Naast het worstelen is Johnson acteur en zakenman. Zijn films hebben in Noord-Amerika ruim 3,5 miljard dollar opgebracht en wereldwijd ruim 10,5 miljard dollar. Hij is mede-eigenaar van de United Football League (UFL), een Americanfootballcompetitie. Hij is ook lid van de raad van bestuur van TKO Group Holdings, het moederbedrijf van de WWE en UFC.
Johnsons eerste filmhoofdrol was in The Scorpion King in 2002. Voor deze film kreeg hij het hoogste salaris voor een acteur in zijn eerste hoofdrol: 5,5 miljoen dollar. Johnson werd vanaf 2011 bij een breder publiek bekend door zijn rol als Hobbs in de franchise The Fast and the Furious.
Jeugdjaren
In zijn jeugdjaren was Johnson een footballspeler op zijn school. In 1991 was hij lid van het nationale kampioenschapsteam van de University of Miami. Hij speelde later voor de "Calgary Stampeders" in de Canadian Football League, maar brak niet door. In 1995 was Johnson twee maanden uitgeschakeld met een blessure. Hij besloot professioneel worstelaar te worden zoals zijn grootvader, Peter Maivia, en zijn vader, Rocky Johnson.
Professionele worstelcarrière
Training (1995–1996)
Johnsons vader, grootvader en verscheidene leden van Johnsons familie, zoals zijn ooms Afa en Sika Anoa'i (de Wild Samoans) en zijn neven Afa Jr., Rodney Anoa'i (Yokozuna), Solofa Fatu (Rikishi), Matt Anoa'i (Rosey), Leati Anoa'i (Roman Reigns), Jonathan en Joshua Fatu (The Uso's) en Edward Fatu (Umaga) zijn of waren huidige en voormalige professionele worstelaars. Toen hij zich had voorgenomen lid te worden van het familiebedrijf verzette zijn vader zich ertegen, maar zei wel toe om zijn zoon op te leiden.
Met de hulp van de ervaren professionele worstelaar Pat Patterson worstelde Johnson in 1996 meerdere oefenwedstrijden in de WWF. Onder zijn echte naam versloeg hij The Brooklyn Brawler bij een live-evenement (jargon: house show) en verloor daarna van Chris Candido en Owen Hart. Onder de indruk van zijn talent en charisma werd Johnson benaderd door WWF en tekende een contract voor onbepaalde duur. Daarvoor was Johnson actief in 'United States Wrestling Association', waar hij onder de ringnaam Flex Kavana actief was. Hij nam het onder meer op tegen Jerry Lawler. In de zomer van 1996 won hij samen met Bart Sawyer twee keer het 'USWA World Tag Team Championship'.
World Wrestling Federation/Entertainment
Debuut (1996-1997)
In 1996 maakte Johnson zijn debuut als Rocky Maivia, een ringnaam die een combinatie was van de ringnamen van zijn vader en grootvader. Johnson stond aanvankelijk terughoudend tegenover deze naam maar werd alsnog door Vince McMahon en Jim Ross overgehaald om met die naam door te gaan. Johnson werd de eerste profworstelaar van de derde generatie die voor de WWF actief was. Bij het evenement Survivor Series, in november 1996, maakte Johnson officieel zijn wedstrijddebuut als worstelaar en werd een face (fan favoriet).
Drie maanden later, tijdens een aflevering van Monday Night Raw op 13 februari 1997, veroverde Johnson zijn eerste titel door Hunter Hearst Helmsley [Triple H] te verslaan om het WWF Intercontinental Championship. In maart 1997 werd Johnson alsmaar meer aangekondigd als The Rock. Johnson nam het éénmalig op tegen de legendarische worstelaar Bret Hart op 31 maart 1997, maar werd aangevallen door The Hart Foundation. Daarna was Johnson tijdelijk inactief nadat hij een lichte blessure opliep.
Johnson werd in augustus 1997 lid van "The Nation of Domination", als partner van leider Faarooq, D'Lo Brown en Kama Mustafa. In die tijd verwees men nog naar hem als "Rocky Maivia" — een eerbetoon aan zijn familie —, maar kort nadat hij bij de groep kwam viel Johnsons eerste ringnaam weg. Johnson werd leider van deze Afro-Amerikaanse groep nadat hij in maart 1998 ex-leider Faarooq verdreef. Na de terugkeer van zijn blessure moest Johnson tijdens een aflevering van RAW is WAR op 28 augustus 1998 het WWF Intercontinental Championship doorgeven aan Owen Hart en zijn personage veranderde in een heel ("schurk").
