| Eton Crop | ||||
|---|---|---|---|---|
| Plaats uw zelfgemaakte foto hier | ||||
| Achtergrondinformatie | ||||
| Jaren actief | 1979–1994; 2014–heden | |||
| Oorsprong | Kudelstaart | |||
| Genre(s) | Post-punk, indierock, alternatieve rock | |||
| Land | Nederland | |||
| Bezetting | ||||
| Huidige leden | Erwin Blom (gitarist, zanger) Corné Bos (bassist) Leonieke Daalder (geluid) Spike Daalder (toetsenist) Kors Eijkelboom (drum) Peter de 'Q' Kwaasteniet (gitarist, backing vocal) Ingmar van Wijnsberge (gitarist) | |||
| Oud-leden | Ron Baars (gitarist) Ad de Feiter (percussie) Adrian Hackford (viool) Ed Tuyl (drummer) Peter Verschueren (toetsenist, zanger) | |||
| Links | ||||
| [etoncrop.bandcamp.com Officiële website] | ||||
| ||||
Eton Crop is een Nederlandse post-punkband die in 1979 werd opgericht in Kudelstaart, een dorp in de gemeente Aalsmeer. De band verwierf een zekere status in de Nederlandse undergroundscene in de jaren tachtig en vroege jaren negentig, al vonden ze vooral erkenning in het Verenigd Koninkrijk.
In Groot-Britannië verwierven zij bekendheid dankzij hun nauwe band met BBC-dj John Peel, voor wiens radioshow zij maar liefst vijf Peel Sessions opnamen — het hoogste aantal van alle Nederlandse bands ooit. Peel zelf noemde Eton Crop zijn favoriete band ter wereld, na The Fall als zijn Britse favoriet.
De band toerde meerdere malen door het Verenigd Koninkrijk en speelde samen met onder andere The Fall, The Three Johns, The Nightingales en The Membranes. In 1991 verscheen de single Noisy Town, die de 57ste plaats in de Nederlandse Single Top 100 bereikte — hun hoogste hitnotering in eigen land. Na hun opheffing in 1994 herbegonnen de kernleden -Erwin Blom, Corne Bos en Spike Daalder- als E.C. Groove Society, waarmee ze techno maakten tot 2003. In 2014 kwam de band opnieuw bij elkaar, als eerbetoon ter gelegenheid van de tiende sterfdag van John Peel. Sinds die tijd treedt de band weer met enige regelmaat op.
Eton Crop werd in 1979 opgericht in Kudelstaart, een kleine kern gelegen in de Hollandse polder nabij Aalsmeer. De band bestond uit zanger/gitarist Erwin Blom, bassist Corné Bos, gitarist Ron Baars, toetsenist Peter Verschueren en drummer Ed Tuyl. De eerste optredens vonden plaats op lokale podia, waaronder de kantine van de plaatselijke voetbalclub RKDES.
De band was geïnspireerd door een breed palet aan invloeden: van de tegendraadse rock van The Fall tot de melodieuze punk van The Undertones. Een opvallend kenmerk was het gebruik van een orgel, wat de band een herkenbaar geluid gaf. In 1980 verscheen de debuutsingle Timmy Barker Is A Coward / Brave Boys op het label Plahadima.
In november 1982 maakte Eton Crop opnamen bij Joke's Koeienverhuurbedrijf te Schellingwoude — een voormalige veldwachterswoning omgebouwd tot studio, gerund door producent Dolf Zimmerman, die eerder had samengewerkt met The Ex. Medeproducent was John Langford, medeoprichter van de Engelse punkband The Mekons. Het resultaat mondde in 1983 uit in de ep Six Silhouette Romances, uitgebracht op het zelfopgerichte label Koesette Snacks.
John Peel, de invloedrijke BBC-dj en pleitbezorger van alternatieve muziek, nodigde Eton Crop uit voor een Peel Session in de Maida Vale-studio's van de BBC. Op 15 november 1983 werd de eerste sessie uitgezonden.
In 1984 bracht de band de 12-inch single Gay Boys on the Battlefield uit bij het label Bigger Bank Balance Records, gevolgd door een tweede Peel Session in november datzelfde jaar. In 1985 nam de band — inmiddels zonder drummer Ed Tuyl — de debuutelpee It's My Dog, Maestro! op in de Nickleodeon Studios in Amsterdam. De plaat verscheen bij het kleine Engelse label Grunt Grunt A Go Go uit Norwich. Het geluid werd door de Britse muziekpers vergeleken met The Fall, The Three Johns en The Mekons.
In augustus 1986 trok de band naar Leeds om in de Offbeat Studio het album Yes Please, Bob op te nemen — uitgebracht op zowel het Engelse Ediesta als het Amsterdamse Megadisc.
