Declan Rice

West Ham United

Rice speelde in de jeugdopleiding van Chelsea FC, maar verruilde die in juli 2014 voor die van West Ham United. Hier tekende hij in december 2015 op zestienjarige leeftijd zijn eerste profcontract. Aan het eind van het seizoen 2016/17 zat Rice al enkele malen op de reservebank van het eerste elftal. Hij debuteerde op 21 mei 2017 in het eerste elftal, op de laatste speeldag van het seizoen. Hij viel die dag in de blessuretijd in voor Edimilson Fernandes tijdens een met 1–2 gewonnen uitwedstrijd tegen Burnley FC. Hij maakte in de tweede competitiewedstrijd van het daaropvolgende seizoen zijn debuut als basisspeler, tegen Southampton FC. Vier dagen later speelde hij voor de eerste keer een volledige wedstrijd, in een met 0–2 gewonnen League Cup-duel tegen Cheltenham Town. Tegen Manchester City op 3 december 2017 gebeurde dat voor het eerst in de Premier League. Rice groeide in de tweede seizoenshelft van 2017/18 uit tot basisspeler. Aan het eind van het seizoen eindigde hij als tweede bij de verkiezing van Hammer of the Year, achter Marko Arnautović.

Waar Rice gedurende het seizoen 2017/18 nog als centrale verdediger werd opgesteld, werd vanaf het seizoen 2018/19 defensieve middenvelder zijn voornaamste rol. In december 2018 ondertekende Rice een nieuw contract bij West Ham United. Dat liep tot medio 2024, met een optie voor nog een jaar. Hij maakte op 12 januari 2019 zijn eerste doelpunt in het profvoetbal. Het was het enige doelpunt in een Premier League-duel thuis tegen Arsenal FC. Aan het eind van het seizoen werd Rice genomineerd voor de PFA Young Player of the Year Award, uiteindelijk gewonnen door Raheem Sterling. Binnen West Ham United eindigde Rice voor een tweede opeenvolgend jaar als tweede bij de verkiezing voor de Hammer of the Year, ditmaal achter Łukasz Fabiański. Rice won op dezelfde avond de prijzen Young Hammer of the Year, Players' Player of the Year en Best Individual Performance voor zijn wedstrijd tegen Arsenal FC in januari 2019. Rice droeg tijdens een met 1–2 verloren competitieduel tegen Leicester City in december 2019 voor het eerst de aanvoerdersband, bij afwezigheid van Mark Noble. Het Premier League-seizoen 2019/20 lag drie maanden stil in verband met de coronacrisis toen West Ham United nog in degradatiezorgen zat. Na de onderbreking wist West Ham United zich te handhaven, onder andere na een 3–2 zege op Chelsea FC, met Rice als aanvoerder, en een 3–1 overwinning tegen Watford FC. Rice maakte die wedstrijd zijn enige doelpunt van het seizoen. Rice miste in het competitieseizoen 2019/20 geen minuut en werd benoemd tot Hammer of the Year.

Rice droeg in het seizoen 2020/21 vaak de aanvoerdersband bij West Ham en was op weg om opnieuw geen minuut van het competitieseizoen te missen, maar eind maart raakte hij voor anderhalf maand geblesseerd. West Ham United eindigde op de zesde plaats, de hoogste klassering van de club in de 21ste eeuw. Daardoor kon Rice op 16 september 2021 zijn debuut in het Europees clubvoetbal maken, in een groepsduel in de UEFA Europa League tegen Dinamo Zagreb. In die wedstrijd boekte West Ham United een 0–2 zege en was Rice trefzeker. Mede dankzij een treffer van Rice in de kwartfinales tegen Olympique Lyonnais behaalde West Ham United de halve finales van de UEFA Europa League. Hierin was Eintracht Frankfurt te sterk. Rice eindigde het seizoen 2021/22 met West Ham United op de zevende plaats en werd verkozen tot Hammer of the Year. Door de UEFA werd hij opgenomen in het Team van het Seizoen in de UEFA Europa League, net als teamgenoot Craig Dawson.

Rice en Arsenal FC traden in het seizoen 2022/23 voor het eerst op in de UEFA Europa Conference League. Dat werd dat jaar het tweede Europese toernooi in de clubhistorie dat West Ham won, na de Europacup II in 1964/65. Na een kwalificatieronde en de poulefase versloegen Rice en zijn teamgenoten in de knock-outfase achtereenvolgens AEK Larnaca, KAA Gent, AZ en in de finale tenslotte ACF Fiorentina. Rice speelde dat toernooi elf van de vijftien speelrondes en vanaf de kwartfinales alles. Door de UEFA werd hij benoemd tot Speler van het Seizoen van de competitie. Ook werd hij samen met Alphonse Aréola, Nayef Aguerd, Lucas Paquetá, Jarrod Bowen en Michail Antonio opgenomen in het Team van het Seizoen. In de Premier League miste Rice dat seizoen één wedstrijd, terwijl de club zich handhaafde. Hij werd bij West Ham United voor het tweede opeenvolgende seizoen benoemd tot Hammer of the Year.

