Expliciete kennis

Expliciete kennis is kennis die gearticuleerd, gecodificeerd en gecommuniceerd kan worden met anderen. Het kan worden vastgelegd in fysieke of digitale documenten (zoals handleidingen, rapporten en databases) en kan daardoor eenvoudig gedeeld, opgeslagen en overgedragen worden.

Impliciete kennis staat in contrast met expliciete kennis. Impliciete kennis is kennis die ‘in het hoofd’ zit en moeilijk overdraagbaar is. Dit zijn dingen die we vanzelfsprekend kunnen, zoals lopen, het herkennen van gezichten en bepaalde uitingen in onze moedertaal.

Oorsprong

De distinctie tussen impliciete en expliciete kennis is als eerste gemaakt door de Hongaarse filosoof en wetenschapper Michael Polanyi. Hij stelde in zijn boek The Tacit Dimension (1966) dat "we meer weten dan we kunnen zeggen", waarbij hetgeen wat we kunnen zeggen de expliciete kennis vormt.

Theoretische kaders

SECI-model van kenniscreatie

Ikujiro Nonaka en Hirotaka Takeuchi introduceerden in 1995 hun 'spiral model of knowledge management', ook bekend als het SECI-model. Volgens Nonaka en Takeuchi wordt kennis gecreëerd op het niveau van individu, groep en organisatie. Deze kennis wordt gecreëerd in vier vormen van kennisoverdracht:

Socialisatie (impliciet naar impliciet) is het proces waarbij impliciete kennis wordt verspreid. Dit gebeurt vaak via gedeelde ervaringen, zoals samen in dezelfde omgeving werken of sociale ontmoetingen.
Externalisatie (impliciet naar expliciet) is het expliciet maken van impliciete kennis. Zodra de kennis expliciet is, kan deze worden gedeeld met anderen.
Combinatie (expliciet naar expliciet) is het verzamelen, combineren, bewerken of verwerken van expliciete kennis om tot nieuwe kennis te komen.
Internalisatie (expliciet naar impliciet) is wanneer expliciete kennis wordt omgezet in impliciete kennis. Dit kan bijvoorbeeld door middel van reflectie op expliciete kennis. Deze impliciete kennis kan vervolgens weer worden gedeeld door socialisatie, waardoor een nieuwe kenniscyclus ontstaat.

Voetnoten

Bronnen, noten en/of referenties

↑ Jeanes, Emma (2019). A dictionary of organizational behaviour: over 300 entries. Oxford University Press, Oxford. ISBN 978-0-19-184327-3.
↑ Implicit and explicit learning of languages. Academic Press, San Diego (2000). ISBN 978-0-12-237475-3.
↑ (en) Ellis, Nick C. (2016). Implicit and Explicit Knowledge About Language. Springer, Cham, 1–12. ISBN 978-3-319-02325-0.
↑ (en) Oranga, Josephine (30 oktober 2023). Tacit Knowledge Transfer and Sharing: Characteristics and Benefits of Tacit & Explicit Knowledge. Journal of Accounting Research, Utility Finance and Digital Assets 2 (2): 736–740. ISSN:2962-973X. DOI:10.54443/jaruda.v2i2.103.
↑ Polanyi, Michael (2009). The tacit dimension. University of Chicago Press, Chicago ; London. ISBN 978-0-226-67298-4.
↑ (en) SECI Model of Knowledge Creation: Socialization, Externalization, Combination, Internalization. Change Theories Collection. Geraadpleegd op 15 november 2025.

[1] Jeanes, Emma (2019). A dictionary of organizational behaviour: over 300 entries. Oxford University Press, Oxford. ISBN 978-0-19-184327-3.

[2] Implicit and explicit learning of languages. Academic Press, San Diego (2000). ISBN 978-0-12-237475-3.

[3] (en) Ellis, Nick C. (2016). Implicit and Explicit Knowledge About Language. Springer, Cham, 1–12. ISBN 978-3-319-02325-0.

[4] (en) Oranga, Josephine (30 oktober 2023). Tacit Knowledge Transfer and Sharing: Characteristics and Benefits of Tacit & Explicit Knowledge. Journal of Accounting Research, Utility Finance and Digital Assets 2 (2): 736–740. ISSN:2962-973X. DOI:10.54443/jaruda.v2i2.103.

[5] Polanyi, Michael (2009). The tacit dimension. University of Chicago Press, Chicago ; London. ISBN 978-0-226-67298-4.

[6] (en) SECI Model of Knowledge Creation: Socialization, Externalization, Combination, Internalization. Change Theories Collection. Geraadpleegd op 15 november 2025.