In 1987 nam de band met producer Tony Bonner op in de Tango Studio in Eindhoven, met als resultaat de ep A Bundle of Bucks (For a Dead Dog Is a Bargain) en het album And the Underwater Music Goes On. Gitarist Ingmar van Wijnsberge verving op dit album Peter de Q.
In mei 1988 nam de band hun vijfde en laatste Peel Session op. In de vroege jaren negentig evolueerde het geluid van Eton Crop -in lijn met de zogeheten Madchester muziekstroming die was komen overwaaien uit het VK- naar meer dansgeoriënteerd. In 1991 verscheen de single Hey Hey, gevolgd door Noisy Town — een nummer dat ook in Groot-Brittannië opgepikt werd.
In 1991 vormde ze een onderdeel van de Atmosphere Raving '91 tour, een gezamenlijke tour met Surkus, Quazar en diverse dj's, die op diverse poppodia housemuziek met live muziek combineerde. In 1992 bracht de band via Torso Dance hun vierde en laatste studioalbum uit: Get Real!, uitgebracht op cd. In 1994 bracht de band de viersporige ep Everybody uit als zwanenzang van de groep.
Na de ontbinding richtten kernleden Erwin Blom en Corné Bos samen met Spike Daalder de groep E.C. Groove Society op. Onder deze naam maakten zij elektronische muziek en techno, actief tot 2003.
In 2014 herenigden Blom en Bos de band opnieuw voor het Peel Regenerated Festival in Stockton-on-Tees, County Durham, Groot-Brittannië. In 2016 trad de band op samen met Minny Pops in Londen als onderdeel van de Dutch Peel Sessions-dubbele bill bij Paper Dress Vintage, en op het Un-Peeled festival in Preston en het Peel Regenerated festival in Middlesbrough.
In 2016 bracht de band het vinylalbum Peel Sessions 1983–1988 uit met tien tracks uit de BBC-sessies. In 2019 vierde de band hun veertigjarig bestaan, met een driedaags festival (Cropfest), met gastoptredens van onder andere Claw Boys Claw, Joost van Bellen en The Mekons.
Eton Crop nam in totaal vijf Peel Sessions op voor BBC Radio 1, verspreid over vijf jaar (1983–1988). Daarmee houden zij het record van het hoogste aantal Peel Sessions door een Nederlandse act. Minny Pops was de eerste Nederlandse post-punkband die een Peel Session opnam (eind 1980), maar Eton Crop overtrof hen in totaalaantal.
In een opiniepeiling van het Britse muziekblad Sounds in de vroege jaren tachtig noemde Peel Eton Crop zijn favoriete band ter wereld — waarbij The Fall zijn Britse favoriet was. In een uitzending van zijn Radio Bremen-show in 1991 verklaarde hij:
And this is just about my favourite Dutch band and they have been for quite some time. I mean to be honest with you, couple of them are mates of mine anyway, which probably colour my judgement.
— John Peel, Radio Bremen, 1991
| Jaar | Titel | Label | Notities |
|---|---|---|---|
| 1982 | Koesette | Pistache BV / Koesette Snacks | Cassettealbum / minialbum |
| 1985 | It's My Dog, Maestro! | Grunt Grunt A Go Go (UK) | Debuutelpee |
| 1986 | Yes Please, Bob | Ediesta (UK) / Megadisc (NL) | Opgenomen in Leeds |
| 1987 | And the Underwater Music Goes On | Ediesta / Megadisc | Incl. Ingmar Wijnberge op gitaar |
| 1992 | Get Real! | Torso Dance | Laatste studioalbum; uitgebracht op cd |
| Jaar | Titel | Label | Hitnotering |
|---|---|---|---|
| 1980 | Timmy Barker Is A Coward / Brave Boys | Plahadima | — |
| 1984 | Gay Boys On The Battlefield | Bigger Bank Balance Records | — |
| 1987 | A Bundle of Bucks (For a Dead Dog Is a Bargain) | Ediesta / Megadisc | — |
| 1989 | Don't You Want Me | Solid | — |
| 1991 | Hey Hey | Torso Dance | NL Single Top 100 |
| 1991 | Noisy Town | Torso Dance | NL Single Top 100; Eurochart Hot 100 |
| 1992 | She Likes Me | Torso Dance | — |
| 1994 | Don't You Understand | Torso Dance | — |
| 1994 | Everybody (ep) | Solid | Laatste release als Eton Crop |
| Jaar | Titel | Label |
|---|---|---|
| 1983 | Six Silhouette Romances | Koesette Snacks |
| 1994 | Everybody | Solid |
| Jaar | Titel | Label |
|---|---|---|
| 1988 | The Peel Sessions (3e sessie, 1985) | Strange Fruit (UK) |
| 2016 | Peel Sessions 1983–1988 | Zelfuitgebracht / Bandcamp |