Eric Martel

Eric Martel
Eric Martel
Persoonlijke informatie
Volledige naam Eric Martel
Geboortedatum 29 april 2002
Geboorteplaats Straubing, Vlag van Duitsland Duitsland
Lengte 188 cm
Been Rechts
Positie Verdedigende middenvelder
Clubinformatie
Huidige club Vlag van Duitsland 1. FSV Mainz 05
Rugnummer 5
Jeugd
2010–2012
2012–2017
2017–2021
Vlag van Duitsland RSV Ittling
Vlag van Duitsland Jahn Regensburg
Vlag van Duitsland RB Leipzig
Senioren *
Seizoen Club W (G)
2021–2022
2021–2022
2022–2026
2026 –
Vlag van Duitsland RB Leipzig
→ Vlag van Oostenrijk Austria Wien
Vlag van Duitsland 1. FC Köln
Vlag van Duitsland 1. FSV Mainz 05
0(0)
48(3)
121(7)
1(1)
Interlands **
2020
2021
2021–
Vlag van Duitsland Duitsland –19
Vlag van Duitsland Duitsland –20
Vlag van Duitsland Duitsland –21
2(0)
3(0)
30(3)

* Bijgewerkt op 21 september 2026
** Bijgewerkt op 30 juli 2025
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Eric Martel (Straubing, 29 april 2002) is een Duits voetballer die doorgaans als verdedigende middenvelder speelt. Hij debuteerde in 2020 in het betaald voetbal. Daarna speelde hij voor RB Leipzig, Austria Wien en 1. FC Köln. Sinds mei 2026 staat hij onder contract bij het Duitse 1. FSV Mainz 05. Martel is voormalig Duits jeugdinternational.

Carrière

Martel begon zijn voetbalcarrière bij RSV Ittling. In 2012 maakte hij na twee jaar de overstap naar Jahn Regensburg, waar hij aansloot bij de Onder-11. Vier jaar later wilde hij een volgende stap zetten en speelde hij een oefenwedstrijd bij RB Leipzig. Hij werd toen afgewezen omdat men hem niet snel genoeg vond. Een seizoen later kreeg hij opnieuw een kans en slaagde hij wel. Na vijf jaar bij Regensburg maakte hij alsnog de overstap naar de in 2009 opgerichte club. Hij begon in de jeugdonderbouw en maakte in zijn tweede seizoen zijn opwachting in de bovenbouw.

In het seizoen 2018/19 werd Martel toegevoegd aan de selectie van de Onder-17. Op 11 augustus 2018 maakte hij tijdens de openingswedstrijd van de competitie zijn basisdebuut tegen leeftijdsgenoten van FC St. Pauli. Op 17 november scoorde hij zijn eerste doelpunt in deze leeftijdscategorie, in de met 0–2 gewonnen uitwedstrijd tegen Holstein Kiel. Hij opende de score in de 26e minuut. Na één seizoen in de Onder-17 maakte Martel de overstap naar de Onder-19. Vanaf de eerste competitiewedstrijd tegen 1. FC Magdeburg was hij een vaste waarde in het team van trainer Alexander Blessin. Tot aan de gedwongen competitieonderbreking vanwege de coronamaatregelen miste hij slechts één wedstrijd, wegens een schorsing tegen Werder Bremen. Daarnaast speelde hij alle wedstrijden in de UEFA Youth League. In de zomer van 2020 tekende Martel zijn eerste profcontract bij RB Leipzig. In het seizoen 2020/21 werd hij benoemd tot aanvoerder van de Onder-19, maar kwam hij slechts drie keer in actie omdat de competitie opnieuw werd stilgelegd vanwege de coronapandemie.