Arsenal FC

Rice verruilde West Ham United in juli 2023 voor Arsenal FC. Dat betaalde € 117 miljoen voor hem, een bedrag dat door eventuele bonussen nog kon oplopen tot € 126 miljoen. De overgang was daarmee in potentie de duurste binnen de Premier League ooit, 23 maanden nadat Jack Grealish voor € 117,5 miljoen euro van Aston Villa naar Manchester City ging. Hij maakte op 6 augustus 2023 zijn debuut voor Arsenal FC in de strijd om de Community Shield tegen Manchester City. Rice speelde 81 minuten en zag Arsenal FC op penalty's winnen, nadat het na 90 minuten 1–1 stond. Op 3 september 2023 maakte hij in de topper tegen Manchester United in de 96ste minuut bij een 1–1 stand zijn eerste doelpunt voor de club, waarna Arsenal uiteindelijk met 3–1 won. Zijn tweede doelpunt maakte hij op 21 oktober tegen rivaal Chelsea FC. Bij een 2–0 achterstand scoorde hij de aansluitingstreffer nadat doelman Robert Sánchez een lange bal zo in zijn voeten schoot. Doordat hij toen uit positie stond, kon hij niet voorkomen dat Rice van afstand in een leeg goal schoot. Het werd daarna nog 2–2. Arsenal FC deed in Rice's eerste seizoen mee om de landstitel, maar verloor de titelstrijd van Manchester City. Rice werd voor zijn prestaties in het seizoen 2023/24 gerangschikt als nummer 26 om de Ballon d'Or.

Op 8 april 2025 schreef Rice geschiedenis in de kwartfinale van de UEFA Champions League tegen Real Madrid. Hij scoorde tweemaal uit een directe vrije trap en werd daarmee de eerste speler ooit die dat presteerde in een knock-outwedstrijd van het toernooi. Arsenal FC won met 3–0 en Rice werd bekroond tot Speler van de Week in de competitie. Zijn vrije trappen werden breed uitgemeten in de media en benadrukten zijn groei als complete middenvelder sinds zijn komst naar Arsenal FC. Zijn tweede vrije trap werd aan het eind van het kalenderjaar genomineerd voor de FIFA Ferenc Puskás Award, die uiteindelijk gewonnen werd door Santiago Montiel. Arsenal FC werd uiteindelijk in de halve finales van de UEFA Champions League uitgeschakeld door Paris Saint-Germain en eindigde in de Premier League als tweede achter Liverpool FC. Rice werd door de UEFA opgenomen in het Team van het Seizoen in de UEFA Champions League. Voor zijn prestaties in het seizoen 2024/25 eindigde hij als 27ste in de verkiezing om de Ballon d'Or. Ook werd hij binnen Arsenal FC verkozen tot Speler van het Seizoen.

Rice hielp de club in het seizoen 2025/26 aan het winnen van de eerste landstitel in 22 jaar. Ook bereikte de club voor de tweede keer de finale van de UEFA Champions League. Na een 1–1 gelijkspel na een verlenging tegen titelverdediger Paris Saint-Germain benutte Rice zijn poging in de penaltyserie, die desondanks verloren ging. Rice werd genomineerd voor de titel Speler van het Jaar in de Premier League, die uiteindelijk werd gewonnen door Bruno Fernandes. In de UEFA Champions League werd hij net als teamgenoten David Raya en Gabriel Magalhães opgenomen in het Team van het Seizoen van de UEFA. Bij Arsenal FC werd Rice voor het tweede opeenvolgende seizoen verkozen tot Speler van het Seizoen, met 44 procent van de stemmen. Voor zijn prestaties in het seizoen 2025/26 eindigde Rice als vijftiende bij de verkiezing van de Ballon d'Or.

Rice speelde op 16 augustus 2026 als invaller een helft mee toen Arsenal FC met 3–0 won van Manchester City in de strijd om de FA Community Shield.

Ierland

Rice werd geboren in Engeland, maar heeft grootouders uit Ierland. Hij kwam uit voor Ierse jeugdelftallen onder 17, onder 19 en onder 21. Rice debuteerde op 23 maart 2018 in het Iers voetbalelftal, tijdens een met 1–0 verloren oefeninterland in en tegen Turkije. Na drie interlands besloot hij in februari 2019 toch voor Engeland uit te willen komen. Dit kon binnen de regels, omdat hij voor Ierland tot op dat moment alleen oefenduels speelde. Voor zijn beslissing zei hij bedreigingen te hebben gekregen.

