Edward Kobina Kweku EnninfulOBE (Takoradi, 22 februari 1972) is een Brits-Ghanese moderedacteur en mediadirecteur. Hij is de oprichter en hoofd van het media- en entertainmentbedrijf EE72. Voorheen bekleedde hij onder meer de functie van hoofdredacteur bij de Britse editie van het modetijdschrift Vogue.
Op 18-jarige leeftijd werd Enninful benoemd tot modedirecteur bij het Britse modetijdschrift i-D, een functie die hij meer dan twee decennia bekleedde. Daarnaast heeft hij gewerkt als bijdragend moderedacteur bij onder andere de Italiaanse en AmerikaanseVogue, en als style director bij W magazine. In 2017 werd Enninful benoemd tot hoofdredacteur van de Britse Vogue en in 2023 tot wereldwijd creatief en cultureel adviseur voor de internationale edities van Vogue. In 2025 richtte hij samen met zijn zus Akua het entertainment- en mediabedrijf EE72 op.
Biografie
Enninful werd geboren in Ghana als het op een na jongste kind van majoor Crosby Enninful, een officier bij de VN-vredesmacht, en Grace Enninful, een kleermaker. Hij heeft drie oudere broers, een oudere zus en een jongere zus. In zijn jeugd is hij meermaals verhuisd; bij zijn geboorte woonde de familie Enninful op een militaire basis in Takoradi, later verhuisden ze naar de hoofdstad Accra en vervolgens naar de havenstad Tema. In Ghana had zijn moeder Grace haar eigen succesvolle kledingmakerij. Tot haar klanten behoorde onder meer Faustina Acheampong, de vrouw van het toenmalige staatshoofd Ignatius Kutu Acheampong. Als kind hielp Enninful zijn moeder regelmatig in haar atelier. Daar leerde hij de technische knepen van het vak en begon hij zijn eigen kledingontwerpen te schetsen, geïnspireerd door het werk van zijn moeder.
Door de politieke instabiliteit in Ghana als gevolg van meerdere staatsgrepen die hadden plaatsvonden, immigreerde het gezin in 1985 naar Engeland. Bij aankomst trokken ze in bij zijn tante in de Londense wijk Vauxhall, waar ze met zijn tienen in een huis woonden. Na drie maanden verhuisde het gezin naar Cheylesmore House, waarna ze zich in 1987 vestigden in Ladbroke Grove. Enninful volgde onderwijs aan de Lilian Baylis Technology School en Westminster Kingsway College.
Toen Enninful 16 jaar oud was, werd hij in de metro op weg naar school ontdekt door Simon Foxton, een stylist en toenmalige moderedacteur bij i-D. Na model te hebben gestaan voor meerdere fotoshoots van Foxton, werd Enninful zijn assistent. Via Foxton leerde hij fotograaf Nick Knight kennen, die hem vervolgens voorstelde aan de oprichters van i-D: Terry en Tricia Jones. Naast het assisteren van Foxton met stylistwerk, begon Enninful op zijn 17e met het schrijven van modenieuwsitems voor i-D modedirecteur Beth Summers.
Na het behalen van zijn middelbare schooldiploma, startte hij een opleiding Engelse Literatuur aan Goldsmiths universiteit. Dit combineerde hij met zijn werk als assistent voor Foxton en Summers. Na drie maanden besloot hij te stoppen met de opleiding om zich volledig te richten op zijn modecarrière. Dit leidde tot onvrede bij zijn vader, waarna Enninful uit huis werd gezet. Hierdoor verbrak het contact tussen Enninful en zijn vader voor ongeveer 15 jaar. Nadat zijn moeder Grace een beroerte had gehad, herstelden hij en zijn vader hun relatie.
Carrière
1991–2010: i-D magazine en Vogue
Op 18-jarige leeftijd werd Enninful aangesteld als modedirecteur bij i-D. Daarmee werd hij de jongste persoon in de geschiedenis die een dergelijke functie bekleedde bij een internationale modepublicatie. Als modedirecteur was Enninful verantwoordelijk voor het cureren en produceren van de visuele en redactionele inhoud van het tijdschrift. Zo wierf hij modellen voor fotoshoots, huurde hij fotografen en stylisten in en verzorgde hij soms ook zelf de styling. Hij werkte samen met zowel grote namen in de mode-industrie als opkomend talent, waaronder modellen Naomi Campbell, Kate Moss en Lorraine Pascale, fotografen Wolfgang Tillmans, Venetia Scott en Juergen Teller, en visagistPat McGrath. Enninfuls visie was geïnspireerd door zijn moeder en de kleurrijke patronen en stoffen die ze als kledingmaker gebruikte, evenals de Londense straatcultuur. Hij kwam bekend te staan om zijn kenmerkende stijl: een combinatie van edgy en elegant.
