| Enyalioides | ||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 | ||||||||||||||
| Enyalioides altotambo, dreigend mannetje. | ||||||||||||||
| Taxonomische indeling | ||||||||||||||
| ||||||||||||||
| Geslacht | ||||||||||||||
| Enyalioides Boulenger, 1885 | ||||||||||||||
 Afbeeldingen op Wikimedia Commons | ||||||||||||||
 Enyalioides op Wikispecies | ||||||||||||||
| ||||||||||||||
Enyalioides is een geslacht van hagedissen uit de familie Hoplocercidae.
De wetenschappelijke naam van de groep werd voor het eerst voorgesteld door George Albert Boulenger in 1885.
Er zijn 21 verschillende soorten, inclusief de pas in 2015 beschreven soorten Enyalioides altotambo, Enyalioides anisolepis en Enyalioides sophiarothschildae''. De soorten uit het voormalige geslacht Morunasaurus worden sinds 2023 tot dit geslacht gerekend, omdat zowel Enyalioides als Morunasaurus anders parafyletisch waren.
Het geslacht omvat de volgende soorten, met de auteur en het verspreidingsgebied.
De hagedissen hebben een relatief grote kop met een goed ontwikkelde rugkam die voorzien is van puntige stekels. De lichaamslengte is ongeveer tien tot vijftien centimeter, de staart is meer dan twee keer zo lang als het lichaam.
Alle soorten komen voor het noorden van Zuid-Amerika en leven in de landen Bolivia, Brazilië, Colombia, Ecuador, Panama en Peru.
De habitat bestaat uit tropische en subtropische bossen, vooral in bergbossen komen veel soorten voor. Alle soorten zijn goede klimmers die in bomen en hogere struiken leven.
Door de internationale natuurbeschermingsorganisatie IUCN is aan elf soorten een beschermingsstatus toegewezen. Negen soorten worden beschouwd als 'veilig' (Least Concern of LC) en de soorten Enyalioides oshaughnessyi en Enyalioides rubrigularis worden gezien als 'kwetsbaar' (Vulnerable of VU).
Referenties
Bronnen
· 
· 