Interlands van Declan Rice voor  Ierland
№	Datum	Wedstrijd	Uitslag	Competitie	Goals
3	Als speler bij West Ham United				0
1	23 maart 2018	Turkije – Ierland	1 – 0	Vriendschappelijk
2	28 mei 2018	Frankrijk – Ierland	2 – 0
3	2 juni 2018	Ierland – Verenigde Staten	2 – 1

Engeland

Rice debuteerde op 22 maart 2019 als Engels international, tijdens een met 5–0 gewonnen EK-kwalificatiewedstrijd thuis tegen Tsjechië. In de 63ste minuut kwam hij binnen de lijnen voor Dele Alli. Drie dagen later stelde Gareth Southgate Rice voor het eerst op in het basiselftal, in de uitwedstrijd tegen Montenegro. In juni 2019 kwam Rice namens Engeland uit in de finaleronde van de UEFA Nations League. In de halve finales verloor Engeland in de verlenging van Nederland. In de wedstrijd om de derde plaats werd Zwitserland na strafschoppen verslagen, maar kwam Rice niet in actie. Op 18 november 2020 scoorde Rice voor het eerst namens Engeland. Hij maakte de openingstreffer bij een 4–0 zege op IJsland in de UEFA Nations League. Op 1 juni 2021 maakte Southgate bekend dat Rice was opgenomen in de Engelse selectie voor het EK 2020. Rice kwam in alle zeven wedstrijden op het eindtoernooi in actie. Engeland verloor de finale na een strafschoppenserie van Italië. Southgate nam Rice ook mee naar het WK 2022 in Qatar. Hierop speelde hij opnieuw alle wedstrijden van de Engelse ploeg, ditmaal tot de kwartfinales, waarin het werd uitgeschakeld door Frankrijk.

Rice werd op 6 juni 2024 door Southgate opgenomen in de Engelse selectie voor het EK 2024 in Duitsland. Engeland bereikte de finale, die het met 2–1 verloor van Spanje. Rice miste op het toernooi geen minuut aan speeltijd. Hij werd op 22 mei 2026 door bondscoach Thomas Tuchel opgenomen in de Engelse selectie voor het WK 2026 in Canada, Mexico en de Verenigde Staten. Hij miste op het toernooi enkel de laatste groepswedstrijd tegen Panama. Engeland werd in de halve finales uitgeschakeld door Argentinië. Engeland won vervolgens de troostfinale van Frankrijk, mede dankzij het openingsdoelpunt van Rice als aanvoerder, en beleefde zo zijn beste tweede beste WK ooit.

