Ecofascisme

Ecofascisme is een ideologie die radicaal ecologisme combineert met fascisme. Er wordt gesteld dat om het milieu te beschermen een overheid dwingende staatsmaatregelen op moet leggen, ook als dat ten koste gaat van fundamentele rechten van burgers. Doorgaans wordt het standpunt ingenomen dat overbevolking een grote bedreiging voor het milieu vormt en dat de oplossing ligt in een stopzetting van de immigratie, of in extreme gevallen sterilisatie of genocide van bepaalde bevolkingsgroepen. Verschillende groepen en individuen duiden zichzelf aan als ecofascistisch of worden door academische of journalistieke bronnen als zodanig aangeduid.

Nazistische en fascistische standpunten over ecologie

De Duitse nazipartij NSDAP had een zekere vorm van bewondering voor de "natuur", die ook bestond in de voorafgaande Duitse romantiek van Wagner.

Twee schrijvers van begin tot midden 20e eeuw die nazistische en fascistische politieke bewegingen steunden worden sterk geassocieerd met ecofascisme, en blijven een primaire bron voor het opnemen van ecologische standpunten binnen huidige neonazistische en neofascistische groepen. Maximiani Portaz was een Franse schrijfster die onder het pseudoniem Savitri Devi openlijk Hitler als een avatara van de godheid Vishnoe vereerde (esoterisch hitlerisme) en tegelijk dierenrechten en vegetarisme promootte, welke zij verbond met een afkeuring voor joodse voedingspraktijken. Julius Evola was een Italiaans schrijver en aanhanger van het fascistische regime van Benito Mussolini, die in zijn boeken een primitieve natuurstaat romantiseerde en "modernisme" afkeurde. Beide schrijvers zagen hun ecofascisme als een uitvloeisel van hun mystieke en occult-filosofische opvattingen.

Zie ook

• Terrafurie

Referenties