Johnson verwees naar zichzelf als "The Rock", sprak over zichzelf in de derde persoon-vorm en kleineerde de fans. The Rock daagde Stone Cold Steve Austin uit voor een titelgevecht om het WWF Intercontinental Championship bij het evenement In Your House: D-Generation X, maar verloor van Austin in minder dan zes minuten.
Een dag later moest Austin zijn titel verdedigen tegen The Rock. Austin wilde niet verliezen en besloot om de titel te overhandigen aan The Rock. Daarmee eindigde de eerste verhaallijn tussen The Rock en Austin. De volgende noemenswaardige verhaallijn was tegen Faarooq, die niet opgezet was met het feit dat The Rock zijn plaats had ingenomen bij "The Nation of Domination". Het kwam tot een confrontatie bij het evenement Over the Edge: In Your House, waar The Rock het WWF Intercontinental Championship behield. The Rock kreeg het aan de stok met Triple H en D-Generation X.
Johnsons populariteit als "The Rock" katapulteerde hem zienderogen naar het WWF Championship en zijn personage veranderde opnieuw in een "face" ("goede" worstelaar). Bij het evenement Survivor Series versloeg hij "Mankind" Mick Foley om het vacante WWF Championship. Later veranderde hij in een heel en sloot zich aan bij de corrupte groep van Vince en Shane McMahon, met name "The Corporation". Met het evenement Rock Bottom: In Your House kreeg The Rock zijn eigen pay-per-view, waar Mankind een herkansing verzilverde. Mankind versloeg The Rock met "Mr. Socko", de naam van zijn sok, maar Vince McMahon insisteerde niet veel later dat The Rock kampioen bleef.
The Rock begon dan een verhaallijn naast Mankind en de titel veranderde twee keer van houder. Dat gebeurde in eerste instantie tijdens een aflevering van RAW is WAR op 4 januari 1999 waarin Mankind hem versloeg met de hulp van Stone Cold Steve Austin. De andere titelwijziging vond plaats bij het evenement Royal Rumble. The Rock versloeg Mankind in een "I Quit" match en heroverde het WWF Championship.
Zijn tweede heerschappij duurde niet lang. Op 31 januari 1999 versloeg Mankind hem tijdens een aflevering van Sunday Night Heat, in een zogeheten "Empty Arena"-wedstrijd waarin beiden gebruik maakten van zakken popcorn, een vuilniswagen en allerlei wapens. Mankind versloeg The Rock door hem klem te rijden met een vorklift. The Rock won zijn derde WWF Championship door Mankind te verslaan in een ladder match tijdens een aflevering van RAW is WAR op 15 februari 1999. Mankind werd namelijk gedwarsboomd door Big Show.
Bij WrestleMania XV, in maart 1999, moest The Rock de titel verdedigen tegen "Stoned Cold" Steve Austin, maar verloor. Later veranderde zijn personage terug in een "face" nadat hij werd verraden door Shane McMahon. The Rock ging achtereenvolgens de strijd aan met Triple H, The Undertaker en de Corporate Ministry. Rond deze periode versloeg hij Triple H bij het evenement Over the Edge — waar Owen Hart tragisch om het leven kwam —, maar verloor van titelverdediger The Undertaker bij het evenement King of the Ring.
The Rock 'n' Sock Connection & WWF Championship (1999-2001)
In het najaar van 1999 vormde The Rock een team met voormalig vijand "Mankind" Mick Foley als "Rock 'n' Sock Connection". The Rock en Mankind wonnen samen drie keer het WWF Tag Team Championship. Het team wordt als een van de meest vermakelijke teams beschouwd in de geschiedenis. In het voorjaar van 2000 nam The Rock deel aan de Royal Rumble bij het gelijknamig evenement. The Rock won de Rumble nadat hij Big Show als laatste elimineerde.
The Rock was de nieuwe uitdager voor het WWF Championship bij het evenement No Way Out, maar Big Show viel hem aan met een klapstoel. Bij WrestleMania 2000 kreeg The Rock een herkansing voor het WWF Championship in een kamp waarbij titelverdediger Triple H, Big Show en Mick Foley zijn tegenstanders waren. Elke worstelaar had een McMahon-familielid in hun hoek; Vince McMahon voor The Rock, Stephanie McMahon voor Triple H, Linda McMahon voor Foley en Shane McMahon voor Big Show. Triple H behield de titel nadat Vince hem verraadde en aanviel met een klapstoel.
