Levensloop
Morrill kreeg in zijn jeugd muziekles van Peter Fogg in zijn geboorteplaats en later van Irwin Shainman aan het Williams College. De laatstgenoemde leraar adviseerde hem in het Berkshire Symphony Orchestra mee te spelen. In 1956 begon hij zijn studie in compositie bij William Skelton aan de Colgate Universiteit in Hamilton en vanaf 1957 aan de "Lenox School of Jazz" waar hij jazz-arrangement bij William Russo en trompet bij Dizzy Gillespie studeerde. Al in deze periode begon hij te arrangeren en te componeren, maar hij was eveneens actief als jazz-trompettist. In 1960 wisselde hij aan de Stanford-universiteit in Santa Clara County in Californië en studeerde compositie bij Leonard Ratner en orkestratie bij Leland Smith. Met een studiebeurs van de Ford Foundation werkte hij 2 jaar als huiscomponist voor het Missouri School System. Vanaf 1964 studeerde hij compositie bij Robert Palmer aan de Cornell University in Ithaca. Na korte docentenwerkzaamheden aan de St John's University in New York voltooide hij zijn studies en promoveerde tot Doctor of Musical Arts in 1970.
Sinds 1969 was hij docent aan de Colgate Universiteit in Hamilton en bleef aldaar tot zijn pensionering in 2001. In 1970 was hij te gast bij de Computer Music Group aan het Powers Computer Laboratory in Mountain View van de Stanford-universiteit en keerde terug met de beslissing een computermuzieksysteem aan de Colgate Universiteit te construeren. In 1972 werd het Computer Music Studio geopend vlak bij het Digital Equipment Corporation PDP-10 in het Colgate Computer Center. Veel van zijn activiteiten na 1972 wijdde hij aan de compositie en de opleiding op het gebied van de computermuziek, verder aan de studie en synthese van koperklanken door het gebruik van John Chownings frequentiemodulatiealgoritme, dat hij uitbreidde en verder ontwikkelde en verwerkte in zijn eigen composities. Vanaf 1976 realiseerde hij met de eerste complete setting van trompetklank-opnames in digitale vorm voor analyse en gebruikte deze opnamen voor de modellering van zijn computertrompettonen. Hij was gastonderzoeker aan het Institut de recherche et coordination acoustique/musique (IRCAM) in 1980 waar hij met twee trompetters van het Ensemble InterContemporain muzikale frasering bestudeerde. Na 1976 concentreerde hij zich op de werken voor solo-instrumenten met computergegenereerde begeleiding (van luidsprekers) en in 1978 werkte hij met de sopraan Neva Pilgrim samen voor werken, die bestemd waren voor de concertserie Singing Circuits door de Verenigde Staten, Canada, Schotland en Oostenrijk. Vanaf 1990 schreef hij weer werken voor conventionele instrumenten en ensembles.
Verenigde Staten