Erik Ode werd geboren als zoon van de acteur Fritz Odemar en Erika Nymgau-Odemar. Fritz Odemar werkte onder andere mee in meerdere speelfilms van de UFA.
Reeds als twaalfjarige speelde Ode mee in de stomme film I.N.R.I. (1923). Samen met Max Colpet stichtte hij in Berlijn het cabaret Anti (1928). Na zijn toneelopleiding speelde hij theater en had hij kleine rollen bij de geluidsfilm. Tijdens de oorlog was hij werkzaam bij de troepenverzorging en werd tegen het einde als telegrafist opgeroepen. In 1942 trouwde Ode de Weense actrice Hilde Volk, met wie hij getrouwd bleef tot aan zijn levenseinde.
Carrière
Na de Tweede Wereldoorlog speelde Ode bij de Komödie am Kurfürstendamm en maakte weer cabaret. Daarnaast regisseerde hij bij de nieuwe NWDR hoorspelen. In 1948 werd hij hoofdspelleider bij de zender RIAS. Op het podium was Ode te zien in stukken als Pygmalion van George Bernard Shaw en Charleys Tante. Ook voerde hij voor de MGM-synchroonstudio ook synchroonregie en trad op als synchroonspreker voor Frank Sinatra, Fred Astaire, Gene Kelly, Bing Crosby en Cary Grant. In de Duitse synchroonversie van Singin' in the Rain sprak Ode niet alleen, maar belastte hij zich ook met de te zingen gedeelten, omdat de songs ook in de Duitse taal werden gebracht.
Vanaf 1961 werkte Ode voor de televisie. In Nederland werd hij vooral bekend door zijn rol van inspecteur ('Kommissar') Herbert Keller uit de politieserieDer Kommissar van Herbert Reinecker, waarin hij van 1968 tot en met 1975 in 71 afleveringen samenspeelde met Fritz Wepper, als zijn assistent Harry en daarna in 27 afleveringen met Elmar Wepper. Deze serie was naast de ook door Reinecker geschreven serie Derrick een populaire krimiserie van het eerste tv-decennium in de Bondsrepubliek. Van 1978 tot 1980 speelde hij bij de ARD in de krimiserie Sonne, Wein und harte Nüsse de hoofdrol van de in rust zijnde politieman Eric Ott, die in zijn ouderenresidentie in de Provence de plaatselijke rechercheur Giraud ondersteunt bij de oplossing van zaken.
Privéleven en overlijden
Nadat Ode in 1982 op een Münchner theaterpodium een flauwte had gekregen, trok hij zich om gezondheidsredenen terug uit het artiestenleven. Erik Ode overleed op 19 juli 1983 op 72-jarige leeftijd in Weissach/Tegernsee. Zijn as werd op zee uitgestrooid.
Onderscheidingen
1973: Goldene Kamera
1970, 1971, 1972, 1975: Bambi
1981: Goldene Kamera
Filmografie (selectie)
Als acteur
1923: I.N.R.I.
1930: Das Kabinett des Dr. Larifari
1930: Ein Burschenlied aus Heidelberg
1931: Der Hochtourist
1932: Kavaliere vom Kurfürstendamm
1932: F.P.1 antwortet nicht
1933: Saison in Kairo
1933: Glück im Schloss
1933: Was Frauen träumen
1934: Charlies Tante
1935: Der Favorit der Kaiserin
1936: Der Dschungel ruft
1936: Mädchenjahre einer Königin
1937: Unter Ausschluß der Öffentlichkeit
1938: Rätsel um Beate
1938: Das Leben kann so schön sein
1939: Alarm auf Station III
1939: Wir tanzen um die Welt
1939: Ein hoffnungsloser Fall
1940: Karlsbader Reise. Im Volkswagen auf Goethes Spuren von Weimar nach Karlsbad (korte film)
1942: Einmal der liebe Herrgott sein (Professor Scherck-Klerck alias de hoteldief Pawlowitsch)
1942: Schluck und Jau (Gerhart Hauptmann)
1943: Tonelli
1943-1944: Eine kleine Sommermelodie
1945: Meine Herren Söhne
1948: Berliner Ballade [verteller]
1955: Meine Frau Susanne
1957: Liebe, Jazz und Übermut
1960: Schlagerraketen – Festival der Herzen
1964: Das Kriminalmuseum – Der stumme Kronzeuge (serie)
1965: Das Kriminalmuseum – Der Brief (serie)
1965: Förster Horn (Oberforstrat)
1965: Die fünfte Kolonne – Besuch von drüben (serie)
1966: Die fünfte Kolonne – Die ägyptische Katze (serie)
1966: Der schwarze Freitag
1967: Das Kriminalmuseum – Die Reisetasche (serie)
1968: Der Mann, der keinen Mord beging (meerdelig)