RB Leipzig

In het seizoen 2018/19 mocht hij op 17-jarige leeftijd voor het eerst meetrainen met de eerste selectie, op uitnodiging van hoofdtrainer Ralf Rangnick. In het seizoen 2020/21 werd Martel op 24 oktober door trainer Julian Nagelsmann voor het eerst opgenomen in de wedstrijdselectie van het eerste elftal. Tijdens de thuiswedstrijd tegen Hertha BSC bleef hij de hele wedstrijd op de bank in de Red Bull Arena. In de weken daarna maakte hij meerdere keren deel uit van de selectie als wisselspeler, zowel in de Bundesliga als in de Champions League, zonder daadwerkelijk in actie te komen. Zijn officiële debuut volgde op 12 december 2020 in de tweede ronde van de DFB-Pokal, tijdens de uitwedstrijd tegen FC Augsburg. In de met 0–3 gewonnen wedstrijd viel hij in de 88e minuut in voor Dayot Upamecano. In de winterstop werd hij voor anderhalf jaar verhuurd aan Austria Wien. Na anderhalf jaar keerde hij terug bij RB Leipzig, waar al snel duidelijk werd dat zijn kansen op speeltijd beperkt zouden zijn. Martel besloot de club te verlaten en vervolgde zijn loopbaan bij 1. FC Köln.

Verhuur aan Austria Wien

Op 15 januari 2021 tekende Martel een contract bij Austria Wien, waarmee hij voor anderhalf jaar werd gehuurd van RB Leipzig. Enkele dagen later maakte hij zijn debuut voor de Oostenrijkse club in de uitwedstrijd tegen SV Ried. TrainerPeter Stöger stelde hem direct op in de basis, maar in de 51e minuut kreeg Martel zijn tweede gele kaart en werd hij door scheidsrechter Christopher Jäger van het veld gestuurd. Na een schorsing van één wedstrijd keerde hij terug in het duel tegen WSG Tirol , waarin hij zijn eerste doelpunt in de Oostenrijkse Bundesliga maakte. In de Generali Arena zette hij zijn ploeg in de 7e minuut op een 1–0 voorsprong na een voorzet van Georg Teigl. De rest van het seizoen bleef Martel een vaste waarde en speelde hij vrijwel alle wedstrijden. Austria Wien eindigde dat seizoen op de tweede plaats in de play-offgroep voor Europees voetbal. In de play-offfinale tegen Wolfsberger AC werd in twee wedstrijden de overwinning veiliggesteld, met Martel beide keren in de basis. Dankzij deze winst plaatste de club zich voor de UEFA Conference League. In het seizoen 2021/22 speelde Martel zowel in de heen- als terugwedstrijd van de tweede voorronde tegen het IJslandse Breiðablik. Hij maakte zijn Europese debuut op 22 juli 2021 in de met 1–1 gelijkgespeelde thuiswedstrijd. In de return in Kópavogur werd met 2–1 verloren, waarmee Austria Wien werd uitgeschakeld. Ook in de rest van het seizoen was Martel een vaste kracht. Na afloop van het seizoen 2021/22 keerde hij terug naar RB Leipzig

1. FC Köln

In de zomer van 2022 tekende Martel een vierjarig contract bij 1. FC Köln. Op 13 augustus 2022 maakte hij zijn debuut in de Bundesliga, uitgerekend tegen zijn voormalig werkgever RB Leipzig. In de Red Bull Arena kreeg hij van trainer Steffen Baumgart een basisplaats en werd hij in de 62e minuut gewisseld voor Ondrej Duda. Op 8 april 2023 maakte Martel zijn eerste doelpunt voor Die Geißböcke, in de met 1–3 gewonnen uitwedstrijd tegen FC Augsburg. In de 16e minuut tekende hij in de WWK ARENA voor de 0–2. In zijn tweede seizoen (2023/24) kreeg Martel medio september tijdens een interland met Duitsland –21 last van zijn achillespees, waardoor hij enkele competitiewedstrijden moest missen. Na zijn rentree tegen Bayer Leverkussen keerde hij terug in de basis en bleef hij een vaste waarde. Ook na het ontslag van trainer Baumgart en de komst van diens opvolger Timo Schultz behield Martel zijn basisplaats. Ondanks de trainerswissel vocht 1. FC Köln het hele seizoen tegen degradatie en eindigde uiteindelijk als zeventiende, wat leidde tot degradatie naar de 2. Bundesliga. Martel besloot, ondanks een vertrekclausule bij degradatie, de club trouw te blijven.

