige doel van de speler is het verkennen van een onbewoond eiland in de Hebriden (Schotland), terwijl een man een reeks brieven voorleest aan zijn overleden vrouw. Details over haar mysterieuze dood worden onthuld naarmate de speler zich over het eiland verplaatst.
De gameplay in Dear Esther is minimaal; de enige taak is het verkennen van een eiland in de Hebriden, terwijl een anonieme man fragmenten uit brieven aan zijn overleden vrouw, Esther, voorleest. Wanneer de speler nieuwe locaties op het eiland bereikt, activeert het spel een nieuw fragment dat betrekking heeft op dat gebied. Bij elke speelsessie worden verschillende audiofragmenten onthuld, waardoor het verhaal telkens op een licht afwijkende manier wordt gepresenteerd. De verteller verwijst naar diverse andere personages: een man genaamd Donnelly, die het eiland in het verleden in kaart bracht; Paul, die mogelijk de dronken chauffeur was bij het ongeluk waarbij Esther omkwam; en een herder genaamd Jakobson die in de 18e eeuw op het eiland woonde.
Tijdens de verkenning treft de speler vervallen gebouwen, een scheepswrak en een grottenstelsel aan waarvan de muren zijn versierd met afbeeldingen die lijken op chemische diagrammen, schakelschema's, neuronen en bacteriën. Op verschillende momenten is in de verte een figuur te zien die van de speler wegloopt, maar verdwijnt voordat deze bereikt kan worden. Naarmate het spel vordert, vervagen de identiteiten van de personages en wordt de speler aangemoedigd om eigen conclusies te trekken over het verhaal.
Ontwikkeling en uitgave
De oorspronkelijke versie van Dear Esther was een van de verschillende Source-engine-mods die werden ontwikkeld door The Chinese Room, toen de studio nog een onderzoeksproject was aan de Universiteit van Portsmouth. Het project werd gefinancierd door de Arts and Humanities Research Council en geleid door Dan Pinchbeck, een professor en docent aan de universiteit. Het verhaal en het script werden geschreven door Pinchbeck, die de werken van William S. Burroughs als een belangrijke invloed noemde: "... de manier waarop William Burroughs structureel te werk ging was een grote invloed, maar ik was ook erg geïnteresseerd in een beeldrijk, symbolisch en poëtisch taalgebruik in plaats van de gebruikelijke beschrijvende toon die we in games vinden".
Onafhankelijk computerspelartiest Robert Briscoe begon in 2009 met de volledige herontwikkeling van Dear Esther, met volledige steun van Pinchbeck. Briscoe en The Chinese Room werkten parallel aan de remaster, waarbij Briscoe een groot deel van het levelontwerp voor zijn rekening nam, gebaseerd op concept art van Ben Andrews. Bij het herontwerpen van het landschap streefde Briscoe ernaar de verwarring van de oorspronkelijke lay-out weg te nemen en de omgeving te vullen met visueel interessantere elementen om het kale landschap van de mod te verbeteren.
In maart 2011 verloor The Chinese Room de financiële steun van de universiteit. De studio had de universiteit nodig voor de financiering van de Source-engine-licentie voor de commerciële release, maar de juridische afdeling van de universiteit was ontevreden over de licentieovereenkomst. De studio wendde zich vervolgens tot het Indie Fund. Hoewel de fondsbeheerders aanvankelijk aarzelden, stemden ze na het spelen van een demo in met de financiering. Binnen zes uur na de release van de remaster op Steam werden er meer dan 16.000 exemplaren verkocht, waardoor de ontwikkelaars de investering van het Indie Fund direct konden terugbetalen.
De stem van de verteller werd ingesproken door Nigel Carrington, wiens script voor de remake werd uitgebreid. De muziek werd gecomponeerd door Jessica Curry. Voor de remake herzag en herorkestreerde zij de partituur, die bijna twee keer zo lang werd als het origineel. De muziek van de oorspronkelijke mod werd in juli 2008 gratis uitgebracht en de geremasterde soundtrack verscheen op 14 februari 2012.
In september 2016 verschenen versies voor de PlayStation 4 en Xbox One via Secret Mode, een label van Sumo Digital. Deze uitgave kreeg de naam Dear Esther: Landmark Edition. Aan deze editie werd onder meer een audiocommentaar van de originele makers toegevoegd. In februari 2017 werd een geüpdatete versie op basis van de Unity-engine uitgebracht als gratis update voor pc-gebruikers. Een iOS-versie volgde in oktober 2019.
Ontvangst
Recensenten prezen de sfeer en de soundtrack, hoewel de oorspronkelijke mod ook kritiek kreeg vanwege technische fouten en een gebrekkig levelontwerp.
De commerciële remaster uit 2012 ontving overwegend positieve recensies voor de pc-versie op Metacritic. De versies voor de PlayStation 4 en Xbox One ontvingen gemengde reacties. Hoewel sommige critici zich afvroegen of het wel echt een computerspel was, werd de originaliteit en de focus op het verhaal geprezen. IGN stelde dat het spel de speler "bezinning en emotionele geraaktheid" bood.
Er was echter verdeeldheid over de geschiktheid van het medium videogame voor dit verhaal. Waar sommige critici meenden dat de interactiviteit en het tempo juist zorgden voor een unieke ervaring die in een boek of film onmogelijk zou zijn, stelden anderen dat het verhaal beter tot zijn recht zou komen als korte film. Ook de beperkte interactiviteit was een punt van discussie; sommige recensenten vonden het gebrek aan puzzels noodzakelijk voor de ervaring, terwijl anderen het als een gemis ervoeren.
De visuele details van de omgeving kregen brede waardering. Het spel werd een "grafisch meesterwerk" genoemd dat het gevoel van eenzaamheid en isolatie uit het script versterkte.
In september 2013 waren er meer dan 850.000 exemplaren van het spel verkocht.
Erkenning
De oorspronkelijke gratis release van Dear Esther werd geselecteerd voor de Animation Exhibition op de Prix Ars Electronica 2008 en behaalde de top 100 van ModDB in 2008. In 2009 won het spel de prijs voor 'Best World/Story' bij de IndieCade Independent Game Awards.
Op het Independent Games Festival 2012 won Dear Esther de prijs voor 'Excellence in Visual Arts'. Het spel won daarnaast diverse prijzen bij de Develop Awards en de TIGA Games Industry Awards, waaronder de 'Originality Award' en prijzen voor audio- en visueel ontwerp. Het spel werd tevens genomineerd voor vijf prijzen bij de 9e British Academy Video Games Awards.
Nalatenschap
Dear Esther wordt breed gecrediteerd voor het populariseren van het genre van de walking simulator in de jaren 2010. Hoewel de term walking simulator in de beginjaren voornamelijk als een denigrerende opmerking of belediging werd gebruikt door critici die de status van het project als computerspel betwijfelden, werd de term na verloop van tijd door zowel spelers als de ontwikkelaars geaccepteerd als een nuttige genre-aanduiding. Het succes van het spel maakte de weg vrij voor latere titels binnen dit genre, zoals The Stanley Parable en Firewatch.
↑"Writer Dan Pinchbeck, Composer Jessica Curry, and Artist Rob Briscoe were reunited for the first time in many years to provide developer's commentary for the Landmark Edition, ..."
↑"... the genre has given games like Firewatch and The Stanley Parable an “identity.”"