Franca Sozzani, toenmalige hoofdredacteur van de ItaliaanseVogue, had Enninfuls werk in i-D opgemerkt en bood hem in 1998 een baan als bijdragend redacteur aan. Bij Vogue Italia werkte hij veel samen met fotograaf Steven Meisel. Enninful stelt dat hij van Meisel de kunde van moderedactie geleerd heeft, en dat modefotografie kan inspelen en reageren op maatschappelijke ontwikkelingen.
In 2006 werd Enninful bijdragend moderedacteur voor de Amerikaanse Vogue. Hij was aanbevolen voor de functie door toenmalig creatief directeur Grace Coddington. In deze rol zette Enninful zijn creatieve visie in voor het tijdschrift door zich onder meer bezig te houden met het samenstellen van outfits voor modereportages. Hij verscheen in de documentaire The September Issue (2009), gericht op de werkzaamheden bij Vogue onder leiding van Anna Wintour voor de productie van het septembernummer van 2007. Enninful stelt dat hij in deze periode bij Vogue de zakelijke kant van mode leerde kennen.
In juli 2008 publiceerde Vogue Italia hun zogenoemde "Black Issue", wat een van Enninfuls meest bekende projecten werd. De publicatie was gewijd aan zwarte modellen, om het gebrek aan inclusie in de mode-industrie aan te kaarten. Er waren vier verschillende tijdschrift omslagen met daarop Liya Kebede, Naomi Campbell, Jourdan Dunn en Sessilee Lopez. De oplage was binnen 72 uur uitverkocht in de Verenigde Staten en het Verenigd Koninkrijk. Naar aanleiding van het succes, liet Vogue Italia extra exemplaren drukken: 30.000 in de VS, 20.000 in Italië en 10.000 in het VK. "Belle Vere" was een ander bekend Vogue Italia nummer waar Enninful bij betrokken was. Deze editie kwam uit in juni 2011 en was gericht op plus size modellen. Op de cover staan Tara Lynn, Candice Huffine en Robyn Lawley.
2011–2024: W magazine en Britse Vogue
In april 2011 maakte Enninful de overstap van i-D en Vogue naar W magazine, waar hij de nieuwe style director werd. Het modetijdschrift kampte eind jaren 2000 met dalende populariteit. Enninful was aangesteld om W visueel nieuw leven in te blazen. Dit deed hij onder meer middels de introductie van verhalende fotoreportages die inspeelden op de imago's van beroemdheden. Voorbeelden zijn de coverfoto's van Kate Moss gekleed als een non en Rihanna als post-apocalyptische krijger. Onder zijn leiding als style director kreeg het blad hernieuwde aandacht. Het aantal advertentiepagina's in het tijdschrift steeg aanzienlijk: in de eerste vijf maanden was er sprake van een 16,7% groei, van 388 naar 453 pagina’s. Hiermee behaalde het blad de grootste jaar-op-jaar groei onder modetijdschriften van dat moment. Volgens toenmalige W hoofdredacteur Stefano Tonchi speelde Enninful daarin een belangrijke rol.
Voor zijn inzet voor diversiteit in de mode-industrie werd Enninful in oktober 2016 benoemd tot OBE (Officier van de Orde van het Britse Rijk). Datzelfde jaar creëerde hij een korte film getiteld "The Seven Deadly Sins of Edward Enninful" ter viering van zijn 25-jarige jubileum in de mode-industrie. De video was gefilmd door Nick Knight en was in samenwerking met Beats by Dre. De video toont verschillende modellen die ieder een van de zeven hoofdzonden symboliseren. Het jaar erop, in reactie op het anti-immigratiebeleid van de Amerikaanse president Donald Trump, bracht Enninful in totaal 81 bekende personen uit de mode-industrie met een migratieachtergrond tezamen in een korte film getiteld "I Am an Immigrant". De video toont meerdere personen van Belgische en Nederlandse afkomst, waaronder modeontwerper Diane von Furstenberg, fotograaf Inez van Lamsweerde en modellen Doutzen Kroes en Imaan Hammam.
