| Dysartrie | ||||
|---|---|---|---|---|
| Coderingen | ||||
| ICD-11 | ||||
| MedlinePlus | 007470 | |||
| MeSH | D004401 | |||
| ||||
Dysartrie is een motorische spraakstoornis die betrekking heeft op de gesproken taal. Aangezien het enkel de gesproken taal betreft, is er geen verminderd taalbegrip bij deze personen indien er enkel sprake is van dysartrie. Deze stoornis komt voor bij mensen met neurologische stoornissen. Dysartrie kan veranderingen veroorzaken op vlak van alle spraakparameters. Dit zijn ademhaling, fonatie, resonantie, articulatie en prosodie.
Volgende kenmerken kunnen apart of samen voorkomen bij dysartrie:
Zes soorten dysartrie kunnen onderscheiden worden:
Dysartrie komt voor bij patiënten met neurologische stoornissen. Hierbij is er een zwakte van de spieren door ofwel veranderingen in de aansturing door de zenuwen en hersengebieden, ofwel door veranderingen in de verbindingen tussen de hersencellen en de spieren. Dit kan gebeuren bij een niet-aangeboren hersenletsel (NAH) zoals een hersenbloeding, herseninfarct en hersentumor, maar ook bij een progressieve neurologische aandoening zoals de ziekte van Parkinson, de ziekte van Huntington, Multiple Sclerose en ALS.
Dysartrie zal enig aandeel van spontaan herstel kennen, maar zelden of nooit zal het helemaal herstellen. Spontaan herstel kan veroorzaakt worden door het aanpakken van de onderliggende oorzaak of hersenplasticiteit. Verder herstel kan nog optreden door behandeling van de dysartrie zelf. Dat kan door gespecialiseerde therapie te volgen bij een logopedist. Daarnaast helpt de logopedist ook bij het omgaan met de dysartrie bij zowel de patiënt als de omgeving.
Dysartrie kan voorkomen in combinatie met heel wat andere problemen doordat ze dezelfde oorzaak hebben in het centrale zenuwstelsel. Deze comorbiditeiten kunnen de volgende zijn: