De Disability Pride vlagDe oorspronkelijke Disability Pride vlag door Ann Magill (2019)
De Disability vlag of Disability pride vlag is een symbool van trots en zichtbaarheid voor mensen met alle soorten beperkingen, chronische fysieke aandoeningen, psychische aandoeningen en neurodivergentie, te vergelijken met de Regenboogvlag voor de queer gemeenschap. De oorspronkelijke vlag werd in 2019 ontworpen door Ann Magill, een Amerikaanse kunstenaar met een beperking. De oorspronkelijke vlag bestond uit 5 zigzaggende strepen. Op kleine beeldschermen bleek dit voor sommigen problemen te veroorzaken waardoor de vlag 2021 is aangepast naar de versie met rechte strepen en minder felle kleuren. De verschillende strepen vertegenwoordigen verschillende vormen van handicaps.
Een Vlag voor Iedereen
Mensen met een beperking vormen een breed en divers spectrum. De Disability vlag is inclusief en erkent dat handicaps op verschillende manieren invloed kunnen hebben op het dagelijks leven. Dit omvat zowel zichtbare als onzichtbare beperkingen, chronische ziekten, neurologische aandoeningen en tijdelijke handicaps. De vlag erkent dat iedereen met een beperking een unieke ervaring heeft, maar tegelijkertijd deel uitmaakt van een grotere gemeenschap die strijdt voor erkenning en gelijke rechten.
De betekenis van de kleuren:
Rood: lichamelijke beperkingen, zoals verlamming, amputaties, chronische pijn, spierdystrofie en reumatische aandoeningen.
Geel: neurodivergentie, zoals autisme, ADHD, dyslexie en andere neurologische verschillen.
Wit: onzichtbare, (nog) niet gediagnosticeerde en zeldzame beperkingen en aandoeningen, zoals ME/CVS, fibromyalgie, lupus en diabetes en aandoeningen, die niet altijd erkend worden, maar wel grote invloed hebben op het leven van een persoon.
Groen: zintuiglijke beperkingen, zoals doofheid, slechthorendheid, blindheid en slechtziendheid.
Donkergrijs: rouw om de mensen die zijn gestorven vanwege hun beperkingen en aandoeningen en/of vanwege validisme en geweld.
Inclusie en betekenis
Neurodivergentie disability vlag
De vijf diagonale strepen van de vlag staan symbool voor de verschillende soorten handicaps, maar ook voor de overlap en complexiteit binnen deze groep. Veel mensen hebben meerdere beperkingen tegelijk of ervaren hun handicap op een manier die niet in één categorie past. De kleuren van de vlag benadrukken dat elk individu een eigen ervaring heeft, maar dat er tegelijkertijd een gedeeld belang is in toegankelijkheid, acceptatie en gelijke rechten. De donkergrijze (oorspronkelijk zwarte) achtergrond is ook een belangrijk symbool: die herinnert aan de strijd die mensen met een beperking hebben gevoerd tegen discriminatie en uitsluiting. Tegelijkertijd staat het voor kracht, verzet en eenheid. Mensen met een beperking worden vaak over het hoofd gezien of gemarginaliseerd in de samenleving.
Wanneer het de bedoeling is om naar een specifiekere groep te verwijzen, wordt het ontwerp van deze vlag gebruikt met minder strepen. De vlag voor neurodivergentie bijvoorbeeld bestaat uit een donkergrijze achtergrond met diagonaal een witte streep en aan weerzijden twee gouden strepen.
De goud-zilver-brons vlag
De goud-zilver-brons vlag
De goud-zilver-brons vlag was vooral bedoeld om de prestaties en de waarde van mensen met een beperking in de samenleving te benadrukken. De vlag is een driekleur met drie horizontale banen van gelijke lengte in de kleuren goud, zilver en brons, geïnspireerd op de medailles die worden uitgereikt bij sport- en wedstrijdwedstrijden, met name de Paralympische Spelen. Deze kleuren doen denken aan de drie medailles op de Paralympische Spelen en zijn bedoeld om het overwinnen van obstakels door het collectief weer te geven in plaats van de competitieve en meritocratische gevoelens die verbonden zijn aan het evenement zelf, bijvoorbeeld het validisme vanuit de maatschappij, de nieuwe rechten die zijn bereikt voor het collectief en een viering van het toegenomen bewustzijn van sociale ongelijkheid. Het idee achter dit ontwerp was om de waardigheid, prestaties en bijdragen van mensen met een handicap te benadrukken, in tegenstelling tot maatschappelijke verhalen die vaak gericht waren op de beperkingen in plaats van de sterke punten. Op 3 december 2017, op de United Nations' International Day of Persons with Disabilities (Internationale Dag van personen met een handicap van de Verenigde Naties), kwamen parlementariërs uit Latijns-Amerikaanse landen bijeen in een plenaire vergadering in Peru. Bij acclamatie verklaarden ze de vlag tot het symbool van alle mensen met een handicap. Op dezelfde dag werd de vlag overhandigd aan het Europese hoofdkwartier van de Verenigde Naties. Op 3 december 2018 werd de vlag geadopteerd door de "Foment d'Esportistes amb Reptes" (FER), een Olympische en Paralympische sportorganisatie in Spanje.
De betekenis van de kleuren:
Goud – Vertegenwoordigde uitmuntendheid, veerkracht en leiderschap in de gehandicaptengemeenschap.
Zilver – Symbool voor aanpassingsvermogen en intelligentie, een weerspiegeling van hoe mensen met een beperking navigeren in een wereld die vaak niet voor hen gebouwd is.
Brons – Stond voor doorzettingsvermogen, hard werken en de dagelijkse strijd en triomfen van mensen met een handicap.
Vanwege het metallische kleurenschema was de vlag niet zo visueel onderscheidend of symbolisch als andere vlagontwerpen, daarom heeft de vlag nooit veel aandacht gekregen binnen de gehandicaptenbeweging. Er ontbrak ook een directe weergave van verschillende soorten handicaps, in tegenstelling tot de latere vlag met vijf strepen van Ann Magill. Sommige critici vonden dat het koppelen van de vertegenwoordiging van personen met een handicap aan een ranglijstsysteem (goud, zilver, brons) onbedoeld een hiërarchie onder personen met een handicap zou kunnen versterken.