Op 10 april 2017 werd Enninful officieel aangekondigd als de nieuwe hoofdredacteur van de Britse Vogue. Daarmee werd hij de eerste zwarte hoofdredacteur in de geschiedenis van het tijdschrift. In een interview uit 2020 met Time benadrukte Enninful dat zijn doel als hoofdredacteur was om gemarginaliseerde groepen in de samenleving meer zichtbaar te maken. Voor zijn eerste nummer maakte hij deze visie duidelijk door Brits-Ghanese model en activist Adwoa Aboah op de cover te plaatsen, gefotografeerd door Steven Meisel. Deze koers zette hij voort, onder meer met Halima Aden als eerste hijab-dragende covermodel van het tijdschrift (2018), de toen 85-jarige DameJudi Dench als oudste coverpersoon (2020), een editie met vrouwelijke essentiële werkers tijdens de coronapandemie (2020), een cover met negen zwarte modellen van Afrikaanse afkomst (2022) en een editie gewijd aan negentien personen met een handicap (2023).
Naast diversiteit van de modellen, zette Enninful zich ook in voor meer diversiteit binnen de redactie van de Britse Vogue. Sinds zijn aantreden bestond ongeveer 25 procent van het redactieteam uit mensen van kleur. Daarnaast werkte hij samen met lokale scholen om nieuw talent in digitale media aan te trekken en de toegankelijkheid van de mode-industrie te vergroten. Sinds Enninful de leiding overnam, richtte de Britse Vogue zich op een breder en meer divers publiek. Zodoende ontwikkelde het meer dan honderd jaar oude tijdschrift zich tot een moderner modeplatform met een bredere internationale uitstraling. Tussen 2017 en 2020 steeg het digitale verkeer met 51 procent. Daarnaast had het tijdschrift in ongeveer twee jaar tijd 140 nieuwe adverteerders aangetrokken. Tijdens de coronapandemie bleef de Britse Vogue financieel stabiel en bleef de redactie in 2020 twaalf reguliere tijdschriftnummers publiceren. Dit was in tegenstelling tot verschillende andere modetijdschriften, waaronder de Amerikaanse Vogue.
Eén van Enninfuls spraakmakende Vogue edities was het septembernummer van 2019. Deze was in samenwerking met Meghan, hertogin van Sussex. De cover toonde vijftien vrouwen die zich inzetten voor maatschappelijke verandering, waaronder Zweedse klimaatactivistGreta Thunberg, Nieuw-Zeelandse politicusJacinda Ardern, Ierse activist Sinéad Burke en Amerikaanse actrices en activisten Yara Shahidi en Jane Fonda. Peter Lindbergh was betrokken als fotograaf. De cover bevatte zestien vakken; een daarvan werd in de gedrukte editie weergegeven als een zilverkleurige spiegel, waarmee de lezer symbolisch onderdeel werd van de cover. De productie van het nummer duurde ongeveer negen maanden. Het werd de snelst verkochte editie in de geschiedenis van de Britse Vogue tot dan toe, waarbij de oplage binnen tien dagen was uitverkocht.
In juni 2023 werd Enninfuls terugtreden als hoofdredacteur bekendgemaakt. Hij bleef werkzaam als redactioneel adviseur en startte in 2024 met de functie als wereldwijd creatief en cultureel adviseur van Vogue binnen de uitgeverij Condé Nast. In maart 2024 verscheen Enninfuls laatste editie als hoofdredacteur van de Britse Vogue. Hij werd opgevolgd door de Britse Chioma Nnadi.
2025–heden: EE72
Enninful en zijn zus Akua lanceerden in september 2025 het mediabedrijf EE27 en het tijdschrift 72. Enninful was de curator van de tentoonstelling 'The 90s: Art and Fashion' in het Tate Modern museum in Londen. De tentoonstelling is geopend van oktober 2026 tot en met februari 2027.
Persoonlijk leven
Enninful heeft de bloedafwijkingen sikkelceltrait en thalassemie. Dit leidde ertoe dat hij als kind regelmatig medische controles moest ondergaan en tot op heden periodes van hevige pijn ervaart. Ook kampt Enninful met slechtziendheid en gehoorschade.
Op 22 februari 2022, zijn vijftigste verjaardag, trouwde Enninful met zijn langdurige partner Alec Maxwell in Wiltshire.
Ghana
Verenigd Koninkrijk