Interlands van Declan Rice voor  Engeland
№	Datum	Wedstrijd	Uitslag	Competitie	Goals
43	Als speler bij West Ham United				3
1	22 maart 2019	Engeland – Tsjechië	5 – 0	Kwalificatie EK 2020
2	25 maart 2019	Montenegro – Engeland	1 – 5
3	6 juni 2019	Nederland – Engeland	3 – 1 n.v.	UEFA Nations League A 2018/19
4	7 september 2019	Engeland – Bulgarije	4 – 0	Kwalificatie EK 2020
5	10 september 2019	Engeland – Kosovo	5 – 3
6	11 oktober 2019	Tsjechië – Engeland	2 – 1
7	17 november 2019	Kosovo – Engeland	0 – 4
8	5 september 2020	IJsland – Engeland	0 – 1	UEFA Nations League A 2020/21
9	8 september 2020	Denemarken – Engeland	0 – 0
10	11 oktober 2020	Engeland – België	2 – 1
11	14 oktober 2020	Engeland – Denemarken	0 – 1
12	15 november 2020	België – Engeland	2 – 0
13	18 november 2020	Engeland – IJsland	4 – 0		20'
14	28 maart 2021	Albanië – Engeland	0 – 2	Kwalificatie WK 2022
15	31 maart 2021	Engeland – Polen	2 – 1
16	2 juni 2021	Engeland – Oostenrijk	1 – 0	Vriendschappelijk
17	6 juni 2021	Engeland – Roemenië	1 – 0
18	13 juni 2021	Engeland – Kroatië	1 – 0	EK 2020
19	18 juni 2021	Engeland – Schotland	0 – 0
20	22 juni 2021	Tsjechië – Engeland	0 – 1
21	29 juni 2021	Engeland – Duitsland	2 – 0
22	3 juli 2021	Oekraïne – Engeland	0 – 4
23	7 juli 2021	Engeland – Denemarken	2 – 1 n.v.
24	11 juli 2021	Italië – Engeland	1 – 1 n.v. (3–2 pen.)
25	2 september 2021	Hongarije – Engeland	0 – 4	Kwalificatie WK 2022	87'
26	8 september 2021	Polen – Engeland	1 – 1
27	12 oktober 2021	Engeland – Hongarije	1 – 1
28	26 maart 2022	Engeland – Zwitserland	2 – 1	Vriendschappelijk
29	29 maart 2022	Engeland – Ivoorkust	3 – 0
30	4 juni 2022	Hongarije – Engeland	1 – 0	UEFA Nations League A 2022/23
31	7 juni 2022	Duitsland – Engeland	1 – 1
32	11 juni 2022	Engeland – Italië	0 – 0
33	23 september 2022	Italië – Engeland	1 – 0
34	26 september 2022	Engeland – Duitsland	3 – 3
35	21 november 2022	Engeland – Iran	6 – 2	WK 2022
36	25 november 2022	Engeland – Verenigde Staten	0 – 0
37	29 november 2022	Wales – Engeland	0 – 3
38	4 december 2022	Engeland – Senegal	3 – 0
39	10 december 2022	Engeland – Frankrijk	1 – 2
40	23 maart 2023	Italië – Engeland	1 – 2	Kwalificatie EK 2024	13'
41	26 maart 2023	Engeland – Oekraïne	2 – 0
42	16 juni 2023	Malta – Engeland	0 – 4
43	19 juni 2023	Engeland – Noord-Macedonië	7 – 0
37	Als speler bij Arsenal FC				5
44	9 september 2023	Oekraïne – Engeland	1 – 1	Kwalificatie EK 2024
45	12 september 2023	Schotland – Engeland	1 – 3	Vriendschappelijk
46	17 oktober 2023	Engeland – Italië	3 – 1	Kwalificatie EK 2024
47	17 november 2023	Engeland – Malta	2 – 0
48	20 november 2023	Noord-Macedonië – Engeland	1 – 1
49	23 maart 2024	Engeland – Brazilië	0 – 1	Vriendschappelijk
50	26 maart 2024	Engeland – België	2 – 2
51	7 juni 2024	Engeland – IJsland	0 – 1
52	16 juni 2024	Servië – Engeland	0 – 1	EK 2024
53	20 juni 2024	Denemarken – Engeland	1 – 1
54	25 juni 2024	Engeland – Slovenië	0 – 0
55	30 juni 2024	Engeland – Slowakije	2 – 1 n.v.
56	6 juli 2024	Engeland – Zwitserland	1 – 1 n.v. (5–3 pen.)
57	10 juli 2024	Nederland – Engeland	1 – 2
58	14 juli 2024	Spanje – Engeland	2 – 1
59	7 september 2024	Ierland – Engeland	0 – 2	UEFA Nations League B 2024/25	11'
60	10 september 2024	Engeland – Finland	2 – 0
61	10 oktober 2024	Engeland – Griekenland	1 – 2
62	13 oktober 2024	Finland – Engeland	1 – 2		84'
63	21 maart 2025	Engeland – Albanië	2 – 0	Kwalificatie WK 2026
64	24 maart 2025	Engeland – Letland	1 – 0
65	7 juni 2025	Andorra – Engeland	0 – 1
66	10 juni 2025	Engeland – Senegal	1 – 3	Vriendschappelijk
67	6 september 2025	Engeland – Andorra	2 – 0	Kwalificatie WK 2026	67'
68	9 september 2025	Servië – Engeland	0 – 5
69	9 oktober 2025	Engeland – Wales	3 – 0	Vriendschappelijk
70	14 oktober 2025	Letland – Engeland	0 – 5	Kwalificatie WK 2026
71	13 november 2025	Engeland – Servië	2 – 0
72	16 november 2025	Albanië – Engeland	0 – 2
73	10 juni 2026	Engeland – Costa Rica	3 – 0	Vriendschappelijk	9'
74	17 juni 2026	Engeland – Kroatië	4 – 2	WK 2026
75	23 juni 2026	Engeland – Ghana	0 – 0
76	1 juli 2026	Engeland – Congo-Kinshasa	2 – 1
77	6 juli 2026	Mexico – Engeland	2 – 3
78	11 juli 2026	Noorwegen – Engeland	1 – 2 n.v.
79	15 juli 2026	Engeland – Argentinië	1 – 2
80	18 juli 2026	Frankrijk – Engeland	4 – 6		3'

Bijgewerkt t/m 27 oktober 2026.