Hij versloeg Triple H bij het evenement Backlash en won zijn vierde WWF Championship. Hij kreeg hulp van Stone Cold Steve Austin, die terugkeerde en Triple H aanviel. The Rock moest de titel verdedigen in een Iron Man match bij het evenement Judgment Day, waar Shawn Michaels als gastscheidsrechter fungeerde. The Rock werd gediskwalificeerd en verloor de titel aan Triple H nadat Triple H werd aangevallen door The Undertaker, die, zoals Austin een maand eerder, terugkeerde na een korte periode van afwezigheid. Een dag later nam hij weerwraak en viel de "McMahon-Helmsley Faction" aan met The Undertaker.
The Rock won voor de 5e keer het WWF Championship nadat hij samen met Kane en The Undertaker won van Vince McMahon, Shane McMahon en Triple H, meer bepaald bij het evenement King of the Ring. Later verdedigde The Rock meermaals met succes de titel tegen worstelaars zoals Chris Benoit, Kurt Angle, Triple H, Kane, The Undertaker en Shane McMahon. Hij versloeg Triple H en Kurt Angle bij het evenement SummerSlam in augustus 2000, maar moest het WWF Championship doorgeven aan Kurt Angle bij het evenement No Mercy. Tussendoor had The Rock een verhaallijn naast Rikishi, wat leidde tot een kamp bij het evenement Survivor Series die The Rock won. Rikishi overreed "Stone Cold" Steve Austin met een auto, in opdracht van The Rock. Uiteindelijk bleek Triple H de opdrachtgever te zijn.
The Rock nam deel aan een unieke Six Way Hell in a Cell match voor het WWF Championship bij het evenement Armageddon in december 2000, maar Angle kon de titel behouden. The Rock veroverde met The Undertaker het WWF Tag Team Championship van Edge en Christian tijdens een aflevering van RAW is WAR, waarna ze de titels nog diezelfde week opnieuw kwijtspeelden aan Edge en Christian tijdens een aflevering van SmackDown. In het voorjaar van 2001 zette The Rock zijn jacht op het WWF Championship verder tegen Kurt Angle. Ze moesten het tegen elkaar opnemen bij het evenement No Way Out, waar The Rock voor de 6e keer het WWF Championship veroverde.
Begin 2001 werd The Rock uit zijn tent gelokt door eeuwige rivaal "Stone Cold" Steve Austin, die de Royal Rumble had gewonnen bij het gelijknamig evenement. Austin daagde hem uit voor het WWF Championship bij WrestleMania X-Seven, waar The Rock de titel moest afstaan dankzij Vince McMahon die Austin kwam helpen. Een dag later liet The Rock een herkansing onbenut in een steel cage match. Tijdens de wedstrijd maakte Triple H zijn terugkeer en kwam naar de ring met zijn karakteristieke voorhamer. Men dacht dat hij The Rock zou helpen, maar in plaats daarvan smeedde Triple H plannen met Austin en McMahon als The Two-Man Power Trip. Vervolgens was The Rock inactief, omdat hij filmopnames draaide voor The Mummy Returns.
The Invasion (2001)
Eind juli 2001 keerde The Rock terug en moest beslissen welke kant hij koos: die van WWF of die van "The Alliance". Dit was een verzameling van worstelaars uit de worstelpromoties WCW en ECW, in het kader van de verhaallijn The Invasion die de rivaliteit tussen de verschillende promoties grootschalig uitlichtte. The Invasion bracht de populariteit van het professioneel worstelen opnieuw naar een hoger niveau. The Rock koos voor de WWF. Later versloeg hij Booker T om het door WWF overgenomen WCW World Heavyweight Championship bij het evenement SummerSlam in augustus 2001. Op 21 oktober 2001 moest The Rock zijn WCW World Heavyweight Championship afstaan aan Chris Jericho bij het evenement No Mercy. Tijdens een aflevering van Monday Night Raw op 5 november 2001 heroverde The Rock het WCW World Heavyweight Championship van Jericho. In de strijd tegen "The Alliance" was hij betrokken bij het evenement Survivor Series, eind november. The Rock versloeg Stone Cold Steve Austin, die lid was van "The Alliance", bij het evenement.
WWF Undisputed Championship en laatste verhaallijnen (2001–2003)
The Rock sloot het jaar 2001 af door het WCW World Heavyweight Championship te verliezen aan Chris Jericho bij het evenement Vengeance in een halve finale van een speciaal toernooi om twee titels één te maken, want Jericho mocht zich de eerste WWF Undisputed Champion noemen na winst in de finale tegen Stone Cold Steve Austin. Jericho kreeg namelijk ook diens WWF Championship in zijn bezit. The Rock ging door met Jericho en daagde hem in januari 2002 uit voor het WWF Undisputed Championship bij het evenement Royal Rumble, maar verloor. Deze wedstrijd geldt als een klassieker binnen het milieu.
