Edwidge Danticat

Edwidge Danticat
Edwidge Danticat, september 2019
Edwidge Danticat, september 2019
Persoonsgegevens
Volledige naam Edwidge Danticat
Geboortedatum 19 januari 1969
Geboorteplaats Port-au-Prince
Geboorteland Verenigde Staten
Opleiding en beroep
Opleiding gevolgd aan Brown-universiteit, Barnard College, Clara Barton High School, University of the West IndiesBewerken op Wikidata
Werkveld(en) creatief schrijvenBewerken op Wikidata
Oriënterende gegevens
Jaren actief 1994 - heden
Werken
Bekende werken Breath, Eyes, Memory (1994)
Krik? Krak! (1996)
The Farming of Bones (1998)
The Dew Breaker (2004)
Erkenning en lidmaatschap
Lid van Alpha Kappa AlphaBewerken op Wikidata
Prijzen en onderscheidingen MacArthur-lidmaatschap (2009), Langston Hughes Medal (2011), The Story Prize (The Dew Breaker; 2004), Anisfield-Wolf-boekenprijs (The Dew Breaker; 2005), American Book Award (The Farming of Bones; 1999), Prix Carbet de la Caraïbe et du Tout-Monde (1999), National Book Critics Circle Award for Memoir and Autobiography (Brother, I'm Dying; 2008), Neustadt International Prize for Literature (2018), Vilcek Prize (2020), Great Immigrants Award (2006), National Book Critics Circle Award voor fictie (2019), Flaiano Literary PrizeBewerken op Wikidata
Links
(en) IMDb-profiel
Website
Portaal  Portaalicoon   Literatuur

Edwidge Danticat (Port-au-Prince, 19 januari 1969) is een Haïtiaans-Amerikaanse romanschrijver en schrijver van korte verhalen. Haar eerste roman, Breath, Eyes, Memory, werd in 1994 gepubliceerd en in 1998 geselecteerd voor Oprah's Book Club. Danticat heeft sindsdien verschillende boeken geschreven of geredigeerd en heeft vele prijzen en onderscheidingen ontvangen. In het najaar van 2023 werd zij Wun Tsun Tam Mellon Professor of the Humanities bij de afdeling African American and African Diaspora Studies aan Columbia University.

Biografie

Danticat werd geboren in de Haïtiaanse hoofdstad Port-au-Prince. Toen ze 12 jaar oud was, emigreerde haar vader André naar New York, twee jaar later gevolgd door haar moeder Rose. Hierdoor werden Danticat en haar jongere broer, ook André genaamd, opgevoed door haar oom en tante. Toen haar in een interview werd gevraagd naar de tradities in haar kindertijd, noemde ze het vertellen van verhalen, de kerk en het voortdurend bestuderen van schoolmateriaal als onderdeel van het opgroeien. Hoewel haar formele opleiding in Haïti in het Frans was, sprak ze thuis Haïtiaans Creools.

Danticat begon op negenjarige leeftijd met schrijven, nog in Haïti. Later schreef ze nog een verhaal over haar immigratie-ervaring voor New Youth Connections, "A New World Full of Strangers". In de inleiding van Starting With I, een bloemlezing van verhalen uit het tijdschrift, schreef Danticat: "Toen ik klaar was met het [immigratie]stuk, voelde ik dat mijn verhaal nog niet af was, dus schreef ik een kort verhaal, dat later een boek werd, mijn eerste roman: Adem, Ogen, Geheugen. Schrijven voor New Youth Connections had me een stem gegeven."

Na haar afstuderen aan de Clara Barton High School in Brooklyn, New York, ging Danticat naar het Barnard College in New York, waar ze in 1990 afstudeerde op Phi Beta Kappa. Aanvankelijk was ze van plan om verpleegkundige te worden, maar haar liefde voor schrijven won het en ze behaalde een bachelor in Franse literatuur. In 1993 behaalde ze een Master of Fine Arts in 'Creatief Schrijven' aan de Brown University.

Danticat is een groot pleitbezorger van kwesties die Haïtianen in het buitenland en in Haïti zelf aangaan. In 2009 werkte ze mee aan Poto Mitan: Haitian Women Pillars of the Global Economy, een documentaire over de impact van de mondialisering op vijf Haïtiaanse vrouwen van verschillende generaties.

Danticat trouwde in 2002 en kreeg twee kinderen. Hoewel Danticat in de Verenigde Staten woont, beschouwt ze Haïti nog steeds als haar thuis. Tot op heden bezoekt ze Haïti nog steeds van tijd tot tijd en ze heeft altijd het gevoel gehad dat ze het land nooit heeft verlaten.

Thema's

Speaking, 2019
Edwidge Danticat in 2019

In het werk van Edwidge Danticat zijn drie thema's prominent aanwezig: nationale identiteit, moeder-dochterrelaties en diasporapolitiek.

Prijzen en onderscheidingen

Danticat heeft prijzen gewonnen van de tijdschriften Essence en Seventeen. Ze werd in het tijdschrift Harper's Bazaar uitgeroepen tot "1 van de 20 mensen in hun twintiger jaren die een verschil zullen maken". Ze werd vermeld in The New York Times Magazine als een van de "30 onder de 30" mensen om te volgen en ze werd door het tijdschrift Jane in 2007 uitgeroepen tot een van de "15 vrouwen met het meeste lef".

Werken

Romans

Korte verhalen

Kinderen/jeugd

Bloemlezingen

Non-fictie

Films/documentaires

Vertalingen in het Nederlands