In de eerste seizoenshelft van 2024/25 miste Martel slechts vier speelminuten. Alleen in de derde competitieronde tegen Eintracht Braunschweig werd hij in de 86e minuut gewisseld door de nieuwe trainer Gerhard Struber. Door een stroeve competitiestart stond 1. FC Köln na elf speelronden op de twaalfde plaats. Begin november keerde het tij en bleef de ploeg tot aan de winterstop ongeslagen, waardoor Köln als koploper de winterpauze inging. Ook in de tweede seizoenshelft bleef Martel een vaste waarde. Hij miste drie wedstrijden, twee vanwege een spierblessure en een wegens ziekte. Op 9 februari 2025 droeg hij in de thuiswedstrijd tegen Schalke 04 voor het eerst de aanvoerdersband, als vervanger van de afwezige Timo Hübers. Met zijn grote aantal speelminuten leverde Martel een belangrijk aandeel in het kampioenschap van 1. FC Köln, waarmee de club na één seizoen terugkeerde naar de Bundesliga.

In zijn vierde en laatste seizoen (2025/26) was Martel wederom een vaste waarde onder zowel Lukas Kwasniok als vanaf maart bij diens opvolger René Wagner. Hij kwam tot 33 officiële wedstrijden waarin hij er in 32 in de basis stond. Köln eindigde uiteindelijk op de 14e plaats waardoor het voor de tweede opeenvolgende jaar in de Bundesliga mocht spelen. Na afloop van het seizoen verliet Martel FC Köln transfervrij, nadat hij had besloten zijn aflopende contract niet te verlengen. Vervolgens maakte hij de overstap naar 1. FSV Mainz 05.

1. FSV Mainz 05

In mei 2026 maakte Martel transfervrij de overstap naar 1. FSV Mainz 05. Vanwege een knieblessure moest hij de eerste wedstrijden aan zich voorbij laten gaan. Op de vierde speeldag maakte hij op 19 september zijn debuut voor Mainz tijdens de uitwedstrijd tegen Borussia Mönchengladbach. Trainer Urs Fischer bracht hem in de 65e minuut in het veld ter vervanging van Lee Jae-sung. Ruim tien minuten maakte hij zijn eerste doelpunt voor de club door in de 78e minuut uit een voorzet van Kaishu Sano de 2-3 te maken. De wedstrijd eindigde in een 3-4 overwinning.

Clubstatistieken

Seizoen Club Land Competitie Competitie Beker Internationaal Totaal
Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp.
2020/21 RB Leipzig Vlag van Duitsland Bundesliga – 1 0 – 1 0
→ Austria Wien Vlag van Oostenrijk Bundesliga 21 1 1 0 – 22 1
2021/22 30 2 2 1 2 0 34 3
2022/23 1. FC Köln Vlag van Duitsland Bundesliga 29 1 – 6 0 35 1
2023/24 30 1 2 0 – 32 1
2024/25 2. Bundesliga 31 3 3 0 – 34 3
2025/26 Bundesliga 31 2 2 1 – 33 3
2026/27 1. FSV Mainz 05 1 1 0 0 – 1 1
Carrière totaal 173 11 11 2 8 0 192 13
Bijgewerkt tot 21 september 2026

Interlandloopbaan

Martel kwam tussen 2020 en 2025 uit voor verschillende Duitse jeugdelftallen. Hij speelde in totaal 35 jeugdinterlands, waarin hij drie keer tot scoren kwam. Met Duitsland onder-21 nam hij in 2023 deel aan het EK onder-21, waarin de ploeg strandde in de groepsfase, en in 2025 aan het EK onder-21, waar de finale werd bereikt. Sinds september 2023 was hij aanvoerder van Duitsland –21.

Duitse jeugdelftallen

Op 3 september 2020 maakte Martel zijn debuut voor Duitsland onder-19 tijdens een oefeninterland tegen Polen. Bondscoach Christian Wörns liet hem na de rust invallen. Op 21 november 2023 maakte hij in de EK-kwalificatiewedstrijd tegen Polen zijn eerste doelpunt in een jeugdinterland. De op het EK-2025 verloren finale tegen Engeland was zijn laatste jeugdinterland.