Een paar weken voor WrestleMania X8 had The Rock een woordenwisseling met Hulk Hogan en New World Order (nWo). Dat laatste resulteerde in een "Icon vs. Icon"-confrontatie bij het evenement WrestleMania X8, waar The Rock won. The Rock behaalde voor de zevende keer het WWF (Undisputed) Championship bij het evenement Vengeance in een nieuwe klassieker tegen The Undertaker en Kurt Angle. The Rock moest de riem afstaan aan Brock Lesnar bij het evenement SummerSlam. Lesnar werd via deze weg de jongste WWE Champion in de geschiedenis. Daarna lastte Johnson een pauze in.
Op 20 februari 2003 maakte The Rock zijn terugkeer in een aflevering van Friday Night SmackDown!, maar hij werd door fans uitgejouwd als gevolg van zijn afwezigheid door toenemend acteerwerk. Fans behandelden Johnson vanzelf als verwaande Hollywoodacteur die het professioneel worstelen als een extraatje beschouwde. Later bekritiseerde Johnson publiekelijk Hulk Hogan en hadden ze nog een laatste harde woordenwisseling in de ring.
Maar toen ook Stone Cold Steve Austin zijn terugkeer maakte, kreeg The Rock het een laatste keer aan de stok met hem. The Rock bekampte zijn rivaal van weleer een derde en laatste keer bij WrestleMania XIX op 30 maart 2003 en wist hem uiteindelijk te verslaan. Dit was de laatste wedstrijd van "Stone Cold" Steve Austin als professioneel worstelaar. Vervolgens had The Rock een laatste verhaallijn naast Bill Goldberg, maar bij het evenement Backlash verloor hij van Goldberg. The Rock maakte op 8 december 2003 zijn opwachting in zijn thuisstad, Miami, en hielp zijn voormalige tag teampartner Mick Foley in een gevecht met La Résistance (Rob Conway & Sylvain Grenier).
Op 17 mei 2005 verscheen The Rock in een aflevering van Monday Night Raw om Eugene, een niet onbesproken doch geliefd karakter met een mentale beperking gespeeld door professioneel worstelaar Nick Dinsmore, bij te staan tegen Jonathan "The Coach" Coachman. Eugene gebruikte in die tijd meestal de afwerkingsbeweging (jargon: finisher) van The Rock tijdens zijn wedstrijden: de Rock Bottom.
In 2004 presenteerde hij een "Pie-Eating Contest" tijdens de jaarlijkse WWE Diva Search. Het segment eindigde met een aanval van The Rock op Jonathan "The Coach" Coachman. Johnson verklaarde in enkele interviews dat hij niet langer onder contract stond bij de WWE als professioneel worstelaar. Na een afwezigheid van ongeveer drie jaar maakte Johnson op 12 maart 2007 zijn terugkeer in een aflevering van Monday Night Raw en "voorspelde" correct dat Bobby Lashley in april Umaga zou verslaan bij het evenement WrestleMania 23, als onderdeel van een prestigeslag tussen vastgoedmagnaat Donald Trump en WWE-eigenaar en voorzitter Vince McMahon, die werd gepromoot als "Slag van de miljardairs".
Op 29 maart 2008 inducteerde Johnson zijn vader, Rocky Johnson, en zijn grootvader, Peter Maivia, in de WWE Hall of Fame. Tijdens zijn speech stak Johnson bovendien de draak met worstelaars als John Cena, Santino Marella, Chris Jericho, Mick Foley, Shawn Michaels en Steve Austin. In september 2009 verscheen hij in een show van de onafhankelijke promotie 'World Xtreme Wrestling' en supporterde voor Sarona Snuka, dochter van zijn vriend en mentor Jimmy Snuka en later bekend als "Tamina" in de WWE. Johnson trok zich twee jaar terug uit de worstelwereld.
Tijdens een aflevering van Monday Night Raw op 14 februari 2011 werd The Rock aangekondigd als gastheer van WrestleMania XXVII. The Rock gaf een peptalk aan de fans, Michael Cole, The Miz en John Cena. The Rock noemde hem een "big fat bowl of Fruity Pebbles" (over de kleurrijke T-shirts van Cena) en antwoordde op Cena's interview van een jaar eerder. Johnson confronteerde Cena, met wie hij overhoop lag op de sociale netwerken.
