Félicien Rops

Charlotte, Léontine, Aurélie, Alice et les autres

Voor Rops speelden vrouwen een allesoverheersende rol in zijn leven. Hij was een adonis en wist wat het leven kon bieden. Hoe hij met vrouwen omging is in zijn werken af te lezen. In 1857 huwde hij met Charlotte Polet de Faveaux, dochter van een Naamse rechter. Ze hadden mekaar in hun studententijd ontmoet. In 1858 werd hun zoon Paul geboren en in 1859 dochter Juliette. Zij overleed zes jaar later aan meningitis, het eerste groot verdriet van Félicien.

In Parijs ontmoette Rops de 19- en 16-jarige Léontine en Aurélie Duluc in Parijs die van Rops hielden als één vrouw. Hun brieven naar hem ondertekenden ze als Aurélion. Over hen schreef hij: Ze hebben mijn leven gevuld met charme, troost, stralende vreugde, goed humeur en mooie fysieke gezondheid. Ze hebben me beter gemaakt, met hun eenvoudige en doordringende eerlijkheid.

Charlotte kreeg het hier steeds moeilijker mee. In 1872 startte hij een relatie met de mooie Belgische zangeres Alice Renaux, die hij op het strand van Blankenberge had leren kennen. Toen zij lucht kreeg van zijn andere relaties trok ze naar het kasteel van Thozée waar Charlotte toen woonde en daar kwam het tot een scène. Het leidde niet tot een scheiding maar tot een scheiding van goederen. De zusjes namen hem in huis in Parijs. Ze reisden samen in 1887 en 1889 naar New York om daar een modehuis te openen. Rops werd hun artistiek raadgever. Met Léontine had hij een dochter Claire, Aurélie schonk hem een zoon Jacques die kort daarop stierf aan een embolie.

Vanaf 1892 leed Rops aan een oogziekte en bleef verder werken in zijn woonst in het huidige Corbeil-Essonnes. Hij stierf omringd door Léontine, Aurélie, Claire en intieme vrienden. Rops ligt begraven in Mettet, Charlotte vervoegde Félicien op 22 maart 1929 in hetzelfde graf.