Europees kampioenschap 2023 (onder-21)

Op 12 november 2021 debuteerde Martel voor Duitsland –21 in een EK-kwalificatiewedstrijd tegen Polen. In het met 0–4 verloren thuisduel speelde hij één minuut mee. In de rest van de kwalificatiereeks kwam hij nog driemaal in actie. Duitsland eindigde als groepswinnaar en plaatste zich daarmee voor het Europees kampioenschap 2023. Martel werd door bondscoach Antonio Di Salvo geselecteerd voor het eindtoernooi in Roemenië en Georgië. Duitsland kende echter een teleurstellend toernooi en werd na drie wedstrijden zonder overwinning uitgeschakeld in de groepsfase. Martel kwam in twee van de drie de groepswedstrijden in actie.

Europees kampioenschap 2025 (onder-21)

In de aanloop naar het Europees kampioenschap voetbal 2025 ontbrak hij in slechts een van de tien kwalificatiewedstrijden. Duitsland plaatste zich ongeslagen voor het eindtoernooi in Slowakije. Martel werd wederom geselecteerd door Di Salvo. Duitsland begon het toernooi sterk door al haar drie groepswedstrijden te winnen: Slovenië werd met 3–0 verslagen, tegen Engeland werd met 2–1 gewonnen, en Tsjechië werd met 4–2 aan de kant gezet. In het duel met de Tsjechen was Martel een van de doelpuntenmakers. In de kwartfinale werd na verlenging met 3–2 gewonnen van Italië, gevolgd door een overtuigende 3–0 overwinning op Frankrijk in de halve finale. In de eindstrijd verloor Duitsland met 3–2 van Engeland. Martel droeg tijdens het gehele toernooi de aanvoerdersband en kwam in alle wedstrijden in actie.