Bij het evenement WrestleMania XXVII, op 3 april 2011, opende Johnson zelf de show en verscheen tijdens de voornaamste wedstrijd, waarin Cena en titelverdediger The Miz het tegen elkaar opnamen voor het WWE Championship. De wedstrijd eindigde in een gelijkspel door een dubbele count out (lees: Miz en Cena lagen tien tellen buiten de ring en geraakten er niet meer op tijd in), maar The Rock herstartte de wedstrijd. The Rock roerde zich en viel toen zowel Miz als Cena aan, maar Miz kon toch vasthouden aan de titel.
Een dag later, op 4 april 2011, daagde Cena hem uit voor een confrontatie bij WrestleMania XXVIII en The Rock accepteerde zijn uitdaging. Tijdens een aflevering van Monday Night Raw op 2 mei 2011 gaf The Rock een verrassend live-optreden in zijn thuisstad, Miami om zijn 39ste verjaardag te vieren. Voorzitter en eigenaar van WWE Vince McMahon keerde speciaal voor deze gelegenheid terug op televisie als schermgezicht. In de aanloop naar WrestleMania XXVIII intimideerden The Rock en Cena elkaar herhaaldelijk. Op 1 april 2012 won The Rock op heroïsche wijze van Cena bij het evenement WrestleMania XXVIII, na een bijzonder fysieke slag.
Nog in het jaar 2012, met name tijdens de special Raw 1000 op 24 juli 2012, kondigde Johnson aan dat hij in januari 2013 bij het evenement Royal Rumble voor het WWE Championship zou vechten. Aan het eind van de uitzending werd hij aangevallen door toenmalig WWE Champion CM Punk en incasseerde diens afwerkingsbeweging Go To Sleep, waarmee Punk meteen zonder woorden een statement maakte. Op 27 januari 2013 versloeg hij CM Punk en veroverde hij het WWE Championship, waarmee hij een einde maakte aan Punks regeerperiode van 434 dagen. In april 2013 moest hij de titel afstaan aan Cena bij WrestleMania 29. Dat bleef tot 2024 zijn laatste wedstrijd.
Johnson begon zijn acteercarrière in televisieseries. In 1999 speelde hij de rol van zijn eigen vader in een aflevering van That '70s Show en in een aflevering van Star Trek: Voyager speelde hij een buitenaardse worstelaar.
In 2001 verscheen Johnson op het witte doek in de film The Mummy Returns. Johnsons eerste filmhoofdrol was in The Scorpion King in 2002 en in de jaren daarop werd hij een bekend gezicht in Hollywood.
Johnsons eerste grote kassucces kwam in 2011, toen hij de rol van Luke Hobbs vertolkte in Fast Five. Vervolgens speelde hij in de kaskraker Journey 2: The Mysterious Island in 2012. Het volgende jaar vertolkte hij onder andere de rollen van Marvin F. Hinton / Roadblock in G.I. Joe: Retaliation en Luke Hobbs in Fast & Furious 6.
Johnson speelde in 2014 de hoofdrol in Hercules. In 2015 hernam hij zijn rol als Luke Hobbs in Furious 7 en speelde hij in de rampenfilm San Andreas. In 2016 speelde hij samen met Kevin Hart in de actiefilm Central Intelligence en had hij een hoofdrol in de Disney-animatiefilm Moana, waarin hij de stem van Maui insprak.
In 2016 was hij 's werelds best betaalde acteur. Voor zijn filmwerk kreeg Johnson in 2017 een ster op de Hollywood Walk of Fame.
Wrestling Observer Newsletter Hall of Fame (Class of 2007)
Top-10 hoogst gequoteerde wedstrijden
Hieronder volgt een lijst op basis van beoordelingen van wedstrijden van The Rock (Dwayne Johnson) door journalist Dave Meltzer van Wrestling Observer Newsletter, het hoogst aangeschreven tijdschrift over professioneel worstelen ter wereld:
Professioneel worstelwedstrijden van The Rock (Dwayne Johnson)
Tijdens de WWE heeft Johnson in 2003 twee 'concerten' gegeven. Het eerste concert vond plaats voor Wrestlemania 19 en was gericht tegen zijn tegenstander Stone Cold Steve Austin. Het tweede concert vond plaats voor Backlash en was gericht tegen Bill Goldberg.
Tijdens beide concerten speelde Johnson een heel en kraakte hij in zijn concerten zijn tegenstander en de stad waar hij op dat moment was af.
Verenigde Staten
_(cropped).jpg)