Jeugdinterlands van Eric Martel voor Duitsland (Vlag van Duitsland)
№ Datum Wedstrijd Uitslag Soort Wedstrijd Doelpunten
Als speler bij Duitsland –19
1. 3 september 2020 Vlag van Polen Polen – Vlag van Duitsland Duitsland 1 – 1 Vriendschappelijk
2. 8 september 2020 Vlag van België België – Vlag van Duitsland Duitsland 1 – 0 Vriendschappelijk
Als speler bij Duitsland –20
1. 2 september 2021 Vlag van Tsjechië Tsjechië – Vlag van Duitsland Duitsland 0 – 2 Vriendschappelijk
2. 6 september 2021 Vlag van Noorwegen Noorwegen – Vlag van Duitsland Duitsland 1 – 1 Vriendschappelijk
3. 7 oktober 2021 Vlag van Polen Polen – Vlag van Duitsland Duitsland 0 – 0 Vriendschappelijk
Als speler bij Duitsland –21
1. 12 november 2021 Vlag van Duitsland Duitsland – Vlag van Polen Polen 0 – 4 EK-2023 (kwalificatie)
2. 16 november 2021 Vlag van Duitsland Duitsland – Vlag van San Marino San Marino 4 – 0 EK-2023 (kwalificatie)
3. 29 maart 2022 Vlag van Israël Israël – Vlag van Duitsland Duitsland 0 – 1 EK-2023 (kwalificatie)
4. 7 juni 2022 Vlag van Polen Polen – Vlag van Duitsland Duitsland 1 – 2 EK-2023 (kwalificatie)
5. 27 september 2022 Vlag van Engeland Engeland – Vlag van Duitsland Duitsland 3 – 1 Vriendschappelijk
6. 19 november 2022 Vlag van Italië Italië – Vlag van Duitsland Duitsland 2 – 4 Vriendschappelijk
7. 24 maart 2023 Vlag van Duitsland Duitsland – Vlag van Japan Japan 2 – 3 Vriendschappelijk
8. 28 maart 2023 Vlag van Roemenië Roemenië – Vlag van Duitsland Duitsland 0 – 0 Vriendschappelijk
9. 22 juni 2023 Vlag van Israël Israël – Vlag van Duitsland Duitsland 1 – 1 EK-2023 (groepsfase)
10. 25 juni 2023 Vlag van Tsjechië Tsjechië – Vlag van Duitsland Duitsland 2 – 1 EK-2023 (groepsfase)
11. Aanvoerder 8 september 2023 Vlag van Duitsland Duitsland – Vlag van Oekraïne Oekraïne 2 – 0 Vriendschappelijk
12. Aanvoerder 12 september 2023 Vlag van Kosovo Kosovo – Vlag van Duitsland Duitsland 0 – 3 EK-2025 (kwalificatie)
13. Aanvoerder 17 november 2023 Vlag van Duitsland Duitsland – Vlag van Estland Estland 4 – 1 EK-2025 (kwalificatie)
14. Aanvoerder 21 november 2023 Vlag van Duitsland Duitsland – Vlag van Polen Polen 3 – 1 EK-2025 (kwalificatie) Goal
15. Aanvoerder 22 maart 2024 Vlag van Duitsland Duitsland – Vlag van Kosovo Kosovo 0 – 0 EK-2025 (kwalificatie)
16. Aanvoerder 26 maart 2024 Vlag van Duitsland Duitsland – Vlag van Israël Israël 2 – 0 EK-2025 (kwalificatie)
17. Aanvoerder 4 september 2024 Vlag van Israël Israël – Vlag van Duitsland Duitsland 1 – 5 EK-2025 (kwalificatie)
18. Aanvoerder 10 september 2024 Vlag van Estland Estland – Vlag van Duitsland Duitsland 1 – 10 EK-2025 (kwalificatie) Goal
19. Aanvoerder 11 oktober 2024 Vlag van Duitsland Duitsland – Vlag van Bulgarije Bulgarije 2 – 1 EK-2025 (kwalificatie)
20. Aanvoerder 15 oktober 2024 Vlag van Polen Polen – Vlag van Duitsland Duitsland 3 – 3 EK-2025 (kwalificatie)
21. Aanvoerder 15 november 2024 Vlag van Duitsland Duitsland – Vlag van Denemarken Denemarken 3 – 0 Vriendschappelijk
22. Aanvoerder 19 november 2024 Vlag van Frankrijk Frankrijk – Vlag van Duitsland Duitsland 2 – 2 Vriendschappelijk
23. Aanvoerder 21 maart 2025 Vlag van Slowakije Slowakije – Vlag van Duitsland Duitsland 0 – 1 Vriendschappelijk
24. Aanvoerder 25 maart 2025 Vlag van Duitsland Duitsland – Vlag van Spanje Spanje 3 – 1 Vriendschappelijk
25. Aanvoerder 12 juni 2025 Vlag van Duitsland Duitsland – Vlag van Slovenië Slovenië 3 – 0 EK-2025 (groepsfase)
26. Aanvoerder 15 juni 2025 Vlag van Tsjechië Tsjechië – Vlag van Duitsland Duitsland 2 – 4 EK-2025 (groepsfase) Goal
27. 18 juni 2025 Vlag van Engeland Engeland – Vlag van Duitsland Duitsland 1 – 2 EK-2025 (groepsfase)
28. Aanvoerder 22 juni 2025 Vlag van Duitsland Duitsland – Vlag van Italië Italië 3 – 2
(n.v.)
EK-2025 (kwartfinale)
29. Aanvoerder 25 juni 2025 Vlag van Duitsland Duitsland – Vlag van Frankrijk Frankrijk 3 – 0 EK-2025 (halve finale)
30. Aanvoerder 28 juni 2025 Vlag van Engeland Engeland – Vlag van Duitsland Duitsland 3 – 2
(n.v.)
EK-2025 (finale)
Bijgewerkt tot 30 juli 2025

Erelijst

Competitie
Aantal Jaren
Vlag van Duitsland 1.FC Köln
Kampioen 2. Bundesliga1x2024/25

Zie ook